I See Grace Lyrics Novels & Stories

Tahimik lamang siyang naghihintay. Kahit ang totoo ay hindi niya rin naman alam kung ano pa bang hinihintay ni Grace sa lagay na iyon. “Your beautiful darling,” puri ni Tracy Evanz havang walang sawa itong nakamasid sa mukha niya. Habang si Grace na kanina pa nawawala sa kanyang sarili ay nanahimik lang at halos hindi makayang makatitig. Sobra siyang kinakabahan.

Sinasabi ko na nga ba. "EDI SORRY KUNG ANG PAGKAKAINTINDI MO AY GANIYAN PERO YOU CAN'T REGRET ME FROM SAYING THAT. DON'T ME, I KNOW ALL OF YOU HAVING A DOUBTS. HUWAG MONG IPASUBO SA AKIN LAHAT!" Sagot ni Grace para tumaas na talaga ang tension sa kuwarto. Umiiyak lang si Lyn habang nakikinig sa amin. Napasabunot na lang si Joli sa sarili.

“I’m always waiting for you here. Thank God, you’re back.” Humarap siya sa akin at unti-unting binaba ang baril na hawak niya. Nanatili lang ako sa pwesto ko at hindi pa rin ako makagalaw habang nakatitig sa kanya. Makikita ko rin sa mata niya ang pananabik na makita ako. Naramdaman ko na lang na niyakap niya ako ng mahigpit. “I can’t forgive myself if I’ll lose you. Please, stay... my precious Grace,” his voice softened when he uttered my name. It made me vulnerable.

Kinagat ko ang pang-ibaba kong labi habang nakakulong pa rin ako sa mga bisig nya. “~So before I let you go I want to say I love you I hope that you're listenin' 'coz it's true, baby You'll be forever in my heart And I know that no one else will do, yeah So before I let you go I want to say... So before I let you go I want to say...~” “Always remember that i love you, Grace.” masuyong bulong nya saka humiwalay sa yakapan namin.

mahinahon ang pakakasabi nito sa bawat salita, pero hindi niya pa rin mapigilang kabahan nang makitang papalapit ito sa kinaroroonan niya. "You have nothing to worry Ija, I just came here to see you and of course, my newest grandchild" nakangiti nitong sambit habang sinisilip ang mumunting sanggol. Wala siyang nadamang kahit anong galit o pagtitimpi sa boses nito, bagkos ay mahinahon ito at malambing. Napansin niya ang kislap ng mga mata nito habang nakatingin sa anak niya.

Sa galit ko napakuyom na naman ang kamao ko. "Sige sa ngayon hahayaan na muna kita. Sana manlang paggising mo hanapin mo ako. Praning na kung praning pero umaasa ako na mahulog din ang loob mo sa akin Grace." Pilit akong ngumiti nang matamis. Pagkatapos ay pinunasan ko ang luha ko. Walang alinlangan kong hinalikan sa noo si Grace. Namumutla ang itsura niya.

"Sa tingin mo ay hahayaan kong magtagumpay ang tauhan mo?" Pakiramdam ni Grace ay lumaki pati ang ulo niya sa mga narinig. Umiling siya habang nanlalaki ang mga mata. "Hindi maari! Hindi niyo ako kilala at walang katibayan!" Umiling-uling siya at muling pinilit ang sariling makatayo ngunit para siyang lumpo. Wala nang lakas ang kalahating katawan niya. Napatingin si Grace sa pintuan ng banyo nang bumukas iyon. Ngumiti pa sa kaniya si Dark at mukhang inaasahan na ang mangyayari sa kaniya.

Ysla Patuloy kami sa kwentuhan ni Grace at kahit na nasa opisina si Nathan ay hindi naman niya nakakalimutan na i-text ako mayat-maya. Busy daw siya, pero gusto niya na maramdaman niya na kasama niya ako kahit wala siya through messages. “Love na love ka talaga ni Nathan ha, I’m sure hindi rin siya mapakali at gusto nang umuwi para makita ka.” May halong panunukso ang pagkakasabi ni Grace. Syempre pa, kinilig naman ako.

Ilang beses niya akong tinawag pero wala na akong balak na patulan ang kabaliwan niya. Minsan lang pumunta dito si Thyme bakit naman sinasabi ni Grace na buwan niya na itong hindi nakikita? Isang linggo na ng huli ko siyang makita at hindi na muling nagparamdam pa. Ang akala ko'y bumalik na siya manila at nagpapakasaya sa kandungan ng babaeng iyon kaya hindi niya maalala ang anak niya.

Bago ako tuluyang mawalan ng ulirat, naramdaman ko ang mainit niyang palad na humawak sa pisngi ko. "Stay with me, Grace," mahina niyang sabi, puno ng pag-aalala. "Hindi kita pababayaan... hindi na muli." At doon na ako tuluyang binitawan ng liwanag.