Why I Hate Math Novels & Stories

“Can you please tell me exactly why you’re mad? Nakikipaghiwalay ka sa’kin no’ng una tayong magkita after you wake up from a comatose. Tell me, why do you hate me? Hmm?” Seryoso lang akong nakatingin sa kanya dahil iniisip ko pa ang isasagot ko. “Dahil hindi kita gusto. Okay? I hate to see you. I hate everything about you.” “’Yon na ‘yon? As in dahil lang ayaw mo sa’kin?” “Oo, bakit? Kailangan ba palaging may dahilan ang lahat? Basta kumukulo ang dugo ko pag nakikita kita. Nasisira ang mood ko kapag nandyan ka.”

I need to think and understand for a moment. Maybe I can't force people to like me, I just can't understand why people hate you for no reason. I didn't do anything bad to any of them, so I don't know why they are like this to me. Is it because I'm not rich and I don't fit their standard? I am doing my best, I am fighting as long as I can, until the fight is over, I am trying to prove something to everyone, and to myself. My parents also have high expectations of me, so I should reciprocate the efforts of Mom and Dad.

Bigla akong nag-iwas ng tingin nang maramdaman ko ang biglaang pag-init ng sulok ng mga mata ko. Ayokong sabihin ‘yon sa kaniya pero binigyan niya ‘ko ng dahilan para sabihin ‘yon. Ayoko siyang biglain pero mas ayoko na mag-expect siya ng kahit na ano sa akin kasi hindi ko ‘yon mabibigay sa kaniya at hindi ‘yon mangyayari. “W-Why? What do you mean? Did I do something wrong to make you hate me like that?"

Hapon na rin kasi kaya baka hindi na maganda ang mood ni Mama paguwi ko. Minsan talaga, napapaisip nalang ako kung ano ba talaga 'yung rason kung bakit ayaw akong hayaan ni Mama na ipagpatuloy ang passion ko. Hindi ko alam kung gusto niya lang ba talaga akong mag focus sa course ko ngayon o baka may past siya tungkol sa passion ko kaya ayaw niyang ipagpatuloy ko. Baka isang painter si Mama noon tapos may biglang dumating sa buhay niya na naging dahilan kung bakit niya naging hate ang art ngayon.

Ang sama ng tingin ng lahat sa akin at ako ang naging dahilan sa pagbagsak ng buong-buhay na iniingatang karangyaan at reputasyon ng aking mga magulang. Everybody hates me because of him! He planned all of this! Hindi na ako magtataka pa kung bakit hindi niya asawa ang tingin niya sa akin. Kung bakit hindi pinipili na sumama amin ni Zyro sa tuwing niyaya ko siyang lumabas. Kung bakit hindi niya magawang bigyan ng pantay na atensyon ang anak ko tulad ng ginagawa niya kay Oliver. Kung bakit hindi niya ako magawang ipagtanggol at kampihan. Kung bakit ang dali-dali lang para sa kaniya na talikuran kami ni Zy at tingin niya sa amin ay nakikitira ng libre sa puder niya. Kung bakit sa ilang taon na

Agad akong naglabas ng notebook at sinunod ang mga sinusulat ni Miss sa chalkboard. Rational Functions, basa ko sa topic namin ngayong araw. Ewan ko kung bakit nagustuhan ko ang Math gayong marami ang may ayaw rito. While on the other hand, I don’t like Science. Napakarami kasing imemorize na bagay bagay at mga acronyms. But I am trying my best to like that subject. And I hope that someday I could find myself enjoying Science just like how I enjoy Math.

Nagsiapiran sa isa't-isa ang mga kaklase ko at nagtatalon sa sobrang saya samantalang nanatili akong tahimik. "Himala! Save ang utak ko!Yes!Yes! Hoooh! Sana laging may meeting si ma'am!Wooooh!" sabi ni Maysel. Alam ko namang number one haters yan ng mathematics kaya alam ko kung gaano siya kasaya.

Kailangan ko mapag isip at maliwanagan kahit saglit. Siguro nya ay hindi ko mapipilit ang tao na gustuhin ako, I just can't understand why people hate you for no reason. I didn't do something bad to any of them, kaya hindi ko malaman bakit ganito sila sa akin. Dahil ba hindi ako mayaman at hindi ako pasok sa standard nila?

Alam ko marami talaga akong hindi kayang gawin pero nakalimutan ko ang mga iyon. "Ako nga, bobo sa Science lalo naman sa Math. Bumagsak ako nang ilang beses noon, nadaan sa summer class," sabi niya, tumatawa pa. "I hate Math and Science, too. Inaaral ko lang talaga kaya nage-gets ko. You just need more patience and more reviews." "Gagawin ko 'yan, basta sabi ni Miss Champion," sabi niya. "Pwede ba?" Tanong ko. "Stop calling me that. Nakakahiya."

"Tapos ang ginagawa ko lang ay pasakitin ang ulo mo." Mahina siyang tumawa at kumalas sa pagkakayakap. "You wouldn't really understand it because you're not me. If only you could see my point of view of you, you'll also fall in love with yourself." Tuluyang tumulo ang luha ko sa sinabi niya. He smiled while wiping my tears. "That's why I don't understand why some don't like you. You're a good person, they just misunderstands you a lot."