Novel & Cerita Hybrid

Kinabukasan maagang gumayak sina Tobias at Thaddeus, nagmessage nalang siya sa mommy niya na hindi na siya nito maabutan pag gising. Isang back pack at maliit na maleta ang dala niya, nakasukbit din sa leeg niya ang Canon DSLR camera niya. Habang si Tobias naman ay isang back pack at maliit na maleta rin ang dala. Naka leave daw ito sa work kaya okay lang na samahan siya. "Wow, nice camera." Pansin agad ni Tobias sa camera ni Thaddeus. Ngumiti lang ang huli sa sinabi ni Tobias.

"Ilang beses mo bang sasabihin sa akin ang thank you, ONE is enough ok" "Ok, ililibre na lang kita Zeki, ok ba iyon?" "Ok" "Teka, payag ka na talagang Zeki ang nickname mo ano?" "Tss. Zeki naman talaga ang nickname ko" "Oh! sabi mo eh" Maya-maya nakasakay na kami sa Jeep. *** Sumakay ako sa jeepney Ikaw ang nakatabi Di makapaniwala Parang may hiwagang nadama Nang tumama sa'yo

Isang taga-HKTech ang napabulalas, “Impressive.” “This isn’t just smart, it’s intuitive,” ani Casper mula sa gilid, proud na proud. “The learning model is powered by a hybrid Pyxis logic. Not even available to the public.” Lumingon si Trixie. “AURA’s decision-making is built to bypass traditional red tape. And the key? Empathy through data. It adapts to how humans react to danger. It learns from us.”

Medyo tago kasi daw 'yon at wala masyadong kumakain na from school. Sa akin sumabay si Larah. May motor kasi si Henry at sa kanya sumabay si Kuya Red. Naunang dumating sina Henry sa Green Café. Mukhang pinalipad niya ata ang motor niya kaya nakatanggap siya ng batok mula kay Larah. Henry just laughingly put his arms around Larah's shoulder saka iginiya siyang pumasok na sa loob ng café. "May something sa kanila?" I asked Kuya Red, who's left with me. Huli kaming pumasok sa café.

Agad itong sumakay ng kanyang sasakyan at bumusina katulad ng kanyang nakakatandang kapatid at pinaharurot ito paalis. Agad namang isinara ng nagbabantay ang gate ng maalis ang sasakyan ng dalawang amo. PUmasok naman si Anesia sa kusina at inumpisahang maghugas ng kanilang pinagkainan. Matapos nitong maghugas ay nagtungo ito sa isang kwarto kung saan nasa loob nito ay mga gamit niya sa pagtatanim. Nagtungo agad ito sa hardin matapos makuha ang kanyang mga kakailanganin. -------------------

Bukod pa roon nagagawa n'ya ring itago ang enerhiya ng aking mahika habang kami ay magkasama sa bawat misyong ipinapagawa ng Shadows Empire. At dahil ipinagbabawal ang aking mahika sa loob ng paaralang ito ay mukhang kakailanganin ko na naman ang tulong n'ya. Instead of using the antidote that my father had made me. Well I am a Hybrid. Half Ajin and half Hollow. Ajin is a semi-immortal and hollow is a form of monsters who ate souls. Matalik na kaibigan ko si Blaire sa mundo ng mga tao. Nagagawa n'yang itago ang enerhiya ng kanyang mahika at nagagawa n'ya rin iyon saakin.

Ipinaliwanag naman niya kung bakit ako. "Dahil ang ginawa kong paraan na tinawag na Hemos Nateis Necromania ay ang natatanging paraang nakita ko upang maging tagumpay ang aming hangarin na matapos ang suliranin sa mga bampira. Ito ay paraang pagbubuklod sa mga tinaguriang mga isinumpang dugo. Ayon sa paraang iyon, dapat ay makalikom kami ng apat na ibat ibang isinumpang dugo sa mundo upang magawa ang Hemos Nateis Necromania. Ang apat na ito ay ang dugo ng isang manggagaway, dugo ng isang taong lobo, dugo ng isang bampira at dugo ng isang mortal na tao. Gamit ang aking kapangyarihan, ipinagbuklod ko ang mga dugong ito upang magiging isa at inilagay ko ang kapangyarihang ito sa baog na sinapup

And this is what he gets after that pleasurable night. Zandro is long time aware of what might happen when a werewolf was bitten by a vampire, puwede siyang maging isang ibang nilalang na tinatawag ng maraming "hybrid". Mas malakas at makapangyarihan sa mga ordinaryo.

Isang eksena ito na hango sa isang madilim na panaginip—dalawang Rafael, ang isa ay duguang tao, at ang isa ay isang perpektong makina na may mukha ni Billie. "You're not him," asik ni Rafael habang sinusunggaban ang Hybrid. "You're just a virus with a face!" "And what are you, Rafael?" balik ng Hybrid habang mabilis na sinasangga ang bawat suntok. "Isang lalaking puno ng galit? Isang lalaking tatlong taon na nawala? I have your memories of the orphanage. I have the feeling of the first time you held Mariel’s hand. I can feel the love as much as you do, but I have the power to keep it."

His voice is velvety like melted chocolate. Napatingin ako sa sasakyan niya. Mercedes. . .Pareho kami. "Do you need help?" I have no idea why my voice sounded like a squeak. Yuck, Haya! "May spare tire ako sa likod ng sasakyan ko. Um, pwede mo hiramin." He stared at me. The scent of his musculine cologne soon invaded my senses. I was not a big fan of perfumes and cologne but there was something so soothing about the way he smelled, it felt like I was transferred to a rainforest.