I Messed Up Meaning Novels & Stories

Ikatutuwa ko siyempre iyon kasi alam naman nilang lahat na matagal ko siyang hinintay. “Okey ka lang? Sorry hindi ko kasi alam na hindi ka seryoso sa bilin mo sa akin noon.” “Hindi ate, wala kang kasalanan. Nagkaroon lang siguro ng miscommunication. Ako ang may mali.” “OMG, mahal mo pa nga siya ano?”

“That's where you're wrong.” I sarcastically smiled at him. “Oh yeah?” sambit ko na tila ba hinahamon siya ng away. “I made a mistake. I messed up. I messed up extremely. However, you are mine. Hear that, my love? You are mine and I am yours. We belong to each other,” sambit niya, paunti-unti niya pa itong binigkas na tila ba sinisigurong maiintindihan ko ang bawat salitang sasabihin niya.

Yes, sinabi ko nga na wala akong pakealam kung murahin man nila ako o sabihan ng kung anu-ano, basta ang mahalaga maramdaman ko na may tao pa pala sa tabi ko. But this story is kinda worse. One mistake can lead to high damage. Ang masama pa, that person killed someone because of this d*mn stupid Original Owner! "Sh*t!" Napatayo ako sa aking pagkakaupo. Kahit na nahihirapan akong kumilos, ginawa ko pa rin dahil ayaw ko ng manatili pa sa kwarto na ito. Hindi ko alam. Parang may mali. Parang may hindi tama sa aking utak.

I am lost, again. I've tried my best not to do the same mistake but here I am doing it again. I've tried to be the best version of myself but still, I failed miserably. Hindi na ako nadala. Nabuntis ako na hindi alam ang ama ng anak ko pero hindi pa rin ako natuto. I should have known better. I should have learned from that mistake pero bakit sobrang tigas nitong ulo ko?

"It just one mistake, ngayon lang naman ako nagloko" Blinock ko ang kanyang numero kumukulo ang dugo sa sobrang inis sa kanya, one mistake? kahit ilang mistake pa iyan nagloko ka parin, niloko mo parin ako you promised me na hinding hindi katutulad sa iba, nangako ka but what happened you still cheated on me.

sabi ko habang pilit na pinapatatag ang sarili ko. No response. Huminga ako nang malalim at saka ako nagpatuloy. “I just wanted to say… I’m sorry.” Hindi ko alam kung ano ang reaksyon niya dahil hindi ko siya makitang maayos sa madilim na kwarto. Pero hindi ako tumigil. “I was wrong. I was so, so wrong,” dagdag ko pa. “I was stubborn. I didn’t listen. I messed up, and now… I lost Mishon.”

This is my first time meeting his eyes and obviously, I don't like it Agad akong napaisip. My mind literally became chaotic. Did I do or said something wrong? I can't remember saying a wrong, I'm just silent here like him. Sinasabi ko na nga ba, matagal ko nang alam na ganito ang epekto ng tingin niya, kukwestyonin mo ang sarili mo kung may nagawa ka bang mali o hindi kaaya-aya. I bit my lower lip once again. Baka nasagi lang ang tingin niya sa akin at nagandahan. There's nothing wrong about being beautiful. Confidence!

Pero nakita niya ang pag-urong ng balikat nito, parang may tinanggap na matagal nang alam, pero umaasang mag-iiba. “I figured,” sagot nito, at napahawak sa sentido. “God, I really figured. I just… I kept hoping na baka mali ako. Na baka one day magigising ka at ako pa rin ang pipiliin mo kasi ako ‘yung ‘tama’.”

The damage has been done, maybe I made a mistake and i kept saying that I act accordingly, but now, it’s not the same anymore. I am reckless.