I Hated Novels & Stories

Ang hindi ko lang maintindihan kung bakit sa pagpasok nung matandang babae sa isip ko ay siya ding paglitaw ng mukha ni Luther dito "si Luther ba iyong tinutukoy nung Ale" Napakunot at noo ko dahil sa naisip imposibleng siya yun, hinding hindi ko siya magugustuhan, dahil una sa lahat demonyo siya at pangalawa "I hate him", "hate" oh shit! There's no way I am gonna fall in love with that jerk "You will love the person, you hate the most." "You will love the person, you hate the most." "You will love the person, you hate the most."

I am now catching my breath, nahihirapan na akong huminga pero ayaw ko namang tawagin ang mga kapatid ko. "I hate you Atticus! I hate you to the core!" mariin kong sabi habang nakaharap sa kalangitan. At mukhang uulan pa. Ayaw ko pa naman sa ulan. I hate rain! "Wag kang umulan! Wag ngayon! Ayokong makita ka!" Pero unti-unti kong naramdaman ang patak ng ulan. "I hate you rain! I don't like you! Parehas lang kayo ni Atticus! I hate you both!"

["B-But you, you promise me Hikkary. N-Napakasama mo para patayin ang anak ko. God, I can't imagine it na nagawa mo ito sa anak natin." "Z-Zayn--" ["Mamamatay tao ka! I can't believe I fell in love to a irresponsible woman, to the killer! Sana hindi ka patulugin ng anak ko dahil sa ginawa mo! I hate you! Sana hindi na lang ikaw ang minahal ko. You do not deserve to my love for you. Sana hindi nalang kita nakilala! Sana walang ikaw at ako noon kung gagawin mo lang sa akin ito ngayon. I hate you for the rest of my life, Hikkary!"]

Iyong natitirang ten percent na 'yon ang pagkakapitan ko. "H-Huwag na! 'Di ko na kailangan 'yang bawi mo. What's done is done. Hindi mo na mababago 't hindi mo na mababawi 'yong ginawa mo. I-I.. hate y-you..." Hindi ba ako mukhang bata sa inaakto kong ito? Pero sa bagay, pinagbabasehan ko kung ano ang nararamdaman ko. At totoong naiinis ako sa kaniya. I really hate him! "S-Sige. Eh 'di samahan mo na lang ako..."

Naiinis na ako sa sarili ko Pagkatapos ng Scenario na iyon ay bigla nalang pala akong umalis. Dumaan na parang hangin sa tabi niya. Para pala akong bulang naglaho sa tabi niya na hindi alam ang mga pinagsasabi. Drama please layuan mo na ako haha. I hate myself! I really hate myself because?? Because i .... Tsk! Nevermind.

Parang kapatid ang turing ko sa kanya dahil akala ko totoong pagkakaibigan ang pinapakita niya sa akin. "I hate you!" Matapang nitong sabi sa akin. "I hate you dahil inagaw mo ang kaisa-isang lalaking nagustuhan ko. Inahas mo ako Zia, alam mong sa simula pa lang gusto ko na si Sir Ethan pero anong ginawa mo? Inagaw mo siya sa akin! Malandi ka! Nilandi mo siya kaya ka niya nagustuhan."

Isang bagay na mapanganib, matindi, at walang halong kasinungalingan. Ang titig na iyon… pinapanghina ako. "Damn it," bulong ko, halos hindi marinig. Napangiti siya—maliit lang, pero sapat para guluhin ang isip ko. "I know, Wifey." That stupid endearment. That stupid, infuriating, heart-melting endearment. "I hate you," sabi ko, pero walang galit sa boses ko. Tumawa siya ng mahina. "Liar."

Kailangan ko mapag isip at maliwanagan kahit saglit. Siguro nya ay hindi ko mapipilit ang tao na gustuhin ako, I just can't understand why people hate you for no reason. I didn't do something bad to any of them, kaya hindi ko malaman bakit ganito sila sa akin. Dahil ba hindi ako mayaman at hindi ako pasok sa standard nila?

Gusto kong tanungin kung anong ibig niyang sabihin pero nangingibabaw ang galit sa puso ko. I hate him. I really hate him. Galit ako sa kaniya, hindi lang dahil sinisiraan niya ang best friend ko sa iba, kung hindi dahil hindi niya magawang irespeto ang sarili niyang kapatid sa harapan ng ibang taong dapat ay iginagalang siya.

Please forgive me. Matapos kong i-send ang message ko ay kaagad akong suminghap at pumikit ng mariin. Ramdam ko na ang pagbabadyang tumulo ng mga luha ko kaya tuminghala ako. I hate my birthday. I hate this day.