I Messed Up Meaning Novels & Stories

Napapikit na lamang ako ng mata at napasabunot sa sarili kong buhok. "Shit. I fucked up," I mumbled.

Hindi niya mapapalagpas ang pagkakataon na ito. “A-April hindi naman sa g-galit ako pero kasi...I know I fucked up in the past pero hindi mo ba ako kayang pagkatiwalaan kahit minsan?” She tries her best to understand what he’s implying. Tiwala. Wow! That’s a big word.

Inis na inis na nga siya dahil sa mga empleyado ng mall na ito at ngayon ay binangga pa siya. Napahawak siya sa sintido at tumingin sa taas habang natatawa ng pagak. Frustrated na frustrated na siya sa mga nangyayaring kamalasan sa araw niya ngayon kaya konting pagkakamali lang ay ginagawa na niyang big deal. "Why don't you---" "I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you,"

Akala ko mataas ang tolerance ko sa alcohol ngunit the design is too tipsy. Namalayan ko nalang na nagtype ako ng 'I miss you' kay Ernist. Mabuti nalang at nasa tamang katinuan pa ako at kinancel ko, ngunit nagtype ulit ako ng 'I miss you' titig na titig ako sa letra't tsi-check ko kung tama ba ang spelling dahil mas lumabo na ang paningin ko. Malabo na nga paningin ko dagdagan pa ng alak, ano na to' malinaw pa ba hinaharap ko neto? Fvcking shit!

Mas gusto ko lang na malinaw agad ang boundaries sa pagitan namin. Alam ko kung paano gumagana ang misunderstandings. Minsan, hindi kailangan ng malalaking eksena para magkaroon ng problema. Isang maling assumption lang ay sapat na para magdulot ng tampuhan o pagdududa. At sa totoo lang, ayoko nang magkaroon ng kahit anong sitwasyong pwedeng pagmulan ng sakit para kay Mitch. Napansin ko ang bahagyang pagbabago ng expression ni Venice bago siya ngumiti.

"Ang usapan natin ay natapos na kagabi sa opisina mo. I told you... it was a mistake. Isang pagkakamali na dulot ng pagod at emosyon. Ang nakikita mo ngayon... ito ang totoo. Ito ang Stefanie na kailangang humarap sa mga pating sa labas. At kung iniisip mong magagamit mo ang 'mistake' na iyon para makuha ang loob ko... nagkakamali ka." "Mistake? Stef... we were both there. Ramdam ko ang panginginig mo... ramdam ko kung paano ka lumapit sa akin. You can't just label it as a corporate error and expect me to move on," giit niya... tumayo siya at lumapit sa pwesto ko.

Tumayo ako sak pinag-pag ang pang-upo ko. "Sorry, but I won't. Siguro para akong burikat sa ginagawa ko at asta ko ngayon, but it doesn't mean that I am desperate on having a husband. This fuvking buddy set up is okay to me. Ayoko nanga maulit at madagdagan ang kasalanan at maling desisyon ko noon.." "A mistake need a solution, not another mistake. I am sorry Ej, but I am really disappointed on you, I thought you are mature enough.."

But I fucked up. Naglasing ako para panandaliang makalimutan 'yong sakit na nararamdaman ko. Para magkaroon ako ng lakas ng loob na harapin siya. Na kausapin siya. Pero sa ginawa kong yun, I made a mess.

“Lucinda, a mistake is still a mistake. It can never be undone. She brought shame to our family, and it will be remembered by all!” “But—” Hindi nagawang maituloy ni Lucinda ang kanyang sasabihin nang hawakan ni Maeve ang kanyang kamay at saka binigyan ng pag-iling. “That’s all there is to it, Mommy. Daddy is correct; I messed up and am now a disgrace in our family.” “No, no. Mabi, you—” “Mommy…”

Naguluhan ako dahil sa sinabi niya, pero hindi na 'ko nag-abalang magtanong dahil baka masaktan ko lang ang damdamin niya. "But they helped the wrong person..." Ano'ng ibig niyang sabihin? But then his words made me recall something. I suddenly realized what the letter I received last week was trying to say. Helping Louie was a mistake. Is that the reason all these misfortunes keep following me?