I See Grace Lyrics 소설 & 이야기

Zaro. Sa totoo lang, hirap pa rin akong paniwalaan ang parteng iyon. Ngunit kung meron man akong mas ikakagulat pa sa mga sandaling ito, iyon ay ang katotohanang nasa tabi ng ginoo ang pamilyar na babae. At sa harap nila ay ang papalapit na si Grace, yumuko sa ginoo bilang pagbati. I squinted my eyes to have a better look, to know if I was just hallucinating or what. But after several attempts, I confirmed it.

Lumakad siya palayo, dinaanan lang ito pati si Nikko, galit ang nakaukit sa kanyang likod habang papalayo. Habang unti-unting nawawala ang tunog ng mga yabag, tila nawalan ng laman ang puso ni Grace. Para sa kanya, ang tawag kagabi ay hindi basta laro, kundi isang tapat na pag-amin.

Lalo pang hinigpitan ni Grace ang yakap sa katawan ni Troy. "Oo, andito ako. Hindi ako aalis. Ngayon, ikabit na natin uli ang IV, okay?" Sinubukan ni Troy na kausapin nang mahinahon si Grace, na nagsisimula nang kumalma. Tumango ang babae.

Nakakapaso at para akong tinutupok ng apoy sa pagitan naming dalawa. Gumalaw ang kaniyang labi pababa sa aking leeg. Naglakbay na rin ang kaniyang isang kamay sa aking kaliwang dibdib. Naliliyo akong pumikit habang minamasahe niya iyon, inaakit at mas lalong dinadarang ako sa makamundong pagnanasa. "G-Grace, m-might s-see u-us." Pilit kong pigil sa kaniya.

Katabi ko naman ang asawa kong si Grace. Pero kahit nasa harap ko sila, ibang tao ang laman ng isip ko. Si Eirah. Kanina sa elevator, kitang-kita ko kung paano siya namutla nang makita kami ni Grace. Halos hindi siya makatingin nang diretso at parang gusto niyang makaalis agad. Parang may iniiwasan siya. Parang may tinatago. “Mahal? Okay ka lang ba?” tanong ni Grace habang marahang hinahawakan ang kamay ko.

inip na sabi ni Grace kaya napairap nalang ako tsaka siya sinamaan ng tingin. "I won't. Pumasok ka nalang doon kung gusto mo. Mukhang atat ka na, e," giit ko. Nagmartsa na lamang si Grace papasok sa loob at iniwan nga ako rito. And so I waited, again, for the nth time. To entertain myself, I tap my heels on the tiled floor to make a rhythm out from it while I hum a song that's been stuck on my mind for days. "Like a virgin, hmmm hm hmm hmm hmm hmm hmmm..."

Binaba niya muna yung gamit sa gilid at niyakap niya rin ako. "Look at me."-Sabi niya Ayoko makita niya na umiiyak ako ayoko talaga! "Grace."-Maikli niyang sabi Tumingin agad ako sa kanya "Bakit ka umiiyak?"-Bigla niyang tanong sa akin Pinahid niya mga luha ko at ginulo niya ang buhok ko. "Wala ito namiss lang talaga kita Kuya Ian!"-Sabi ko sa kanya

Hanggang sa mapaos ang lalamunan niya, hanggang sa manghina ang buong katawan niya, walang sumagot sa mga tawag niya. Still, these didn't stop her. She kept screaming until she started to bawl her eyes out like a child for what she had lost. Her tears must have moved the ferryman dahil tumigil ito sa paghila sa kanya. She kept chanting the words she held on to for so many years; cradling the deep-seated feelings she never got over with. Animo'y isang batang inagawan ng laruan: sa akin ‘yan, ibalik mo ‘yan.

Napilitan akong gumalaw nang makita ko si Grace na umiindak na rin. “Buti na ito kesa katabi ko yun titser mo,” bulong ni Grace sa akin habang sumasayaw. Naisip kong tama din ito, kaya nakisayaw na rin ako upang wag agad bumalik sa tabi ni Mr. Espinoza.

bigla akong napahinto sa pagtawag ko kay ma'am Elizabeth nang panlakihan niya ako ng mga mata. Jusko naman, Gracia! Ipapahamak mo pa ang sarili mo, e! "I-I mean... ma'am-ma... Mama," tawag ko upang itama ito. "Uhmm... ito nga po pala yung pinahawak niyo," sabi ko nang iabot sa kaniya ang pinahawak niya sa 'kin. Ngumiti nang malapad ngunit peke si ma'am Elizabeth sa 'kin. "Thank you, Gracia."