I'll Wait In Tagalog 소설 & 이야기

August's POV Para akong wala sa sarili buong araw pagkatapos ng lunch time at pangyayaring yun. Yung utak ko ay paulit ulit na bumabalik ang mga sinabi ni Cayden. Para itong sirang plaka na paulit ulit lang yung nagpiplay. Wait for me.......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love

Tulala akong napatingin sa kanya nang bigla niyang hawakan ang pisngi ko at pilit itong pinaharap sa kanya. "I am not expecting you to answer that right away. I did not say it to hear some response. I love you means mahal kita at mahal talaga kita. But it doesn't mean na kailangan mo rin akong mahalin agad. I can wait, you know. Kahit gaano pa katagal yan. Sapat na saking pinayagan mo akong ligawan kita kahit alam kong hindi ka pa tuluyang nakakamove on sa kanya." Doon ako tuluyang natigilan.

“Sige! Sige! Oo! Oo! Bab—babalik na ‘ko! Hindi pa ko nakakalayo! Sige lang, wait mo ako diyan! Please! Huwag ka aalis! Ilaria, gustong-gusto na kitang makita talaga.” Halos matawa ako sa pagka-excited niya, lalo akong naiiyak. Sobrang saya ng puso ko ngayon. Ito na ang pinakahihintay kong mangyari pagkaraan ng ilang buwan. Sa wakas ay talagang makikita ko na siya. “Oo. Nandito lang ako,” mahina kong sagot. “Bumalik ka na at maghihintay ako.”

“Ikaw na lang... ikaw na lang ang natitira sa ‘kin, ‘Ma. Ikaw na lang ang natitirang dahilan kung bakit sa gitna ng lahat ng problema, mas pinipili kong lumaban. Kaya sana... ‘wag mo rin akong iiwan dahil hindi ko kaya. Hindi ko kaya kung wala ka. Hindi ko kayang harapin ang lahat ng ‘to nang hindi ka kasama.” Huminga ako nang malalim. “Hihintayin kita. Kahit ano pa ang mangyari maghihintay pa rin ako sa ‘yo. Hindi ako mapapagod na maghintay. Naniniwala ako na magkakasama tayo ulit. Hindi ako mawawalan ng pag-asa.”

From Anthony: Baby, nandoon na 'yung mga tauhan ko. Remember sa Imus, San Fermin muna kayo pupunta. Huwag kang magmadali sa pagpunta rito. Enjoy the rides there. Wala ka nang poproblemahin sa bayad sa rides, I already paid it, nakapangalan sa'yo. I miss you. See you later :) Mabilis naman akong napangiti nang mabasa ang mensahe ni Anthony.

Wika nito at ramdam ko na totoo ang bawat pagbigkas nito ng katagang iyon. "I'm sorry if I make you wait for so long." "No, don't say that. Of course, I am willing to wait at hindi naman dapat na minamadali ang lahat. I am so happy that you finally give me a chance to be your man, and I hope to be your man in the future."

“I love you too, Jaycee. Ikaw lang ang lalaking mamahalin nang buong puso.” Matapos ang pagpapalitan naming ng mga matatamis na salita ay muli naming inangkin ang labi ng isa’t isa nang buong ingat. Nang gabing iyon ay nalunod kami sa init ng aming pagmamahalan—ang malalaswang tunog na gawa ng pag-iisa ng aming mga katawan at ang mga ungol ang siyang bumalot sa maliit na k’wartong iyon at nagpatuloy kami sa aming mainit na pag-iisa hanggang sa maubusan kami ng lakas.

NAPANGITI SI THEA nang makababa ng eroplano. Napapikit siya at lumanghap ng hangin. Polluted, pero nakakamiss ang ganitong amoy ng Pilipinas. Only in the Philippines. Napatingin siya sa mga kasabayan sa arrival area. May kaniya-kan'yang sundo ang mga ito. Napangiti siya ng mapakla. Siya, hangin lang yata ang yumakap sa kan'ya para salubungin at i-welcome back siya.

Sexy pa din naman kahit among lamon," sabay tumawa. "I miss you love" " I miss you too love, kailan ka na ba rito pupunta? February 1 na ngayon akala ko ba ay pagkatapos ng buwan ng January ay pupunta kana rito?" "May inaasikaso pa kasi love . Pupunta naman ako diyan maghintay ka lang at malapit na talaga." "Sanay naman ako pagdating sa hinatayan eh," "Basta pupunta ako diyan kunting tiis na lang at magkikita na rin tayo. I can't wait to hug you and kiss your lips."

Ang salitang, ayos lang ako, okay lang ako, ay napalitan ng; hindi ako okay, hindi ako ayos. "Nakakapagod maghintay, ngunit nang dumating na iyong hinihintay mo, ikaw naman 'yong nawala. Pagbalik mo, hindi mo mahagilap na. Parang naglalaro lang kami ng tagu-taguan. Hindi ko alam kung hanggang kailan ba kami ganito. Nakapapagod na po."