Hurt So Good Novels & Stories

Parang wala ako sa tamang pag-iisip at lunod na lunod sa kakaibang pakiramdam. "Please, m-move..." "Not yet. It will hurt you more." His husky voice makes me want him more. "I-I'm fine. Please I want this," I pleaded in insane temptation. He breathed heavily before he started moving. "Ahh! Ahh! Faster!" I begged. I couldn't even recognize my own voice because of this burning sensation.

“Huwag na ate, ayos lang naman po ako.” “Ayos? Wala akong nakikitang maayos sa hitsura mo ngayon.” “Normal lang naman ito ate.” Kumbinse ko pa sa kanya. “Normal?” gulat niyang sabi. “Paanong naging normal sa isang tao ang pagkahilo at pamumutla? Wala ka naman sigurong sakit na malala para magkaganyan ka?” umiling ako sa kanya bilang sagot. “Iyong ate ko natatandaan ko noon, parati ring namumutla at nahihilo, pero buntis kasi siya noon.”

F*ck! "You want the truth? I was here to hurt you. To f*ck you, and to brag this damn company of yours, Ms. Del Fuego. Satisfied?" Para iyong bomba na sumabog mula sa aking pandinig. Napahilot ako sa sariling sentido. This is too much. Dios ko, ang sakit lang. Nag-angat ako nang tingin. Hindi ko na talaga napigilan ang mga luha mula sa aking mga mata at tila parang ilog na walang katapusan ang pag-agos. Inis na kinuwelyuhan ko ito.

Niyakap siya ng mahigpit ni Vladimir, "Alright, I will believe you too. I'm really sorry for hurting you. Hindi na mauulit pangako ko sa'yo." Hindi napigilan ni Lyka ang hindi lumuha. Mahal na mahal pa rin niya si Vladimir kahit nasaktan man siya nito. Naniniwala pa rin ang puso niya sa mga sinasabi nito. Niyakap din niya si Vladimir nang mahigpit at tuluyang umiyak sa bisig nito.

Kabanata 88 — Ang Sarap sa Pakiramdam Pagod na pagod si Kent James at masakit ang ulo niya dahil sa sobrang hangover, at ramdam pa niya ang pagod sa buong katawan niyag. Pinisil niya ang sentido habang napabuntong-hininga. “Hindi ‘yon ang ibig kong sabihin. Huwag ka na lang mag-isip ng kung anu-ano,”

" Hmm...hulaan ko, sinaktan ka na naman ng dad mo no'h?" "Actually, hindi niya ako sinaktan physically. Pero emotionally... oo! Sobrang sakit ng ginawa niya friendship." "Huh? W-what do you mean?" naguguluhang usisa ng aking kaibigan. "Sobrang aga kong nagising dahil sa malakas na sigawan nina mom at dad." "Bakit, ano daw ang pinag-aawayan nila?" ani Stacey habang abala sa pag-order ng pagkain namin.

"Do it now! Ano pa ang hinihintay mo? Just don't blame the innocent people—" "Stop it," saka nito binalingan ang mga lalaking nakayuko pa rin ang mga ulo. Naglaho ang galit na reaction nito at napalitan ng malambot at marahang emosyon sa mukha. "I'm sorry for my sudden tantrums. Hindi ko lang talaga nagustuhan ang nangyari sa girlfriend ko. You know that I hated her seeing in pain and hurt kaya ganoon na lang ang galit ko." Bruce look at her again in an amused look.

Ang babaeng matalikod lang ako saglit ay may ginagawa ng milagro? kusa akong inalayo ng sariling mga paa ko Mula sa tanawin na nakadurog ng aking damdamin. nakuha Kong lisanin Ang Lugar na 'yon nang walang agapay. nakabalik ako sa kotse mag-isa at sinundan din naman kaagad ako ni Donna. only love can hurt like this! fuck!

Humihikbi na siya. Dahan dahan kong hinahaplos ang batok niya. “Shhh!!! I understand you. I am always here, just don’t get hurt too much Kendra. It makes me sad seeing you like this.” Saad ko. I hate seeing her like this but who am I to butt in, both of them are having a hard time. All I can do is being ready when Kendra needs me.

Marahan niyang salita at kiniss ako sa noo bago niya ako iwan sa kwarto. Sunod-sunod naman na tumulo ang luha ko. Ang sensitive ko naman ata masyado. Hindi ko kasi matanggap na ginawa ni Hugo ‘yon sa akin. I am hurt. I am disappointed. Hindi ko alam kung ano ba talagang mas lamang sa nararamdaman ko ngayon. Galit ba, sama ng loob, disappointment, hindi ko alam. Ang gulo ng utak ko.