Novel & Cerita I Hated

inis na inirapan ako ni Celine, ang kapatid kong sumunod sa akin. “Whatever!” I walked past through her and went straight to my room. Galit na ibinagsak ko ang katawan sa ibabaw ng aking malambot na kama, at saka napatingala sa kisame. Hariette, you know how much I hate you! Bakit bumalik ka pa? Hindi ka na dapat nagpakita pa sa pamilya ko! I fvcking hate you! I couldn’t help but remember how I hated my parents when I was still young. They were nothing but liars!

Nahihiya at naaawa ako sa sarili ko. Akala ko ipagtatanggol niya ako. Akala ko lang pala... He wasn’t my knight-in-shining armour anymore. He is now someone I hate the most. Nang makapasok ako sa hotel room na inuukupa namin, I went directly in front of the mirror. Tears keep falling on my cheeks as I whispered. “I hate you, Daze Jaden.” “Fuck!” I cursed as I felt my head about to crack. Anong nangyari?

Tumingin ako sa labas ng bintana at mapait na ngumiti. Natanggal si Hector sa kaniyang trabaho dahil sa akin. Hindi ko alam kung ano ang aking dapat gawin. Mahalaga kay Hector ang kaniyang trabaho. Hindi siya magtitiis ng ilang taon kung hindi na ito napamahal sa kaniya. And because of my selfishness… Ugh. I hate myself. I'm a walking disaster.

Pakiusap ni Mavi sa anak nya. Hindi nakinig si Amarah sa ama dapatwat tumingin ito ng masama sa akin saka sya muling nagsalita. "I hate you, Mommy. Nagpromise ka pero hindi mo naman tinupad. Maybe, I didn't know your reason, I still hate you. I don't want to be with you anymore." Saka sya dali-daling umalis papasok sa sasakyan nila.

Katahimikan lang. And I hated how empty it felt. Na-miss kaya niya ako?

Lahat ng bagay na dapat kong gawin, dapat kong ipaalam sa kanya; o kung may gusto ako, sasabihin ko sa mga maid. “Baka may masunog ka na naman.” Pang-aasar niya, kaya lumalabas na naman ang usok ng inis sa ilong ko. Hindi talaga mawawala sa isang linggo na hindi siya naiinis sa akin! Kahit kailan talaga, wala siyang ibang ginawa kundi palaging painitin ang ulo ko! I hate him. I really hate him! Nagmukmok ako sa kuwarto buong magdamag. Paano, kahit si Lola ay hindi man lang nasuway ang apo niyang magaling?

Hindi na ako sumagot. I hate her being around,but what would I do. I need to pretend that we're fine infront of my parents.. I'm aware on how my mother hate violence. SHe even had her past trauma when she experience being abuse by those asshóle. She hated violent person. And I do not want her to hate me.so as my dad Maybe I can swallow my hatred towards that women. Perhaps "Get in" hindi parin siya gumagalaw. Nakatingin lang siya sa akin pagkatapos ay titingin sa lalaking kasama niya.

Sagot niya na tila nagyayabang. Gusto kong sampalin ang mayabang na lalake na ito ngunit kailangan kong kontrolin baka I-rape niya pa ako, mukha kasi siyang drug addict. "Well, I am not marrying you and I don't care about the fact that your mother liked me and my parents wanting it. I can be hell selfish and I always get away from the things I don't like. Stop the car I'm now here."

This is the consequence of loving a person with no same fractions as yours. "I hate you Zachary Levi Esqueza!" sigaw at hinto ko sa gitnan ng kalsada. "I hate you! I hate you! Bakit mo ko ginamit?! Akala ko minahal mo ko! Kahit konti... Kahit zero point one percent lang... Ganun ba talaga katindi ang nakaraan mo? Kahit konti lang naman gusto ko eh..." Naiiyak naman ako. Umupo ako sa gitna ng kalsada sumasabay na ang pagtulo ng ulan sa pagpatak ng luha ko. Niyakap ko ang mga tuhod ko hindi ko na talaga mapigilan ang pag iyak ko..

Gusto kong umiyak sa dami ng emosyong nakikita ko sa kanya, pero pinipigilan ko ang sarili ko na bumigay. “I hate you… because you didn’t deny it. I hate you… because you didn’t blame me. I hate you because you know I hate you, yet here you are, standing in front of me. I hate everything about you—your existence, your name, your lies, your games… But this hatred in my mind… it stays there. What’s in my heart, though, is something entirely different,” lintanya ko, nakatitig pa rin sa kanyang mga mata. “I hate you…”