I'll Trust You In Tagalog Novels & Stories

Nauutal kong sabi kasabay ng pag-iling ko. "Please give me another change... Trust me, trust me Yukizia I'm serious." He demanded. "Hindi kasi iyon kadali para sa akin na magtiwalang muli, for me. Trust is like a plates once It's broke it's hard to replace," I said looking at his eyes and I can see the painful in his eyes.

" I don't care, basta patunayan ko lang sa'yo na seryoso ako." " Ikaw bahala...pero natatakot parin ako.Bago palang tayo magkakilala. Baka pagtawanan ka ng mga kaibigan mo at ng mga tao." " I don't care..." " Kasi hindi naman ikaw ang mapahiya kundi ako naman." " Did you trust me?"

he commanded. "Usog saan??" Nagtatakang tanong ko. "Pag sinabi kong umusog ka. Umusog ka okay?" "Hindi kita maintindihan" "Just do it. Trust me" Pagkasabing-pagkasabi niya ng 'trust me' hinawakan niya ako sa bewang at pinausod sa kaibigan niya. Sapul!! Shoot na shoot goshh!! Nakaramdam ako ng hapdi pero maya-maya ay sarap na. Ughh!!

“Wow, ganito pala yung feeling? Ngayon ko lang kasi naranasan ‘yung malibre. Ever since then, I've grown accustomed to being the one who always gives. Oh, English ‘yon, ah!” Sabay kaming natawa sa sinabi niya. “Seryoso, ang saya pala sa feeling. Wala rin kasi akong kaibigan maliban sa inyo ni E-M, eh. Nakakatakot kasi magtiwala…” Hindi ako kumibo sa sinabi niya. We have the same feelings for each other. Since Addam and Bea, one of my trusted friends back then, cheated on me, I no longer trust other people. Except for Dhana.

Hindi lang siya pagnanasa—ito ay tiwala, lambing, at pag-ibig na puno ng kalayaan. At habang nakayakap kami, huminga ako nang malalim, alam kong simula na ito ng buhay na puno ng passion, trust, at walang humpay na desire. “Hindi kita binihag… pinili mo ako.”

Pero kahit ganun— hindi ako makaalis. Kasi sa kabila ng takot… may isang bagay na mas malakas. Yung pakiramdam na— kailangan kong manatili. Napataas ako ng tingin, nakatitig lang sa kisame. “Trust me.” Mahina akong napatawa, pero may kirot. Trust. Ang dali niyang sabihin. Ang hirap paniwalaan. Pero nakakainis…

confident niyang tugon " That's my girl" " Huwag niyong kalimutan ang kapalit ng pinagawa niyong trabaho" " Ofcourse you can have my son, earn his trust pagkatapos ako na ang bahala sa lahat" third loop (5:50 pm)

Reklamo niya. Inalis nito ang mukha nito sa kanyang leeg at nakipagtitigan sa kanya habang may ngisi na nakapaskil sa mukha nito. "Remember our condition, sweetheart? Ako ang masusunod at papayag ka sa lahat ng gusto ko. At gusto kong angkinin ka ng paulit-ulit ngayong araw and there's nothing you could do kung hindi ang magpaubaya sa akin." And with that, he kissed her again at wala na nga siyang nagawa kung hindi ang magpaubaya na naman.

"Narinig mo na naman siguro, di ba? Ba't ko pa uulitin?" May bahagi sa tono ng pananalita ng binata ang sarkastiko nitong pahayag. "Masyadong delikado kung agad kang magtitiwala sa ibang tao na di mo pa lubusang kilala." "No. Kilala ko si Haze. I trusted him than you!" Binigyan ni Katherine ng emphasis ang huli niyang sinabi.

“Because once you know everything, you can’t unknow it.” A beat. “And I need you unbroken.” Something twisted inside me — galit, takot, sakit. “You don’t trust me,” bulong ko. Parang may kumurap sa mukha niya. Maliit, pero sapat. “I am trusting you,” he said. “More than you realize.” “No.” Hinakbangan ko siya. “Hindi pagtiwala yung hindi mo ako sinasabihan ng totoo.” Nanahimik siya.