I'll Trust You In Tagalog Novels & Stories

"Blue, mapapagkatiwalaan ba kita?" Gusto kong batukan ang aking sarili ng lumabas mula sa aking bibig ang mga katagang iyon. Saglit na sumilip sa kanyang mga mata ang sakit sa aking tanong ngunit agad din iyong napalitan ng isang seryosong mga titig. "All you need to do is to trust me." "Bakit?" "Kasi pareho lang tayo ng pinaglalabanan."

Sana talaga hindi magalit si god. "Sinabihan na kitang palagi kang mag-iingat diba? paano ako kakampante niyan sa trabaho kong hindi ko sigurado ditong nag-iingat ka huh? kung pwede lang talagang dalhin ka ay isasama na lang kita at kung pwede lang din talaga na hindi na ako mag trabaho para mabantayan ka lang ay gagawin ko, pero anong gagawin ni mama eh wala tayong makain?" Tumingin na siya sa mama niya. Nang nakita na maiyak iyak ito ay tumayo siya sa pagkakaupo at lumapit dito.

"Sa dami ng nangyayari ngayon. Hindi ko na alam kung ano pa ang iisipin ko. Paano nilang nalalaman lahat ng kilos at galaw ko kung hindi rin mismong malapit sa akin ang nakakaalam?" "Isa lang ang sasabihin ko sa 'yo at maipapangako. You can trust me. Please, trust me! Never kong hahangarin na masaktan ka nila. Sisiguraduhin ko sa 'yo na bago ka nila malapitan, dadaan muna sila sa 'kin! Trust me!" "I don't know what to think! But I'll going to make sure, na malalaman ko rin kung sino sila."

Nasa kanan ko siya nakatayo, nakahilig siya sa pader, ang dalawang kamay niya ay magka-cross na naka patong sa pader. "I was asking a question. You're not thinking of jumping here, right?" bakit naman inglisero ang isang 'to? Hindi ba siya marunong mag tagalog? Pano niya kinakausap yung iba naming schoolmates kung ganoon?

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

“You don’t trust him at all.” “That is an absurd statement, sir,” Evony disagreed as fast as a lightning bolt, scoffing in disbelief—rather, scoffing defensively. “Of course, I do trust him!” “Then why did you answer that you don’t know?” Roman challenged, his voice raising every second. “You are being unclear about your true feelings, Agent Von. That's why you don’t know if you trust your boyfriend or not. Dahil ikaw mismo ay walang tiwala sa sarili mo. Dahil ikaw mismo ay malabo sa katotohanan.”

“Hey, do you trust me?” “Oo naman,” “Ako nang bahala.” “Pero ako nagsimula nito kaya ako lang din ang dapat na tumapos.” “Ikaw namna talaga ang nagumpisa, I’ll just lend an hand and its up to you whether you go with the flow or make your own.”

🎶Like a river flows Surely to the sea Darling, so it goes Some things are meant to be Take my hand, Take my whole life, too For I can't help falling in love with you For I can't help falling in love with you🎶 Nakaupo kami ngayon sa seashore at nasa tapat ng bonfire. Will you believe na naka akbay sakin si Thunder ngayon? Tila ayoko ng matapos ang gabing to dahil baka bukas hindi na ganito.

“Just trust me, Hope… Hindi ko hahayaang mapahamak ka.” “And listen to me, Yelo… Ayokong mangako na sasamahan ka sa pagtanda pero isa ang sigurado… Papatay ako, papatay kahit paulit-ulit para sa inyo ng mga bata. Trust me too… sisiguraduhin ko ang kalagayan ninyo kahit anong mang—”

basag ang boses na bulong ko sa hangin, kasabay ng walang patid na pag-agos ng mga luha ko. “I want to believe you... I really do,” “… pero hindi ko pa ulit kayang magtiwala…”