How To Stop Thinking Negative Thoughts Novels & Stories

ahon na ni Alyson sa kama na sa halip na mabawasan na ang inis ay para yatang mas nadagdagan pa iyon, “Huh! Ang kapal niya naman kung ganun. Siya pa talaga ang may ganang magpatay ng line sa aming dalawa? Nananadya ba siya? Wala ba talaga siyang planong umuwi dito upang kausapin ako at makipagbati? Siya pa talaga ang nagmamatigas at nagmamataas sa amin ha?” Ilang beses pa iyong inulit-ulit ni Alyson habang pabalik-balik na ang lakad niya sa loob ng kanilang silid, ngunit naka-50 dials na siya sa number nito ay nananatiling out coverage pa rin iyon. Hindi man niya isipin pero bumangon na ang kaba sa kanyang dibdib na kung anu-ano na agad ang sumagi sa kanyang isip. Nagmamadali na siyang bumab

He can't think of anything as if his mind is blank and lost. Kinakain ng katahimikan ang malalim na gabi kaya't pati ang pag-iisip niya ay naaapektuhan. Gustong gusto niyang malibang upang alisin ang mga negatibong ideya ngunit hindi siya pwedeng umalis. Hinahayaan na lamang niya ang pagkukusa ng mga luha sa pag-agos mula sa kanyang mga mata. Wala rin namang patutunguhan kung pipigilan niya iyon dahil hindi paampat.

May umuubo o kaya nagtatapon ng basura. Kung titingnan ang lahat isa lang itong normal na senaryo kung saan parang walang kung anong kakaiba. Simple at walang makikitang nakakapagtaka pero alam niyang may hindi tama at iyon naman ang ayaw na niyang alamin pa. Hindi sa wala siyang pakialam pero gusto niya ng peace of mind. Ayaw niyang mag-isip ng kung anong magbibigay ng negative vibes. The more na positive kasi ang iniisip niya, the more maiiwasan ang negativity sa buhay para makapag-isip ng maayos at makakuha ng blessing.

Ilang beses ko pang kinurot ang sarili, nagbabakasakaling magigising na ako mula sa bangungot na ‘to. But nothing happened. Because this is the fucking reality. Nararamdaman ko ang pag-iinit ng sulok ng mga mata ko. Mariin akong napapikit, habang pilit na pinipigilan ang pagkawala ng mga luha mula roon. This is not the right time to be emotional. “Tara na! Dahil kahit anong busangot at dasal pa ang gawin mo riyan ay wala na ring magbabago. Just be thankful that you’re still breathing and alive. Stop thinking negatively and look at the brighter side.”

Masuyong hinawakan nito ang kamay niya. Pinalis niya ang luha sa mga mata. Tama ito. Dapat mas i-prioritized niya ang hinaharap. Imbes na punuin niya ng negative thoughts ang utak ay palitan niya ng positive ang lahat. Dahil doon, mas magiging maayos ang pamumuhay niya. Tanaw ang sunset. Humahampas ang alon sa dalampasigan. Maganda ang simoy ng hangin at maganda ang panahon.

"I-I'm sorry. I just want people surrounded me will bloom like what I used to be. You know...its kinda suffocating when I saw someboday crossing an eyebrows while I am near." "Then don't look at them..." "I can't." Umiling siya. "Gusto kong ngumiti o ngitian ang problema para maibsan ang masalimoot na nakaraan na naranasan ko sa kamay ng stepfather ko. I typically remember everything when I'm alone—" Hinuli ko ang kamay niya. Tumayo. Kaya nag-angat siya nang tingin. "Let's go somewhere else. Don't think of negative thoughts Summer. Think of positive thoughts instead."

Hindi ko alam kung nang-aasar ba siya o kung nasaan ba ang utak niya. Wala akong ibang ginawa kung hindi ang magpalinga-linga sa paligid at saka pipikit habang nakatali pa rin sa metal chair. Namamanhid na nga ang aking katawan lalong-lalo na ang aking mga braso at binti. Ngunit tinitiis ko iyon lalo na’t alam ko sa aking sarili na makalalabas din ako. Kailangan kong mag-isip ng positibo dahil kapag nag-isip ako ng negatibo ay mas lalo lamang akong panghihinaan ng loob.

“Lyka, kahit na. Hindi ko inaabuso ‘yung kapangyarihan ni Samuel. Hindi ko nga rin hiningi tulong niya para makapasok dito. Sariling sikap ko ‘to. At natatakot ako na baka isipin ng iba na ginagamit ko lang si Samuel.” “Althea, that’s a possibility. I mean, possible ‘yan na isipin ng mga tao, normal ‘yan, at kung ‘yan ang iisipin nila, mangyayari at mangyayari ‘yan sa ayaw at gusto mo. Hindi mo na ‘yan kontrolado. Kaya imbes pag-aksayahan ng oras ‘yang mga ganyang thoughts, relax, breathe. Huwag mo na lang pansinin. Hindi worth it,” wika niya habang nakahawak sa magkabilang balikat ko. Tama siya, kahit mag-overthink ako, hindi ko pa rin mapipigilan ang iisipin ng ibang tao. Nag-aaksaya lang

Kahit marami ng taong nagpapalakas ng loob niya ay para bang sinaksak pa rin siya sa tuwing isipin na baka hindi na ito magising. Iniisip niya pa lang ay alam na niya sa sarili niyang hindi niya kakayanin. Paano pa kaya kapag tuluyan nang mawala? Kaagad niyang binura iyo sa kaniyang isip. Hindi dapat siya ngayon nag iisip ng negatibo.

After ilang rounds, pakiramdam ko, may progress na ako. Ayon sa internet, isa raw sa best methods para hindi agad sumuko sa laban ay ang pag-distract ng isip mo. Ibig sabihin ay para din hindi agad labasan. Dapat daw isipin mo ang isang bagay na hindi nakaka-turn-on. Kaya sinubukan kong mag-isip ng… basura. Oo, mga tambak ng basura. ‘Yung may lumang isda.