I See Grace Lyrics Novels & Stories

Hinalikan niya ang leeg ko sa araw araw nadidiri na ako sa sarili ko at hindi ko na alam kung karapat-dapat pa ba ako maging masaya? "Wag! Maawa ka sa akin! Wag!"-Sabi ko at nagsisigaw. Naramdaman ko may gumigising sa akin. "Wake up"-Gising sa akin ni Calvin Tumingin ako kay Calvin at bigla nagbagsakan ang mga luha ko. "Ssshhh Wag ka na umiyak!"-Sabi sa akin ni Calvin at niyakap niya ako. Karapat-dapat ba ako para sa kanya? Ako si Grace Monteverde isang babae na hinahangad maging masaya.

Hanggang sa mapaos ang lalamunan niya, hanggang sa manghina ang buong katawan niya, walang sumagot sa mga tawag niya. Still, these didn't stop her. She kept screaming until she started to bawl her eyes out like a child for what she had lost. Her tears must have moved the ferryman dahil tumigil ito sa paghila sa kanya. She kept chanting the words she held on to for so many years; cradling the deep-seated feelings she never got over with. Animo'y isang batang inagawan ng laruan: sa akin ‘yan, ibalik mo ‘yan.

Nag-iisa lang ito eh. Pinihit ko ang doorknob palabas at nakita ang mga kasambay na nag-lilinis parin. Sinirado ko ang pinto, at nag-bigay ng ingay kaya napalingon sila sa gawi ko. Lahat sila ay napatigil sa ginagawa at tinignan ako na nakanganga. "Oh may gulay! Evienne! Ang ganda mo! Para kang isang diwata!" Sigaw ni Grace sa'kin. Lumapit sya at nag-titili. Ang iba naman ay nanatili parin ang atensyon sa akin.

Napilitan akong gumalaw nang makita ko si Grace na umiindak na rin. “Buti na ito kesa katabi ko yun titser mo,” bulong ni Grace sa akin habang sumasayaw. Naisip kong tama din ito, kaya nakisayaw na rin ako upang wag agad bumalik sa tabi ni Mr. Espinoza.

bigla akong napahinto sa pagtawag ko kay ma'am Elizabeth nang panlakihan niya ako ng mga mata. Jusko naman, Gracia! Ipapahamak mo pa ang sarili mo, e! "I-I mean... ma'am-ma... Mama," tawag ko upang itama ito. "Uhmm... ito nga po pala yung pinahawak niyo," sabi ko nang iabot sa kaniya ang pinahawak niya sa 'kin. Ngumiti nang malapad ngunit peke si ma'am Elizabeth sa 'kin. "Thank you, Gracia."

Sinabi ko na bubuksan ko na iyon at pagbukas ko ng pinto nakita ko si Grace sa ibabaw ng kama at yakap ang mga tuhod. "Tita bakit po?" Nakatingin si Grace sa kabilang gilid ng room para siguro itago ang mukha niya. Binuksan ko ang ilaw at nakita ko napasubsob si Grace sa mga tuhod. Dahan-dahan ako lumapit then sinabi ko nga na naririnig namin siya umiiyak mula sa labas. "So... Sorry tita." Umupo ako sa gilid ng kama at sinabi nga na hindi iyon ang gusto ko marinig.

Muntikan pa akong madulas, na kasama ko si Tyrus. Ilang talak pa ang sinabi ni Grace bago ibinaba ang tawag. I look at Tyrus whose waiting for me. His arms are crossed and seems like his annoyed. "Ahmm… tara na, hinihintay na kasi ako ng kambal." aya ko sa kanya. He gave me a simple nod. Maglalakad na sana ako ng kinuha niya iyong mga kamay ko. I looked at him pero likod nalang niya ang nakita ko.

“Hi…” Naputol ang pag-iisip niya. Paglingon niya, si Grace ang nakita niya. Hindi ito nagpaalam, umupo agad sa tabi niya, halos magkadikit ang balikat nila, kaya bahagyang dumistansya si Cris, sapat lang para iparamdam na hindi siya komportable. “Ang tagal na rin… no?” sabi ni Grace, parang walang bakas ng nakaraan sa tono niya.

****** 🎶See, I was so desolate before you came to me Looking back I guess it shows that we were destined To shine over the rain, to appreciate The gift of what we have And I'd go through it all over again To be able to feel This way Thank God I found you I was lost without you My every wish and every dream Somehow became reality When you brought the sunlight Completed my whole life I'm overwhelmed with gratitude See baby I'm so thankful I found you....🎶