I Just Woke Up In Tagalog Novels & Stories

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

Walk trip I woke up with a loud knock kaya sa sobrang irita ko ay sinigawan ko ito hindi alintana kung sino'man ang kumakatok ng ganoong kalakas at sunod-sunod. "Ano ba?! Ang ingay mo!" tinabunan ko ng unan ang aking mukha, umaasang makakabalik pa sa pagtulog nang biglang bumukas na ang pinto.

Mas mabuting solusyunan kong mag-isa kung paano ako uuwi. Bayan ng Tagdan. Iyon ang nakita ko sa isang arkong nalagpasan ko kanina. Mukhang nasa Luzon lang rin kami dahil tagalog din naman ang salita ng mga tao. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad at pagmamasid sa paligid. “Mama, hungry.” Saka ko lamang naisipan na kamustahin ang aking anak nang magsalita siya.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Hanggang sa nakatulog ito ng mahimbing at maging ako na rin. Kinaumagahan nagising ako sa ingay ng boses niya. "Ouch! My head!! My head is aching." maarteng wika pa nito. "Love, wake-up! Please, can you get me some water?" utos niya at kahit medyo antok pa ako bumangon na rin ako at naglakad patungong pintuan. At nang pipihitin ko na ito napatigil ako bigla at bumalik sa kama sabay sabi; "Bahala ka sa buhay mo, sino ba kasing nagsabing magpakalasing ka kagabi huh!!!" sermon ko dito. Akala niya kasi natutuwa ako sa kan'ya sa mga pinag gagawa niya.

John. “Where are we?” tanong ko. “Philippines.” “Fuck…” huli kong nasabi hanggang sa tuluyan na akong nakatulog ulit. ****** The scenario of waking up with weak limbs and sleepy eyes continued. Hindi ko alam kung gaano ako katagal na gano’n. Hindi ko na rin tinanong pa. I just asked for a date and it answered all my queries.

Nilunod ako ng selos at galit. Gulong-gulo rin ang isip ko. Kasalanan ko alam ko... Pero bakit nasaktan ako sa sinabi niya? ** "I'm sorry if I woke you up. But you need to eat Irog ko, gabi na e." Ang malambing nitong turan. Napamulat ako ng mga at napanguso. Agad na hinanap ng mga mata ko ang markang nagawa ko sa pisngi niya.

"I like it like your cake." Uminit ang aking pisngi. We had more than one round, and I was happy that there was an improvement between us. Nakatulog na ako o kami nang hindi ko man lang inaasahan. My body had already spent everything it had. And when I woke up — "Shit!" That was the word that came out before I was fully awake — kung hindi ba naman ako nasilaw ng haring araw sa labas ay hindi ako magigising kaagad!

DESMOND'S P.O.V. "Wake up baby" "Hmmmmmmm" "Wake up na" "Mamaya na antok pa ako" Naiinis nitong sagot sa akin na ikinangisi ko inabot na kasi kami ng umaga sa pagniniig namin.

Kaya wala siyang dapat ipag-alala. Alas nuebe na ako ng umaga nagising. And that's the very first time that I woke up late. Wala nang tao sa bahay, nakaalis na si Kuya Nexon at Papa papunta sa trabaho, si Mama naman ay nasa bahay ng kaniyang amiga.