Novel & Cerita I Owe You One

Nilayo ko ang ilong ko sa kanya dahil sa masangsang na amoy ng alak. “M-May utang ka pa kasi sa akin no’ng nakaraang buwan. Pati last year hindi ka nagbayad sa akin. Maawa ka naman, Kuya Oliver!” “Magbabayad naman ako kapag nabawi ko na ang pera ko sa sabongan. Kaya pautangin mo na ako. Dali!” Inayos ko ang sarili ko at naglakas loob na sagutin ulit siya.

Inilabas nito ang kaniyang wallet at hinahanda na ang pambayad sa bartender subalit agad namang namagitan si Will. "Excuse me but the lady said, no. How hard for you to understand that? She's fine, she's with me anyway. I can pay for whatever she wants." Natatawa nitong itinaas ang mga kamay laban kay Will, "fine! Fine! Huwag mo akong asikan, I got it. I was just offering here, dude." "Were not dudes," asik pa lalo nito. "Just leave her alone!"

Oo kakikilala niya pa lamang rito't hindi niya pa ito lubusang kilala, pero 'yon ang nararamdaman niya, kaya ano'ng magagawa niya? “Oo alam ko, pero pinipilit kong bumawi sa 'yo, ngayong natupad ko na ang pangarap ko, kaya ko nang maibigay ang lahat ng gusto mo, kahit pa ang buong oras ko. Nakapagpatayo na 'ko ng sarili kong mental institution, I'm now the boss kaya hawak ko na ang oras ko. Mahal na mahal pa rin kita, Camina, please give me a chance, at ngayon maipangangako ko na sa 'yo na hinding-hindi na 'ko aalis pa.”

Discuss. Discuss... BREAK TIME na pero hindi parin nakakarating si janeth kaya kakain ako mag-isa. This isn't the first na kakain ako mag-isa pero I hate being watched at sabihang loner na naman.

pag uuyam sa kanyang tono. "Do you think i'll spend years with you? Can you stop being full of yourself" I need to him vigorously. "Kahit ano pa sabihin mo. I promise na hindi nakita gagalitin nor iinisin in the future mga bagay na hindi mo magugustuhan. I swear not to do" I promised sana naman umepek sa lalaking to. Sandali siyang nakatangin sakin ng taimtim. "Well since you're actually so sincere. I agree with you this one. But remember this is the last! I warning you. You now owe me one favor. You have to pay it whenever i asked you."

“Alam mo bang hanggang nga'yon ay engaged pa rin ako dahil sa'yo. Hindi ka nagpakita kaya mas lalong sumira ang buhay ko. So, you owe me. Pagbabayaran mo ang lahat na nangyari.” Nang marinig ko ang sinabi niya ay nagkaroon ako ng lakas ng loob upang harapin siya. Wala akong alam kung ano ang nangyari sa kaniya matapos ang nangyari pero hindi naman siguro tama na magiging one sided ang kwento. “B-Bitawan niyo po ako Sir," matapang kong sagot sa kaniya.

“Pina-deliver ko ‘yan kanina habang tulog ka. Babayaran mo na lang ‘yan sa akin.” Napakunot ako ng noo. “N-nasa ‘yo po ang credit card ko po, ah. Sana doon mo na lang po binawas. Alam niyo naman po na wala akong cash. Dyan lang po ako umaasa talaga pagdating sa pambayad po sa ’yo.” “Ayaw tanggapin, e.”

"Iligtas mo ang kapatid ko. Bayaran mo ang utang ng nanay ko kay Ducellian Lauper, mahigit isang milyon." Sandaling katahimikan, ngunit kung ano man ang iniisip ng lalaking iyon sa kabilang linya wala siyang pakialam ang mahalaga lamang sa kaniya ay ang kaligtasan ni Bella. Nagsalita pa siya, "Sampong million ang pinangako mo sa akin, iyon ang dapat kung matanggap." "I wonder why your mother owes Ducellian Lauper money, but I have no problem in paying." She heard him smirking on the other line, as if saying, na talo siya at ito ang panalo.

"Then pay me after ten years... or maybe twenty. I’m in no rush." Natawa ako nang mahina. "Para namang ayaw mo akong makabayad sa iyo niyan." "Maybe I don't," hirit niya sabay haplos sa buhok ko. "Because as long as you owe me, you have a reason to stay by my side for the next twenty years."

Naningkit ang mga mata ni Shan Reyes, "Isang milyon?" "Oo." "Sino ang kawawang tao na niloko mo para makuha 'to? Ilang araw pa lang tayong hindi nagkikita, ah." Hindi pinansin ni Eys ang sinasabi ng lalaki, "'Wag ka nang mag-alala kung pa'no ko nakuha ang pera, punitin mo na lang 'yong IOU." "Hindi ko 'yon dala. Pa'no kung sumama ka na lang sa 'kin sa bahay para kunin 'to?"