How To Stop Thinking Negative Thoughts Novels & Stories

I am so toxic. “Nag-ooverthink ka naman. I suggest princess, mag-focus ka na lang kay Baby Kyro Hayaan mo muna lahat ng negative thoughts na ‘yan at itapon mo lahat. Promise, kapag nag-focus ka sa baby mo, mawawala lahat ng nararamdaman mong ‘yan na bigat na bigat ka na sa pagbubuhat since he left you.” Hinaplos niya ang ulo ko na para bang isa akong bata na hinihele niya para pakalmahan. I looked at him as if he was the best man that I have.

“Hindi ko rin kasi mapigilan ang mag-alala.” “Huwag muna tayong mag-isip ng negative. “Pwede ba naman –”” Pinutol ni Mimi ang kanyang sasabihin. “Sabi ng professor namin, kung gusto daw natin makuha ang ating gusto, huwag tayong magpapadaig sa mga negativity na hihila sa atin sa baba.” “Hindi ako kasing tigas mo.”

pahayag nito at mahina siyang tumango. "Take a deep breath. Stay calm and focus." Hinawakan pa nito ang kamay niya at hinahaplos ito ng marahan. Muli naman siyang tumango at nag-umpisa nang huminga ng malalim. She did inhaled and exhaled a few times with close eyes while trying not to mind the negative thoughts in her head.

And I'm here trying to deny the fact that I'm hurting. At naiinis ako dahil nararamdaman ko itong pesteng pakiramdam na ito. Dahil ba ilang beses niya akong pinatapos kaya ganito ang epekto niya sa akin? Namimiss ko ba siya? Gusto ko bang makaisa muli kaya nagiging ganito ako? Sa kaniya ba? Wala akong epekto? Napabuntong-hininga ako. I should stop these thoughts. This is not worthy.

Nanumbalik na naman lahat ng sakit, at para siyang ninanakawan ng hininga. Natahimik sila ni Vera nang ilang segundo. Napansin siguro ng kaibigan ang biglaang pagbago ng timpla ng kanyang mukha. Indeed, even in the midst of smile, a thought of regrets about the things that is lost is enough to send dismay. Yet after all, what is in the present is better than those little stupidities and their aftermath. It's just the matter on which a person chooses to focus on. It's just the matter of optimism. Iwinaksi niya ang lahat ng negativity niya sa katawan at piniling ngumiti. "For the second thought, huwag mo na lang pala akong sampalin." Sabay na lang silang natawa pagkatapos.

Kinabahan ako sa naisip ko kaya ipinaglit ko ito sa isipan ko. “Stop overthinking. It's not healthy. Just think that... what if he think of surprising you again but this time it's bigger suprise than the suprise before!” she positively said. Nabuhayan ako sa sinabi niya. “Tama ka nga. Baka mas engrande ang supresa niya ngayon! Thank you, bestie. Ang positive mo talaga minsan, kaso madalas mas masungit ka.” Kung magkaharap lang kami ay kitang-kita ko ang pagtaas ng kanyang kilay sa sinabi ko.

Si Cole lang ang tanging naisip kong magiging karamay at sandalan sa sitwasyong kinasasadlakan ko ngayon. Ngunit paano kung nagbago bigla ang isip niya? Paano kung hindi ko na talaga siya makontak at wala pala talaga siyang balak na puntahan ako? Paano kung narealizr niya na ayaw niya pala sa 'kin? "No Zelena, hindi ka dapat nag- iisip ng negatibong bagay. Pupuntahan ka niya rito at hindi ka niya pababayaang mag-isa."

pag amin nito. Hinila ko ito at niyakap ko ng mahigpit inalis ko muna ang seatbelt nito para mayakap ko ng maayos. “Stop thinking that. Hindi ‘yan totoo wala sakin ang nangyari noon. Ang importante sakin yung ngayon at ang hinaharap. Please stop thinking like that i hate it. You need to focus for our family okay?” Niyakap ko ito ng mahigpit at naramdaman ko ang pag hikbi nito.

Napayuko naman siya at hinaplos-haplos niya ang litrato ng parents niya. "Okay, ganito, for example Clever, ako 'yung nasa sitwasyon ni Claver. Nalaman ko bigla ang totoo, magagalit ako kasi bakit mo tinago? bakit hindi mo sinabi sa akin? bakit ikaw lang ang nakakaalam at bakit ako hindi ko alam? bakit hindi ko man lang naramdaman na wala na sila? Syempre, Clever, mag-iiba na 'yung takbo ng isip ni Claver. Mag-o-overthink siya at kung ano-ano na ang mga negative thoughts na papasok sa utak niya na nailalabas niya, hindi ba?"

Ayokong ma-hypnotize na naman ng malamig niyang mga mata na parang laging may hawak na kontrol sa akin. ​"To clear your guilt, you don't need to torture yourself," bulong pa niya, his warm breath fanning across my ear, sending a sickening chill straight down my nerves. "Stop overthinking for once. You can't save anyone if you’re dead empty inside." "I know it's hard, pero huwag mo namang patayin ang sarili mo sa stress at guilt. Huwag mo munang isipin ang ospital. Iwasan mo muna si Joana sa ngayon. Mas lalo ka lang makokonsensya kung palagi mo siyang nakikita. Let me take away the stress for a moment. Just this time, Seline. Reset your mind with me."