I Messed Up Meaning Novels & Stories

“Kanina po sinabi ninyo na twelve minus five ay seven… pero ngayon po sinabi ninyo five?” Bahagyang napaatras si Addison at kumurap. Biglang sumiksik ang hiya sa dibdib niya. “Oh… I’m sorry,” sabi niya habang pilit na ngumiti. “Nawala lang sandali ang focus ko.” Tumingin siya sa board. “Tama kayo. Yung sinabi ko kanina ang tama—seven. Yung huli kong sinabi, mistake iyon. I apologize.”

'Wag mo nga akong pakiligin! "It was a big mistake at first. But that was the mistake na hindi ko pinagsisisihan at nagbigay ng saya sa buhay ko ngayon. That was the best and most beautiful mistake I've ever made in my entire life—ang mapagkamalan kita." Nakikita ko sa mukha niyang sincere talaga siya. 'Di ako makapagsalita. Feeling ko, namumula pa rin ang mukha ko ngayon. "Uhm. May dialogue ba ako?" Aww. Nagbibiro lang naman ako, eh. Pero hinalikan na naman niya ako.

Walang salitang lumalabas. Napabuntong-hininga siya, parang nag-shift ng gears pati sa emosyon. “Tungkol sa nangyari kanina… hindi ko dapat ginawa ‘yon. Hindi dapat ako nakialam nang gano’n sa isang ka-trabaho. Mistake. Hindi na mauulit.” Ang salitang mistake ay tumama sa akin na parang balde ng nagyeyelong tubig. Pagkakamali.

I said and she laugh “baka tumandang dalaga kang tuyot nya sige ka!” pang aasar nya saka ko naman sya niyakap at niyakap nya rin ako pabalik “sige sasama ako mamaya” I said and hug me tight I’m sorry gianna…

Oh, fuck! It was too late since my heels already tripped at na-out of balance na ako. I didn’t have anything to hold for support. Dire-diretso akong natumba sa malapit na mesa na sadyang natumba rin sa pagkakabagsak ko. Nabasag ‘yong mga plato, baso at flower vase decorations na lumikha ng matinding ingay roon. Shit, what a humiliation!

Dagdag niya habang sumisinghot. “Oo nga,” pagsang-ayon ni Stacey. “Ang selfish-selfish namin,” at tuluyan na nga siyang naluha kaya nabasa ang balikat ko. Napailing na lamang ako at mahigpit silang niyakap pabalik. I’ve learned that, little misunderstanding will fix if communication is in. Ayokong itaas ang pride ko. Nag-sorry naman sila at inamin ang pagkakamali nila, kaya tatanggapin ko iyon.

Sinalubong niya naman ang tingin nito. "Do you have any idea how you messed up, Serena?" saad sa kanya ng lalaki. Napahalakhak siya. "What? I don't have any idea how I messed up. But what's the big deal? I always mess up," aniya. Humugot ito ng malalim na hininga. "Yeah. You always messed up. Lagi ka na lang gumagawa ng mga bagay na ikapapamahak mo. Hindi ka naman ganiyan dati. Why don't you look at yourself and see if you still recognized you—"

Anyway, since that’s impossible, all that left is for me to apologize. “P-Pasensiya na. Nagkamali nga ako ng napuntahan.” Nang makayari sa paghingi ng tawad ay kumaripas na ako ng takbo papalayo. 'Argh argh argh! Stupid me! How did I mistake 6 as 9?!'

He might think na ang bilis kong bumigay. Hindi naman siguro, 'diba? I did my very best not to let him break the wall I made years ago. But last night, I apologized to him. I didn't know what am I doing anymore, even I, was so confused. "You can go back to sleep. Sorry kung nagising ata kita." he added. Ano ba dapat ang isasagot ko? "N-No, it's alright." I tried to look at him and gave him a slight smile.

May students na bumili ng iced coffee, may office workers, may dalawang tita na nag-aaway kung alin ang mas masarap, cheese roll or Spanish bread. I messed up twice. Okay, three times. I gave someone the wrong pastry, almost dropped a tray, and accidentally said “enjoy po” to a customer who only bought bottled water. Miro laughed at me for five minutes. “Stop,” I told him. “You said enjoy sa tubig.” “Water deserves appreciation.” “Ang weird mo.” “Coming from you, that hurts.” By the time humupa ang rush, pagod na pagod na ako. May flour sa sleeve ko, may chocolate sa daliri ko, and my hair probably looked like it gave up on life.