Ikatlong Panauhan Novels & Stories

"Minor offenses. Public disturbance. Panlilinlang. Pakikipag-away." "Ang dami naman." "Kasalanan mo." "Eh bakit po kasama yung panlilinlang? Acting lang naman yun." "Yun nga ang panlilinlang." "Oh." Mukhang may punto siya. Nang marinig ko ang halaga ng multa ay parang lumabas ang kaluluwa ko sa katawan. "Ano pong sabi niyo?" Inulit ng pulis. Mas lalo akong nanlumo.

"Paano kung nahulog ka?" Muli itong natawa. Ngayon lang ito muling nakitang tumawa matapos ang ilang taon. Lalong gumagwapo si Craig kapag tumatawa o ngumingiti. Tumahip ng mabilis ang puso niya. "Don't smile like that," aniya na iniwas ang tingin dito. "Bakit?" "Basta!" "Bakit nga?" "Ang pangit mo kasi!" "Weh? Talaga?"

“I was just joking, oh ‘yan na. That will suit you perfectly.” Itinaas ko ang damit na sumampa sa balikat ko at bahagyang napangiwi nang makita ang kabuuan nito. Kasingkulay nito ang mga perlas mula sa karagatan na napapalamutian ng burdang mga bulaklak, tulad ng kanina ay off shoulder din ang hitsura ng upper pero hindi na dress kundi pantalon. Ano na nga ba ang tawag dito? “This will partner that jumpsuit.”

Ito rin ang pinakamapanganib kaya naman kailangang ikadena ang sarili upang hindi maging sanhi ng isang madugong karahasan. Sa unang pagbabalatkayo umuusbong kasi ang pagiging tunay na halimaw ng isang taong lobo. Sa panahong ito, nawawala sa sarili at tamang pag iisip ang isang taong lobo. Kaya nagpasalamat siya at naging mapalad ng makaligtas at makatakas sa kulungan ng simbahan at makadena sa kuwebang ito, na siya ring pinagkadenahan ng mga nauna niyang mga kapatid na sina Mariana at Alana sa kanila ring unang pagbabalatkayo, na hindi nakapinsala pa sa mga tao.

Kabanata 18 Ina The fucking bastard is now out of breath... Hindi pa rin kuntento dahil hanggang ngayon hindi pa rin mahanap ang totoong pakay! Damn it! Isang malakas na sipa pa ang ibinigay at mas lalo pang ngumisi ng marinig ang kanyang pag-igik. Humihingal na siya, at kahit madilim, tanaw pa rin ang pamumutla ng kanyang mukha.

Chantria Nagpaalam ako na pupunta lang ng CR nang makuha ko ang shirt ni Iwatani. Kulay itim iyon at medyo malaki sa ‘kin. Nag-tuck in na lang ako para hindi masyadong magmukhang malaki.

mahabang litanya ko dito. "Tama ka nga ng iyong hinala, agent Katrina. Ang pulang markang iyan ay simbolo ng samahan ng TELAPIA SYNDICATE. Ngunit mag iingat ka agent. Mabibigat ang mga makakalaban mo riyan dahil hindi lamang sila mga sindikato kundi matataas din ang mga posisyon nila sa Gobyerno." pagkasabi niyon ay malakas akong napabuga ng hangin.

naka boxer shorts at walang pan-itaas na damit. Pasimpleng pinasadahan nya ng tingin ang katawan nito... medyo nagkaroon ito ng laman dahil hindi na ito nakakagalaw ng masyado pero andun pa din ang mga abs ni Ken. Ang mga paa nito ay may mga peklat ng sugat gawa ng pagka akisdente nito pero naghilom na ang lahat ng iyon. Dumapo naman ang tingin nya sa nakabukol na pagkalalaki nito....

--- --- --- --- "Ikaw?" --- "Ikaw ang nagpalit?" --- --- --- --- Napapikit siya. --- --- --- --- "Oo." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- "Para iligtas ka." --- --- --- --- Napailing ako. --- --- --- --- "Lahat kayo." --- --- --- --- "Lahat kayo ginagamit ang salitang iligtas." --- --- --- ---

Nakatitig ako sa screen nang magbago ang interface. Isang simbolo ang unang lumitaw—isang maskarang hati sa gitna. Ang kalahati ay puti, ang kalahati ay itim. Sa ibaba nito ay nakasulat ang isang salita. MASQUERADE Parang may humigop ng hangin mula sa silid. “Announcement,” sabi ni Adrian, tahimik pero may bigat ang tono.