Novel & Cerita I Hear Your Voice

Dahil totoong may nakaraang buhay ako. Pero kahit anong kumbinsi ko sa isip kong hindi ko alam kong ano sinasabi nilang ala-ala, napagdesisyonan ko parin kong anong magiging kahihinatnan nito kung hindi ko sasabihin. Sa huli, sinabi ko rin sa sarili kong sasabihin ko na lang rin lahat ng nalalaman ko. "I starting to hear voices from somewhere..." I pause, at saka ko inalala ang mga bagay na naalala ko noong unang mga araw.

A familiar voice filled my ear. “Avery . . .”

Meron ding audio recorder sa suot kong hikaw. I inhale and exhale. "Okay. Let the show begin!" I said confidently. ----Amvernheart----

Everytime I wake up and start my day,seems like i hear her voice saying my name. At ngayon maging sa pag higa ko ba naman at bago ipikit ang mata, Nariyan pa rin siya nakangiti at hangang sa panaginip ay nakikita ko siya. kelan ba ako makakalimot? nakakasawa na!

Tukso niya sa akin. Umirap ako. "Sino kaya sa atin ang nagsabi nang 'Can I call? I miss your voice, please?' ako ba?" Humalakhak siya. "Well, it's true. I missed your voice. Hindi ka kasi nagre-reply sa mga message ko. Iyong mga reply mo lang ang pag-asa ko para marinig ko ulit 'yong boses mo." Kumunot ang noo ko. "Parang baliw 'to. Papaano mo maririnig ang boses ko kapag nagreply ako messages mo?"

I feel like I'm in my own home or something. Aside from the quiet snore of the wind poking into my ears' door, I can also hear his humming deep voice mixing with it. Kinagat ko ang labi ko. The strange, unfamiliar feeling when I first heard his singing voice is exactly what I am feeling right now. My insides are rumbling and my mind only wish to settle on hearing that lullaby-like voice. Again. Over and over... again.

Mabilis kong tinakpan ang bibig ko para pigilan ang mga hikbing gustong kumawala sa akin. "C-cam, please....t-tell me...I heard voices, I'm not dreaming right? I h-heard it. I heard someone called you N-nanay..." dumako ang mukha niya sa pintuan pero dahil wala itong makita muli nitong binalik ang mukha sa direksyon ko. "

It's not yet five months but here I am fighting for my life. I thought I won't survive dahil unti unting nawalan ako ng malay. I lost myself in the dark. It was so cold and dark. It scared me so I run and run but I couldn't escape. But the thing that made me find myself again is the familiar baritone voice in my ears. And I know who it was. I can't be mistaken. "There are so many things in this world that would be enough for you to live, Eina." Tumulo ang mga luha ko sa mga salita niya. I remember the day when Perfi said those words to me. His voice. I missed his voice. I wanna hear it again.

Siguro ay iwasan ko na ring magpupunta rito ngayong palagi ko na lang nakikita ang pagmumukha ng Zeiroh na iyon. Nakakaasar siya. Insensitive! "I can hear you from here Miss DJ." "Ay kugtong!" pulahaw ko pa sabay sapo ng bibig ko. Wait, na voice-out ko ba iyon? "Insensitive, huh? Bakit? May nasasabi ba akong ikinasama ng loob mo?" Confirm! Insensitive nga!

Bingi ka ba ha, Arwen? "Yung tono mo kasi mapang-asar." Sagot niya sa akin. "Mapang-asar? Saan banda?" Tanong ko ulit sa kanya. "That voice." Komento niya. Ay siraulo nga 'to si Arwen. Confirmed. "Anong boses tinutukoy mo? I talk like this. Hindi naman nagbabago boses ko, anong voice ba gusto mo marinig?" Naguguluhang tanong ko sa kanya.