I Love My Family นิยาย & เรื่องราว

Dumadalaw lang sya minsan sa bahay pero kadalasan ay nasa bahay talaga sya ng ama nya. Sobrang saya ko noong sinabi ko ulit ang nararamdaman ko para sa kanya. Sobrang saya ko noong sinagot nya ako sa harap ng mga kaibigan at kapamilya namin. It was the best day of my life. Hearing her said I love you to me infront of our family is like a dream come true

MINSAN may mga bagay talaga na kaya mong paghirapan para sa pamilya mo. Kahit nakakapagod man basta may dedikasyon ka, wala kang mararamdamang pagod. Palagi kong inisip ang pamilya ko kahit nasa CR ako iniisip ko pa rin sila. Ganyan ako ka-family oriented. Sabihin na lang natin na pasaway ako minsan pero matulungin naman ako hehe.

Sabay sabay naman kaming malakas na nagkatawanan dahil doon. Ipinapangako kong hindi na ako papapalpak sa pag protekta sa pamilya ko. Mahal na mahal ko sila at hindi ko kakayaning malayo pa sila sa akin, minsan na silang nawala kaya naman iingatan ko na ito. "I love you darling" hinalikan ko ang gilid ng noo niya. "I love you too." Ngiti niya sa akin. "Love namin kayo ni Lyra! Mama! Daddy! " Yumakap naman sa amin ang dalawa.

They are my everything and with God above us, guiding us, I'll never be afraid of anything. Hangga't nabubuhay ako, ipinapangako kong iingatan at proprotektahan ko ang pamilyang ito. I will love them and the gift inside my womb. They will always be my home, my family and my love. They will always be that special piece in my life that completes me.

sabi naman nila na niyakap ako pabalik. I’m really lucky to have a family like them. A family that will support me from everything.

I owe everything to my parents and to the elders as well dahil sila ang humubog sa akin para maging mabuting tao. Pinuno nila ako ng pagmamahal kaya naman marami akong pagmamahal na pwedeng ibigay sa lahat ng tao sa paligid ko at pati na din sa aking pamilya. My love for Lander and my child is endless dahil ito ang nakita ko sa aking mga magulang at sa amg elders na din.

Lahat iyon ay napatunayang mali sa mga lumipas na taon. Happy is still an understatement, glad and joyful? Still can't describe the feeling I have everytime I am with my family now. I may be flawed inside and out but having them. with me made me think that I am the most perfect and luckiest man living in this whole world. Kung papapiliin man ako ng tadhana kung sakit o saya ang gugustuhing maranansan. Mas pipiliin ko ang sakit na naranasan noon basta ang kapalit noon ay ang makasama ang pamilya kong nabuo ngayon.

Iniisip ko na tama lang na lumaban ako dahil pamilya ko si Enver. At noong nabuo na ang pamilya namin, naisip ko naman na hindi maganda na malayo si Enver sa pamilya niya. So, I work so hard to prepare for everything to ensure that I will always be ready for them, if I will let them back into our lives. Well, masyadong mahalaga sa akin ang pamilya. Ipagpasalamat ko na lang na mukhang natauhan na talaga ang pamilya ni Enver at nagsisimula na silang magbago.

sabi ko sabay iling. "We love you so much, Sweetie! Always put that on your mind. In time... mauunawaan mo rin ang lahat," maluha-luhang sabi ni Mommy. "I love you, po!" sabay yakap ko sa kanilang dalawa. Nakatutuwang isipin na sa murang edad, hindi naging mahalaga para sa akin ang mga materyal na bagay. Naging mas importante sa inosenteng isip ko, ang kung gaano kahalaga ng pagkakabuo ng isang pamilya. Bunga iyon ng mga araw na pagkakawalay ko sa kanila at inggit para sa mga kaklase ko. Umaasa na kahit isang araw man lang sa isang linggo, magkakasama kami.

" I love you, too." Hindi ko rin lubos naisip na ganito ako ka suwerte. Masayang pamilya at puno ng pagmamahalan. …… Next Epilogue.