You Gave Me A Reason Novels & Stories

pigil ang iyak na paliwanag ko. "I don't know po what happen but I know you have your reason po, Mama. Maybe someday, I can understand the reason behind all of this but I am not mad at you po. Thank you for telling and let me know about this thing. I appreciate po your courage na sabihin sa akin lahat," aniya at bahagyang ngumiti.

“Nox, tama na.” He stood there, humihingal, habang ako naman halos hindi makatingin sa kanya. “Bakit ba palagi mo akong tinutulak palayo?” tanong niya, boses na parang basag. “Because I can’t—” naputol ko ang sarili kong sagot, hindi ko kayang sabihin. “I just can’t.” “Give me a reason.” Umiling lang ako at mapaklang ngumiti. “Hindi mo maiintindihan.”

"May lakad kasi ako that time, nakipagkita ako kay ate Elise. Okay na bang valid na reason iyon?" "Eh iyang si Maple?" "Well, I have no valid reason. I just feel like kailangan kong mag-reason out para makalusot si Eli at hindi mo na mapilit pa." "Aha! So magkakutsaba kayo?" "No!" sabay naming sagot ni Maple.

I heard his dissappointed sigh, tinanggal niya ang pagkakahawak ko sa braso niya at nagsimula muling maglakad. Nagsimula muli siya na maglakad palayo na para bang hindi ako kahit kailan magiging dahilan para manatili siya. Sa bawat paghakbang niya ay parang nag-iiwan siya ng tinik sa puso ko. Hindi kona alam ang gagawin ko! Nababaliw na ata ako! "Just give me a reason... to let you go," I mumbled that he surely heard because he stopped walking.

"Ginagawa ko 'yon para makapag-ipon para sa future namin." "Teka lang ah, nakipaghiwalay siya sa'yo dahil nawalan ka lang ng time sa kanya? Baka naman may iba pa siyang reasons why she broke up with you." Paninigurado ni Katherine dahil sa tingin niya ay napakababaw ng rason ng babae para hiwalayan si Gabriel. "Iyon ang totoo, Miss Yuzon. Pinilit kong sabihin sa kanya lahat ng bagay na gusto niyang marinig pero wala pa rin." Lumagok muli ng alak ang binata.

Hindi niya malaman kung ano ang eksaktong nararamdaman niya ngayon sa sinabi nito. "Gusto mo ng rason?? Well may dalawa akong rason bakit kita tinulungan.. Una sa lahat, dahil natalo ako sa karera natin at pangalawa.. Nagmamalasakit lang ako sa kompanya." Natigilan si Grand at tila hindi kumbinsido sa rason niya. "Talaga ba?? Yun lang ba ang dahilan? Parang ang babaw naman

Dagdag ko. Sa lahat ng nangyaring kamalasan, sapat na iyon para matutong mamili. Hindi ko man natutunang kalimutan siya, atleast sinusubukan kong matutong mag isip ng tama. Hindi siya umimik bagkus ay pumikit at bahagyang tumungo at huminga ng malalim. "I have my reasons... I'm sorry..." Mahina niyang sambit. Reasons? Of course you have reasons! And that is 'because I'm just another bitch' repeated a hundred times.

Sobrang lamig at kalmado na pati ang puso kong kabado ay unti unting dinuduyan nito. Hindi ko lubos akalain na maaalala niya na ang kantang sasayawin ko ay You Are The Reason. Isang beses ko lang sinabi 'yon sa kanya. That was just a random conversation noong nasa canteen kami. Mga panahong puyat ako dahil sa pananakot na ginawa niya sa akin. There goes my mind racing And you are the reason That I'm still breathing

Hindi naman ako basta-bastang nanlalandi kung walang valid na rason, eh. Whatever, Trice, kwento mo 'yan sa pagong at baka maintindihan iyang valid reason na sinasabi mo kasi kahit na sinong tao ay wala yatang makakaintindi sa 'yo. Kasalanan mo naman, masyado ka na namang nagpapatalo sa karupukan mo. "Oh? Hindi pa ba tayo aalis?" untag ko sa kanya nang maramdaman kung panay ang sipat niya sa akin.

“W-whether you approved of my resignation or not, magre-resign pa rin ako.” “Then, give me at least one acceptable reason. Para may dahilan akong hayaan ka. Hindi mo kasi ako basta-basta mapapaniwalang gusto mo lang mangibang bansa.” ‘Kita ko ang galit sa kislap ng mga mata niya.