Romans & histoires I Owe You One

"Ang usapan natin, isang gabi lang. Ito lang! Pagkatapos nito aalis na ako at bayad na ako sa utang ko ininom kong tequila." Napatulala ako nang ngumisi siya. Saka, tumango. "Yeah. It's just one night. Sinong magbabayad ng lahat ng ininom mo sa bar? Ako lang naman. Shoulder lahat sa akin! Iinom-inom ka, wala ka palang pambayad! Iyong pinakamahal pa na tequila ang napili mong inumin." Asik niya sa akin. "Then, let's start. Para matapos na 'to at makauwi na ako."

saad nito. “Pupunta kapo?” tanong nito sa Ina at tumango lamang si Faith na para bang sinasabi na tama ang sinabi ng anak. Faith P.O.V. Mukhang malapit na Ivonne ang pagbagsak mo, hintayin mo lang ang mga araw na yan. Sisiguraduhin ko na magbabayad ka sa lahat ng mga kademonyohang ginawa mo sa pamilya ko at sa kaibigan ko.

"Ayaw mo? I still owe you a billion, right?" Ngumiti si Rebecca. "Iba talaga kayong mayayaman ano? Alam mo, nakakahiya mang aminin pero parang wala naman akong ambag sa buhay mo but you still helped me. Parang wala naman akong silbi. Hindi mo ba naisip na parang mag-aaksaya ka lang ng oras at lalo na pera sa babaeng tulad ko?"

pag uuyam sa kanyang tono. "Do you think i'll spend years with you? Can you stop being full of yourself" I need to him vigorously. "Kahit ano pa sabihin mo. I promise na hindi nakita gagalitin nor iinisin in the future mga bagay na hindi mo magugustuhan. I swear not to do" I promised sana naman umepek sa lalaking to. Sandali siyang nakatangin sakin ng taimtim. "Well since you're actually so sincere. I agree with you this one. But remember this is the last! I warning you. You now owe me one favor. You have to pay it whenever i asked you."

diretsong anas niya "Magbabayad kana ba? Well, sakto lang naman dahil ito din naman ang araw ng sinabi ko sa 'yo." "Gusto ko sanang makiusap sa'yo ma kung pwede bigyan mo pa ako ng sapat pang araw para mabayaran ka. Masyadong maiksi ang isang linggo para makahanap ako ng pambayad sa'yo," nakayukong wika niya "Deadline is deadline Hailey. Kailangan mo akong bayaran o ipapakulong kita."

sagot niya pakapigil sa tawa. Nagyakapan muna silang dalawa tulad ng palagi nilang ginagawa kapag naghihiwalay. Napagdesisyunan ni Celina ang umuwi na nang makalayo ang kaibigan. Napahinto lang siya nang makita ang buy one take one na hamburger, medyo kumakalam na din kasi ang kanyang sikmura ng sandaling iyon kaya naman tinungo niya muna ang naturang estante.

wika niya nang pumasok sa isipan niya ang isang katanungan, bakit kepyas niya ang masakit gayung nagpakalunod siya sa pag inom? "Wala na ko sa ibabaw mo para magsabi ka ng wait," wika ng boses na kilalang-kilala niya kahit super hina iyon. Sapat na ang mala-dj nitong boses para makilala niya ito –si Lorenzo Villarama.

Mauubos ang ipon ko niyan. “Babe, kusa kong ibinigay hindi ako nagpapabayad. At saka kunin mo 'to para matawagan mo ang mga kapatid mo at si queen.” Maawa ka naman huwag mo akong ibaon sa utang. “Sa pagmamahal lang kita ibabaon at hindi sa utang.”

"I will charge you now." "What do you mean?" "You owe me, right? Tumango ako ng maalala na may kasunduan kami, may kapalit ng pagtulong niya sa akin at sa kumpanya ko. "Hmm" inangat ko ang isang kilay ko. "I want you now," He whispered. Hindi ako nakapag-salita eto na ba ang kapalit ng pagtulong niya sa kumpanya ko.? Tanong ko sa isip.

dagdag niya. Kahit ganoon ay nagpumilit ako na ibalik iyon sa kaniya. Ayaw ko na magkaroon pa ng utang lalo na kung galing sa kaniya pero kung tutuosin ay kahit mabayaran ko ang mga nakuha ko sa card niya ay utang pa rin na dapat kong bayaran ang binibigay niya na pera kay Mama. "I'll be back as soon as possible, Ella. Wait for me, okay? And... Take this—"