I Forgot My Phone Password 소설 & 이야기

Ningitian ko lang ito at bumalik sa gagawin ko. In-open ko at ti-naype ang password nito which is pangalan ko. Pumunta naman ako sa camera nito. Oo. Yun lang naman ang gagawin ko. Mags-selpi hanggang sa mapuno ang memory storage ng selpon niya na parang imposible naman mangyare iyom dahil brand pa lang makalaglag panga pa. Nahiya pa nga ang selpon kong di-keypad dito e'. Yun lang ang ginawa ko isang na ang lumipas. Kung hindi mags-selpi at nagb-brows ako sa pesbok. Nunka, may account ako no'.

Laking pasalamat niya nang makitang walang password ang cellphone at bumukas ito sa isang swipe lang. Pagkabukas ng phone ay agad na pumasok sa isip ni Amara ang numero ni Argus. Sinubukan niyang hanapin ang contact o i-type ang numero nito sa screen. Marahil dahil sa epekto ng lason na natira sa kaniyang katawan kaya medyo humina ang kaniyang memorya. Hindi niya agad maalala ang numerong dati naman niyang kabisadong-kabisado.

Tsk. Kinuha ko ang cellphone nito at ini-off ang alarm. May password ang cellphone nito pero alam ko ang password. It's my birthday. Siya ang may-ari pero birthday ko ang password. Kinausap ko na siya tungkol sa mga password nito pero tinawanan lang ako. Kesyo mas maganda daw kasi kapag birthday ko o pangalan ko ang ilalagay niya as password. Rason ni Solomon na makakalimutan siya pero kapag ang pangalan at birthday ko daw ay hindi. Tiningnan ko ang oras, it's ten thirty in the morning. Bigla akong nag-panic dahil ang libing ni Nana ay ten o'clock.

Nagmamadali akong lumabas ng classroom at pumunta sa may locker area dahil baka doon ko lang iyon naiwan. Sana naman walang nakealam ng phone ko. Wala pa man din iyong password. Pagkarating ay napabuntong hininga ako nang makita ang cellphone ko sa ibabaw ng locker. I sighed in relief dahil hindi ito nawala. Marami akong importanteng files na nakasave doon at hindi ko rin tanda yung email at password na nilagay ko sa mga social media accounts ko kaya bawal ko talaga iyon mawala.

Agad ko itong kinuha at tiningnan. "Akin na nga 'yan. Oh my God, it's Marian's phone. Oo nga pala, inagaw mo ito sa kaniya bago pa tayo lumipad. Bakit hindi mo sinabi na nasa sa'yo pala 'to all this time? Matatawagan sana natin sina kuys kung sa gano'n!" pagkainis ko sa kaniya at binuksan ko nga ang telepono ni Marian. As usual, Marcus' name spelled in corresponding numbers will always be the password. "6... 2... 7... 2... 8... 7..." that's it. Nagulat naman ako nang walang ka-signal-signal. "Bakit pa ba ako nagulat, of course wala ritong signal. It's either weak or nothing!"

Nagulat pa ako sa kaniya, dahil naisip ko na baka gusto niyang humalik kaya napaiwas ako ng kaunti. "Hindi mo pa din ako in-a-unblocked." "Fine. I'll unlocked you later." He shook his head. "No. Do it now." At naninigurado pa talaga. Nakisilip siya sa celphone ko. And huli na ng ma-realize ko na hindi pa pala ako nagpapalit ng password. My password is Love Lance. Nakatitig siya doon, e. Nabasa ba niya iyon? Nahulaan ba niya kung ano ang password na t-in-ype ko? Nawala na kasi ang ngiti niya sa labi.

“Okay pa naman-“ Hindi na naituloy ang sasabihin. Kusa nang kinuha ni Wade ang kamay niya at inilagay roon ang phone. “7844, that’s my passcode.” Tumalikod ito pagkatapos at pumanhik ng bahay. Ayaw nitong bigyan ng puwang ang mga rason niya. Maang na napatingin na lang siya sa phone ni Wade. Parang nakakahiya lang. Ang mahal ng phone. Sure ito sa pagbibigay ng password sa kanya?

Agad niyang kinuha ang phone nang tumunog iyon. Nagdalawang isip siya kung bubuksan ba niya o hindi pero pinili niya ang huli, Hindi niya alam ang password pero sa mga sandaling iyon parang may isip ang kaniyang kamay na tinipa ang password sa phone ng lalaki. Namangha siya nang makitang tama ang nilagay niya. Pangalan niya ang password ni Fender. Nag-init ang kaniyang magkabilang pisngi at napangiti.

Damn, nakalimutan niyang singilin ito. Ibinalik ang kanyang telepono sa kanyang bag at hinanap ang home phone ni Liam. Walang handset sa sala o kusina, at sa pag-iisip ay wala rin siyang nakita sa kwarto. At muli, hindi siya nag-concentrate sa dekorasyon. Pagkatapos ng walang bungang sampung minutong paghahanap ay napag-isipan niyang walang landline si Liam. Hinanap niya ang kanyang cellphone, ngunit naka-off ito. Nang i-power up niya ito, naka-lock ang screen at ayaw niyang gisingin si Liam para tanungin siya ng password.

Natigilan siya nang makitang humihingi ng password ang cell phone nito. Oo nga pala. Nakalimutan na niya na may password na ang cell phone nito. Napaisip siya kung pati ba ang mga laptops at computers nito ay mayroon na ring password. Bakit bigla itong naglagay ng security sa phone nito, samantalang malaya niyang nabubuksan ang mga iyon noon. May tinatago ba sa kaniya si Russel? "Bakit mo pinapakialaman iyan?"