Romans & histoires Ikatlong Panauhan

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

kibit balikat niya "Hindi pa" anito 'Hindi pa'. Ibig sabihin lang may tyansa pa siyang ipag patuloy ang pag lalandi dito at kailangan niyang mag madali na madevelope sa kanya si Gab bago pa siya maunahan ni Millet! Napangiti siya. "Anong nginingiti-ngiti mo dyan" naka kunot ang noo na tanong nito. Nakatungin na rin pala ito sa kanya.

dagdag ng kalabang assistant pavilion master. "Isa tong bagong pavilion na binuo namin ngayong araw. Hindi mahalaga kung narinig niyo na ang tungkol dito. Ang pinakamahalaga ay wala sa inyo ang makakaalis pagkatapos niyong pumunta rito!" Malamig na ngumiti si Fane at hinigpitan ang kamao niya. Ang isang malakas na bugso ng kapangyarihan ay gumawa ng malakas na tunog.

"O fuck! Wala naman ako ibig sabihin don!! Sabunot ni mator sa ulo nito” "Nako mayor habaan ninyo pa po ang inyong pasensya. Ganayan po ang mga buntis, masyado maselan at mabilis mag damdam. Sumasama ang loob lalo na sa mga bagay na pinag lilihihan niya. Umpisa pa lamang po yan Mayor. Saka po mayor baka kayo ang pinag lilihihan ni, Em kaya mabilis sa inyo magalit o sumama ang loob. Pagbibigay payo ni ate nimfa sakanya.”

Literal na nalaglag ang panga at overacting na napahawak ito sa dibdib. Eh, di wow!

sabi niya dito at tinapik naman nito ang balikat niya “Basta tatandaan mo, unahin mo si Pauleen! Minsan na siyang nawala sa iyo kaya huwag mo ng hayaang mangyari ito ulit!”

tiningnan ko ito ng malamig at hinugot ko ang Katana ko na si Ichi. Ichi means Uno numero Uno. “Hindi ako nag papalandi sa ibang babae, hindi ako madadala sa mga pang aakit mo. Sapat na ang asawa ko higit pa sa sapat ang pamilya ko..” panapos ko at nilapitan ko ito ngunit agad humarang si Clinton. Bago pa ako makaporma nakarinig ako ng dalawang putok ng baril mula sa likod ng dalawang itong nanggaling sa pinto.

KATRINA KANINA pa siya pabiling baliktad sa ibabaw ng kama. Hindi siya mapakali. Hindi niya alam kung ano ang nangyayari sa kanya pero hindi talaga siya makatulog kahit na anong pilit niya.

Nakakalungkot isipin na noon, mahal na mahal ng mga magulang nila ang bayang ito, pero si Tito Peter, hindi na makapaghintay na makaalis. At ngayon, sila pa ang nakatira sa pinakamalaking mansyon sa bayan at nagpapatakbo ng negosyo ng mga magulang nila. Kung alam lang sana nilang may problema na pala sa pera noon, sana hindi iyon nangyari. Pero napaka-bata pa nila noon para makatulong. Wala naman sanang problema kung naghirap sila, basta ang kapalit ay buhay ng

paalam nito sa kaniya habang nagmamadaling naglakad palayo. Tumingala siya. Pinagmasdan niya ang kalangitan. Napangiti siya. Lasing na 'ata siya. Dahan-dahan siyang tumayo pero muntik na siyang matumba. Mabuti na lang nakahawak siya sa upuan. Sumandal siya sa pader habang nakahawak sa kaniyang ulo. "Putek ano ba 'yan nahihilo na ako!" bulyaw niya sabay tingala.