Novelas y relatos de I Hear Your Voice

natatarantang paliwanag nito habang mahigpit ang hawak sa kamay ko at punong puno nang kaseryosohan ang mga mata nitong naka titig sa'kin "Kinausap Ako ni, Katherine may pinarinig siyang Voice Record." malumanay na wika ko,dumaan ang pagtataka sa mga mata nito "Anong voice record?saka nakipag usap lang naman Ako sakanya para linawin lahat kung anong totong meron sa'min ayaw kong siya o kahit sino pa mang tao ang dahilan para iwan mo ako.... Maniwala ka sa'kin Dixie Hinding hindi na ako gagawa ng mga bagay na ikakasakit mo." nag susumamong wika nito

nahihilo na sambit ko. Dahil sa sobrang hilo ay hindi ko na alam ang mga sumunod na mga nangyayari. Parang wala na akong naririnig dahil ang atensyon ko ay na kay Mark na. Sobrang init ng pakiramdam ko. As in sobrang init na sa buong buhay ko ay ngayon ko lang ito naramdaman. “Baby, do you hear me?”

Wala naman akong nakaaway dito. "Geneviève..." Nanlaki agad ang mga mata ko nang marinig ang boses na 'yon. That voice sends shivers down to my spine. That cold and dispassionate voice... Of course I know who's it from. Hinding-hindi ako magkakamali sa iniisip ko. I'm sure that it's him.

Tanonng niya sa tumawag) (" Hello, bruhaaaa!!") ( Na ilayo niya ang cellphone sa kanyang tainga dahil sa pag tili nito, ay baka mabasag ang ear drum niya , sa boses palang nito ay kilalang-kilala na niya ang kanyang kaibigan na si Bianca, Hindi ka oa makatawag nang hindi tumitili mababasag ang ear drum ko sayo, sermon ko sa akin kaibigan,)

Nagpatuloy ako sa paghahanap. The amount of inward groan I did whenever I thought I heard a familiar voice was enough to make me pull my hair out of frustration! Everywhere I looked, masks stared back at me, like they could see through my mask. Kaya mas lalong nakakakaba. I tried focusing on voices. Especially male voices. Sa mga may maraming lalaki ako lumalapit para makinig. I listened closely to laughter, to hushed conversations, to tones that might resemble Maverick’s.

Tumuwid ako ng tayo at nginitian sya. "Did you not hear my hi?" I asked, arching a brow. Tiningnan nya ulit ako. Then, just as quickly, he dismissed me with silence. Hindi ko na naiwasang ikutan sya ng mata. "Bingi ata," I muttered under my breath. "I can hear you." Agad akong napatingin sa kanya nang marinig syang nagsalita. His voice was deep and effortlessly smooth. Ugh! Pati boses, ang yaman!

At kahit hindi ko makita ang pangalan, alam ko na agad. Si Heidi. May mga bagay na kahit gaano pa katagal mong ilibing, kilala pa rin ng kaluluwa mo kapag paparating na ang panganib. Inilapit ko ang maliit na audio enhancer sa tenga ko. Isa iyon sa mga unang itinuro sa akin ni Charm—paano sumalo ng tunog mula sa distansya gamit ang vibration at reflection. Hindi perpekto, pero sapat.

hindi ko alam kung naghahallucinate lang ako, I heard his voice. Logan, whispering on my ears. … Kinurap kurap ko ang mga mata ko, saka tuluyang iminulat. Sinubukan kong bumangon mula sa pagkakahiga saka sumandal sa headboard. Pumikit ako saglit, sinubukan alalahanin ang nangyari. “L-Logan,” naibulalas ko nang wala sa oras! Narinig ko siya bago ako nawalan ng malay.

tanong na naman niya habang sumusunod na sa akin. “Kukuha na lang tayo ng video. Kunan mo rin ako mamaya, kahit anong maging itsura ko, wala akong pakialam. Tapos voice over na lang natin,” walang paligoy-ligoy kong sabi. “Voice over? Ang sabihin mo, ayaw mo lang akong kausap—”

I once finally hear that strange voice once again, na hindi ko alam ang ibig sabihin ngunit alam kong pangalan ko iyon. Gusto kong sumagot, ngunit pinigilan ako ng aking mismong isip, sa hindi malamang dahilan kahit nasa alam kong malayo ako, bigla akong nakaramdam ng panlalamig sa buong katawan ng marinig ko ang malakas niyang boses. It was a like a thunder, a sudden loud noise that travelled within the corners of this palace, or whatever they called this place.