I Owe You One นิยาย & เรื่องราว

"Then will you let this off? Kalimutan mo nang nangyari toh ha? It's really nice to meet you, Da-Dehan?" Inayos niya ang necktie niya na medyo nagulo. "Okay, I'll let this off." kalmadong sabi niya. "But you still owe me, babalikan kita kapag naharap ko." Ngumiti ako. "I'm always be available." Tinignan niya lang ako ng saglit at tinalikuran ako. Aambaan ko sana pero humarap nanaman kaya pinalitan ko ng wave.

" Tanong nito sa akin sa huli, kaya naman nataranta ako, ng akma na itong lalabas ng pinagtataguan naming dalawa. "Teka, huwag na. Ako na ang bahala na magbayad sa kaniya, kapag may pera na akong pambayad." Pigil ko kay Oli. Tinamaan na ng lintik. "Ako na nga ang magbabayad, magkano ba ang utang mo sa kanya? Sabihin muna sa akin, ng makaalis na tayo, baka dumating pa ang bantay dito, mas lalo tayong malalagot nito." Pagpupumilit ni Oli sa akin. Naipikit ko naman ng mariin ang aking mga mata, ano pa ba ang idadahilan ko dito kay Oli? Para tigilan ako, wala na akong ibang maisip.

Hanggang sa isa pang buntong-hininga ang kumawala sa kaniya bago siya pabalikwas na bumangon at tinungo ang banyo upang maligo. You owe me this one, Jeff. Walang'ya kang gago ka. TO BE CONTINUED...

Nalihis na lang ang atensyon niya dito nang makitang sila na ang susunod sa pila, dali-dali niyang kinuha ang kanyang pitaka, ngunit bubunot pa lamang siya ng pera ay nakita niya na nag pagharang ng kamay ni Vincent doon. Ito ang nagbayad para sa kanilang dalawa, hindi na siya nakapalag dahil nang akmang tatanggi pa lamamg siya ay muli nanaman tumalim ang hitsura nito, kaya naman kahit nahihiya ay hindi na siya pumalag pa dito. "I remembered you said na gusto mo makapunta sa perya, this is not one, pero I know it’s much better!" tipid na ngiti ni Vincent.

wika niya nang pumasok sa isipan niya ang isang katanungan, bakit kepyas niya ang masakit gayung nagpakalunod siya sa pag inom? "Wala na ko sa ibabaw mo para magsabi ka ng wait," wika ng boses na kilalang-kilala niya kahit super hina iyon. Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama.

Mauubos ang ipon ko niyan. “Babe, kusa kong ibinigay hindi ako nagpapabayad. At saka kunin mo 'to para matawagan mo ang mga kapatid mo at si queen.” Maawa ka naman huwag mo akong ibaon sa utang. “Sa pagmamahal lang kita ibabaon at hindi sa utang.”

"I will charge you now." "What do you mean?" "You owe me, right? Tumango ako ng maalala na may kasunduan kami, may kapalit ng pagtulong niya sa akin at sa kumpanya ko. "Hmm" inangat ko ang isang kilay ko. "I want you now," He whispered. Hindi ako nakapag-salita eto na ba ang kapalit ng pagtulong niya sa kumpanya ko.? Tanong ko sa isip.

dagdag niya. Kahit ganoon ay nagpumilit ako na ibalik iyon sa kaniya. Ayaw ko na magkaroon pa ng utang lalo na kung galing sa kaniya pero kung tutuosin ay kahit mabayaran ko ang mga nakuha ko sa card niya ay utang pa rin na dapat kong bayaran ang binibigay niya na pera kay Mama. "I'll be back as soon as possible, Ella. Wait for me, okay? And... Take this—"

Suot nito ang isang pares ng earphone. Mukhang delikado na naman ako Oh, bakit ba kinikilig na naman ako? Pero ngayon ay parang kakaiba 'Pag nakatingin sa 'yong mata, ang mundo ay kalma.... Ewan ba niya pero may kung anong pumuno sa dibdib niya habang patuloy na pinagmamasdan ang katrabaho na si Rico. Napabuntong hininga siya. Kamukha lang nito ang taong nasa isip niya. Never siyang magkakagusto sa kapwa niya lalaki. Never.

sabi ng matanda na may malamig na boses. "No! Please!" sigaw ko. Hinila niya ang buhok ko. Napasigaw ako sa sakit nang maramdaman ko ang paghatak sa aking anit. "Sweetheart, it's just a one night to pay your debt. You'll enjoy it, I promise. I'm very... generous."