I Messed Up Meaning Novels & Stories

Dagdag niya habang sumisinghot. “Oo nga,” pagsang-ayon ni Stacey. “Ang selfish-selfish namin,” at tuluyan na nga siyang naluha kaya nabasa ang balikat ko. Napailing na lamang ako at mahigpit silang niyakap pabalik. I’ve learned that, little misunderstanding will fix if communication is in. Ayokong itaas ang pride ko. Nag-sorry naman sila at inamin ang pagkakamali nila, kaya tatanggapin ko iyon.

Sinalubong niya naman ang tingin nito. "Do you have any idea how you messed up, Serena?" saad sa kanya ng lalaki. Napahalakhak siya. "What? I don't have any idea how I messed up. But what's the big deal? I always mess up," aniya. Humugot ito ng malalim na hininga. "Yeah. You always messed up. Lagi ka na lang gumagawa ng mga bagay na ikapapamahak mo. Hindi ka naman ganiyan dati. Why don't you look at yourself and see if you still recognized you—"

Anyway, since that’s impossible, all that left is for me to apologize. “P-Pasensiya na. Nagkamali nga ako ng napuntahan.” Nang makayari sa paghingi ng tawad ay kumaripas na ako ng takbo papalayo. 'Argh argh argh! Stupid me! How did I mistake 6 as 9?!'

He might think na ang bilis kong bumigay. Hindi naman siguro, 'diba? I did my very best not to let him break the wall I made years ago. But last night, I apologized to him. I didn't know what am I doing anymore, even I, was so confused. "You can go back to sleep. Sorry kung nagising ata kita." he added. Ano ba dapat ang isasagot ko? "N-No, it's alright." I tried to look at him and gave him a slight smile.

May students na bumili ng iced coffee, may office workers, may dalawang tita na nag-aaway kung alin ang mas masarap, cheese roll or Spanish bread. I messed up twice. Okay, three times. I gave someone the wrong pastry, almost dropped a tray, and accidentally said “enjoy po” to a customer who only bought bottled water. Miro laughed at me for five minutes. “Stop,” I told him. “You said enjoy sa tubig.” “Water deserves appreciation.” “Ang weird mo.” “Coming from you, that hurts.” By the time humupa ang rush, pagod na pagod na ako. May flour sa sleeve ko, may chocolate sa daliri ko, and my hair probably looked like it gave up on life.

Lalo na sa ganitong dokumento. “Mommy would not make that kind of mistake,” mahina niyang sabi. Saglit na nanigas ang ngiti ni Atty. Tecson, pero mabilis iyong bumalik. “Minsan po, kahit pinakamatalinong tao, nagkakamali.” Ramdam niyang parang may mali. Pero hindi niya matukoy kung ano. “Miss Candice,” sabi ni Atty. Tecson. “Sa totoo lang po, mas mabuti kung hindi mo na intindihin ang simpleng typo error ng mommy mo. Buntis po kayo. Hindi po maganda ang stress.”

Ang bigat ng aking mga pagkakamali ay gumutay sa akin sa napakaraming piraso na hindi ko alam kung paano tahiin muli ang aking sarili. Sana ay kasing dali ng pag-snap ng aking mga daliri, ngunit hindi. Hindi kapag ginawa mo ang mga uri ng pagkakamali na ginawa ko. Matatawag ko ba silang pagkakamali? Ang isang pagkakamali ay kapag hindi mo sinasadyang na dial ang maling numero o kumatok sa maling pinto. Ang ginawa ko ay hindi isang pagkakamali. Ito ay ang pagpukaw ng puso ni Gunner at Calvin. Walang sugar coating ang aking kalungkutan. "Emma, ​​Emma," Biglang bulong ni Molly habang tinatapik ang kamay ko ng may pagmamadali.

dagdag pa ni Marisse. Naramdaman naman niya na umupo na ang kaniyang kapatid sa tapat niya. "Marisse, I'm trying my luck again" ani ni Vanessa. Vanessa, with a remorseful expression, began to apologize for everything she had done in the past. She acknowledged her mistakes again, expressing genuine regret for the pain she had caused Marisse. Her words were filled with sincerity, a plea for forgiveness and a desire to mend their fractured relationship.

“That's where you're wrong.” I sarcastically smiled at him. “Oh yeah?” sambit ko na tila ba hinahamon siya ng away. “I made a mistake. I messed up. I messed up extremely. However, you are mine. Hear that, my love? You are mine and I am yours. We belong to each other,” sambit niya, paunti-unti niya pa itong binigkas na tila ba sinisigurong maiintindihan ko ang bawat salitang sasabihin niya.

Yes, sinabi ko nga na wala akong pakealam kung murahin man nila ako o sabihan ng kung anu-ano, basta ang mahalaga maramdaman ko na may tao pa pala sa tabi ko. But this story is kinda worse. One mistake can lead to high damage. Ang masama pa, that person killed someone because of this d*mn stupid Original Owner! "Sh*t!" Napatayo ako sa aking pagkakaupo. Kahit na nahihirapan akong kumilos, ginawa ko pa rin dahil ayaw ko ng manatili pa sa kwarto na ito. Hindi ko alam. Parang may mali. Parang may hindi tama sa aking utak.