I Need A Hero Novels & Stories

I shouted angrily. "Hah! Hero? There's no hero! No one is coming for you!" "You wish! My hero will come! My savior will come for me. And if I were you, I will hide from now because if my hero finds you. He will skin you alive!" ___________________________________ 09-27-2024

I am familiarizing him but I found it hard dahil close fighter si Zilong and I don't like close fighting in this game pero wala akong magawa dahil ito pa lang ang hero ko. Laking pasalamat ko lang dahil hindi naman kalakasan ang mga kalaban. Mukhang mga newbies pa rin ito or worst, AI ito. I earn battle coins at umabot yun ng 6k kaagad at naghint naman yung tutorial na bumili daw ako ng hero gamit ang battle coins. Kaya binuksan ko na store and I browse some hero na kaya kung bilhin na murang halaga.

“At kung alam na ng kaaway na anak mo siya, wala nang dahilan na hindi mo malaman.” Tumango ako, mabagal. “Tama.” Lumapit ako kay Gian. “Nasaktan ka ba?” Umiling siya. “Hindi nila ako na puruhan.” “Hindi ka na nila masasaktan,” sagot ko. Tumitig siya sa akin. “Dad… hindi ko kailangan ng hero. Kailangan ko lang ng totoo.” Lumunok ako. “Ito na ang totoo.”

Tulog na ata si Hero, hindi ko pa naman alam ang daan at isa pa wala rin naman akong pamasahe. Sa tingin ko'y kailangan ko pa mag intay ng matagal dito hanggang sa magising si Hero. Ano naman kaya ang gagawin ko? Nandito kaya siya? Nabuhayan ang loob ko ng maisip kong maaaring naririto siya kaya iniwan ko muna roon si Hero na mahimbing nang natutulog. Wala naman sigurong gagalawa roon.

Naingat ko ang ulo ko at nanlaki ang mga mata. Tama! Kung totoo nga na may ibang tao ring gaya ko ang naunang mapadpad rito bukod sa akin, isa lamang ang ibig sabihin nito. May mahihingian na ako ng saklolo. Hera. That lady named Hera. I need to find her as soon as possible. Alam kong matutulungan niya akong mabalik sa totoo kong mundo.

Yong puso kong nadurog kanina ay tila unti-unting nag re-resemble pero hindi pa rin tuluyang humihilom. Ang ipaglaban siya ay ang pinakamahalagang misyon ko sa buhay pero ang saktan ang kaibigan ko ay siya namang magiging malaking kabiguan ko na habang buhay kong dadalhin. Ano nga ba ang pipiliin ko? Anong kapalaran ang susunggaban ko? Lord, I need you for this fight. I need you to win this battle... of love. Vote. Comment. Follow.

“Kapag ako ang nainis, I swear, kahit umiyak ka pa ng dugo sa pagmamakaawa ay hindi kita titigilan na parusahan!” I got my phone from my chest. Nanginginig ang mga kamay ko habang pinipindot ang numero ni Hans. I need him! He needs to help me! Siya ang kailangan ko ngayon! And I know he is my superhero. Itinapat ko ito sa tainga ko at laking pasasalamat ko nang mag-ring ito.

Napakurap siya at nagtatakang tinapunan ng tingin ang dalaga. “Di ba pwedeng magtrabaho ng wala ang mga iyon?” She asked. Tumikhim si Hero at napahilot sa kanyang sentido. “I can make that work. I can pull up some strings, just at least give me your name, date of birth, and age.” Once again, she scratched the back of her head. She can’t do that. She has to remain hidden as long as possible. “Wala rin,” he said. It wasn't a question. It was a statement.

Oo ayokong mahirapan, pero hindi ko naman hiniling nag anito ka-instant ang mangyari. And I don’t even know kung concern ba talaga sakin ‘tong lalaking ‘to. Ni hind inga niya ako nagawang tanungin kung ok na talaga ako sa nangyari kagabi. I know that I look tough. But duh, I can also have trauma. Sa lahat ba naman kasi ng magiging knight in shining armor eh bakit siya pa. Hindi na kami nag-usap hanggang sa makarating kami sa gym niya.

Halata na gusto nilang maging agresibo—burst damage, mabilis na galaw, at pressure sa early game. Kung sasabay ako sa bilis nila, malamang doon ako madadale. “Bigyan mo ako ng sustain hero,” sagot ko. Napatingin sa akin si Ryan. “Sigurado ka?” Tumango ako. “Kaya ko silang patagalin.” Sandali siyang nag-isip bago tuluyang nag-lock ng pick ko. Lumabas sa screen ang hero ko at agad akong nakarinig ng reaksyon mula sa audience.