Novel & Cerita I Hated

Wala na lamang akong ibang magawa kundi ang umiyak, humagulgol ako nang humagulgol. I hate my life!! I hate my family, I hate the man who bought me!!! I hate all of them! Napakasama sa akin ng mundo. Ano bang nagawa kong mali para parusahan ako ng ganito? Naging mabait naman ako buong buhay ko. Wala akong inapakang tao.

naging mahina ako. buhat ng araw na umalis ako sa poder niya wala na rin akong naging balita pa sa kanya.ang alam ko lang ng araw na iyon ,na niloko nila ko..sila ng ahas na kaibigan ko.. d*mn her!! kapag naiisip ko ang pang aahas na ginawa niya sa akin di ko mapigilang magalit at umiyak .. I hate her.sagad na sagad...

Cheska POV Ang daming nangyari sa nakaraang buwan. Hate. Everyone hates me and I think I really deserve the hate. Nabulag ako sa pagmamahal ko sakanya. Hindi ko inisip ang ibang nasasaktan.

Reklamo n'ya sa akin. Tumayo ako sa upuan ko at nilapitan ko ang damuho. How dare him! ako ang pumili ng mga 'yon. Paborito ko lahat ng snacks at tinapay na nasa pantry tapos aayawan n'ya? How dare him! sa susunod ay hindi ko na ito papatapakin sa loob ng pantry. "I hate you! Pinili ko lahat yon." Angil ko dito at hinampas sa kan'ya ang menu book.

It’s painful and warm and sweet all at the same time. “I thought a really great guy loves me. But right now, I doubt if he really did. Tingin ko, dapat at kailangan ko siyang kalimutan. Pero tingin ko rin, hindi ko kaya. It’s . . . complicated.” Humiga siya sa pa-letrang L na couch. Nakipagtitigan sa mga guhit ng ilaw na sumasayaw sa kisame. “How can I hate someone yet not hate someone? Do you get what I mean? ’Yong . . . galit ako pero parang hindi ako galit?

He should have known that my mother wasn’t the kind of person people are accusing her of. Kahit iyon lang sana... magawa niyang ipagtanggol si Mommy kahit paniwalaan niya pang niloloko ko nga siya. I was fine with that. I was fine with everything. But now, I don’t know anymore. “I hate my life,” bulong ko sa gitna ng pag-iyak sa mga unan ko hanggang sa makatulog ako.

Malalaking hakbang ang ginawa ko hanggang makarating ako sa tapat ng pinto. ________________________ "I hate you!" I stunned.. something stabbed all of a sudden the moment I heard those words from him..My son hated me! "I-im sorry..I d-didnt mean" Hindi niya ako pinakinggan. Panay parin ang sipa niya sa paa ko...I want to hug him,I wanted to embrace my son but his words are enough for me to stop..He hated me.ayaw niya ring hawakan ko siya.. "Please Yanna.. hayaan mo man lang akong hawakan siya"

mahabang tugon ko saka naglumbaba gamit dalawa kong kamay. Ano pa ba? "I hate my elementary days, i hate money and too much attention to peoples. I also hated my dad selfishness,what else pa ba i hate? I think i also hate more Karina and Felise navidad na tumae sa isang sikat at mamahaling Amora Restaurant." ngisi ko. Grabe naaalala ko na naman yung paglabas ng t*e na 'yon ! Sino ba naman na p*tang*na hindi makaka-get over sa ganun?

Hindi naman ganon kasakit pati dahil parang ayaw niya rin na masaktan ako. “I hate you, Salvatore. I hate you!” Paulit ulit niyang sabi kasabay ang pag-iyak.