Novel & Cerita I'll Wait In Tagalog

"I'm not. I'm just stating a possibility." "Possibility po ba kamo? Malay rin naman po natin masarap pala talaga? 'Yan nga po ang ebidensya, dagsa ang bumibili at ang haba ng pila. Saka, hello? Kasama naman po talaga sa life paminsan-minsan ang paghihintay, Boss, you know? Hindi naman kasi sa lahat ng oras nasa harapan tayo ng pila at saka hindi naman natin agad-agad na nakukuha ang mga gusto natin sa buhay, hindi ba? May mga bagay na kailangan nating paghirapan muna bago natin makamtan, minsan kailangan din nating maghintay nang may katagalan. Yes, mahirap at nakakainip ang maghintay, pero sabi nga po, 'Patience is bitter, but its fruit is sweet'. Kaya halika na at pumila na tayo para matik

"That's true but you said you're born to wait." Yawa! Ayaw ko pa naman sa mabagal magreply...jusko sebastian, willing to wait ka pa, ah? Ano ka breathing form ng waiting shed? Hangal! Bobo! "Hahahaha oo naman! Isa rin naman akong tao na madaming inaabala...alam mo na, work work work. So mga ilang oras ako mag-hihintay sa reply mo?" "Hmm, maybe...I don't know...but I promise to reply as soon as I read your message."

But not no more Gone away All I do is wait for you Each and every day Oh I'm waiting for your love I'm wondering where you are Are you with another guy Are you showing him the world Oh I'm waiting for your love I want to see your smile Brighten up my day Yes I'm waiting for your love Yes I'm waiting for your love Matapos kong kumanta ay para akong nakahinga kahit paano, marami ang pumalakpak sa akin kabilang yung grupo ng mga lalaki. Muli kaming uminom, masayang nagtatawanan at nagkukwentuhan kaming tatlo sa mga nakaraan at mga kalokohan namin noon. Hindi ko na namalayan ang paglipas ng oras.

messege nito uli. hindi paman sya naka pag type ng e re reply may messege na naman. "wait for me my love." basa nya pa na lalong ikina galak ng puso nya. para syang teens kung makapag react. hindi na lamang sya nag reply, inilagay na lamang nya Ang cellphone sa side table habang nakangiti. nag pasya syang bumaba at samahan ang Lola at bisita nila.

biglang sabi niya sa akin. “I miss you,” sabi niya sa akin. “I love you,” sabi niya ulit. Tumingin lang ako sa kanya. “I’ll wait for you. Hihintayin ko ang araw na mapatawad mo na ako ulit.” sabi niya sa akin. “Kaya kong maghintay kahit gaano pa katagal.” “Sorry dahil makulit ako. Sige aalis na ako,” paalam niya sa akin.

Kabadong tanong niya. Umiling lang ako at.. "His waiting....n-naghihintay siya sayo" His still waiting for you..Limang taon ka niyang hinintay.. Tumango ako,para sabihing sumunod siya sakin.. Pero hahawakan ko palang ang sendura ng magsalita siya. "Is he..mad?" He sounds nervous-- "H-hindi" Napalunok siya tila ba nagdadalawang isip kung paniniwalaan ako.

For wanting him so bad that I couldn't breathe, for loving the man that you love. I waited for a second, pero wala na akong narinig na sagot sa kanya. Mabilis kong pinatay ang tawag at hinahabol ang aking hininga. Ilang minuto pa akong tulala na nakatingin sa screen, hinihintay na may tumawag. Nagbuntong hininga ako at humiga sa kama ko.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

pag rereklamo naman ni, Yvan "Ewan ko sainyo wala pa ngang isang oras na naghintay kayo saka meron namang upuan dun sa waiting shield pwede kayo umupo roon."iiling iling na wika ko saka na una ng pumasok sa School gate "Dito ka kaya namin laging nadadatnan malay pa namin pwedeng mag hintay dun Sa waiting shield." "Waiting Shield nga diba."pamimilosopo ni, Yvan rito

“You want that?” Kinagat ko ang aking labi at tumango. “I’ll wait for you...” saad ko kahit alam kong medyo mahirap dahil palagi niya talaga akong inuuna. At talagang lagi rin naman akong nauuna! Isles’ eyes sparkled, hinahamon ako. Parang ayaw maniwala sa sinabi ko! “Really, huh?”