Imperfection In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Marahan siyang umiling hindi niya magawang magsalita dahil nagbabara ang lalamunan niya at kapag ibinuka niya ang bibig niya alam niyang aatungal siya ng iyak. Nababahalang napabangon naman si Xyrius at agad siyang inakbayan para aluin. "Shhh... What's wrong?" nag-aalalang tanong nito. "I'm sorry, X, I'm sorry kung hindi kita magawang damayan sa mga nangyayari sa'yo ngayon. I'm sorry kung hindi ko magawang makisimpatiya sa anak mo. Kasi naman... kasi naman pakiramdam ko inagawan ako ng anak mo, na naagawan yung magiging anak ko ng previledge na maging unang anak mo. I'm sorry, X, kung napaka-immature ng dahilan ko pero... hindi ko kayang dayain yung nararamdaman ko. Hindi ko kayang magpangga

Tahimik siya sandali, bago ko naramdaman ang yakap niya—mahigpit, mainit, puno ng pag-unawa. “I’m sorry,” bulong niya sa tainga ko. “I’m sorry na binigyan kita ng maraming dahilan para magduda at matakot. Oo, minsan gago ako. Pero isang bagay lang ang sigurado ako—hindi kita niloko. Hindi ko pinagtaksilan si Colleen, hindi kay Stacey, hindi sa kahit sinong babae.”

Hindi siya agad nakapagsalita. I have loved you and I always will Call it crazy but I know someday you'll feel This feeling I have for you inside I'm a hopeless romantic, I know I am Memorized all the lines and here I am Struggling for words I still don't know what to say What to say "Coz I don't have the courage to confess verbally my feelings to you Via. Does it disappoint you knowing my feelings for you?" Narinig ko ang bulungan sa likod na mukhang kami na ang pinag-uusapan.

Mukhang mas malala ang natamong pasa nito sa mukha kaysa kaniya. "Young Master, hindi ka na dapat nag-abalang bisitahin ako rito." Tangkang bababa si Tibor sa kama ngunit galit na nagsalita ang binata. "Diyan ka lang, at sino ang nag-utos sa iyo upang magpabugbog ng ganito?!" nakaangil niyang sita kay Tibor. "Kung hindi ka naging reckless ay hindi malagay sa panganib ang iyong tauhan!"

Nanatili ang tingin niya sa akin pero biglang naging malamig ang mga titig na iyon. “Kung gaano katayog ang pangarap ko para sa sarili ko, ganoon din katayog ang pagbagsak ko!” Nagpatuloy ako at mas lalong umiyak. "Sometimes, being perfect means knowing and accepting your own imperfections. Not all the times you were on top. It's not about being in the spotlight. In life, what matters most is to survive in your every tragic downfall and continue to live." Doon ako nag-angat ng tingin sa kanya. Lumayo siya nang kaunti sa akin. Pinunasan niyang muli ang mga luha ko.

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”

Dahil no'ng pinanganak pa lang ang tao, hindi na ito perpekto. People are meant to be sinners. God is the only one na matatawag na perpekto. Kaya minsan, kahit anong adjust at pagpapasensya mo, may pagkakataon talaga na hindi mo na makakayanan dahil sa punong-puno ka na. Just like what happened to them from the other day. It was the part and a proof of humanities imperfections. After an hour, natapos na sa pagluluto si Mia. Kaya naman bumalik siya sa sala para ipagbigay alam ang tungkol do'n.

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! HER POV Itim. Lahat ay kulay itim. Itim na ibig sabihin ay madilim, walang pag-asa, kalungkutan, walang kabuhay -buhay at walang kasayahan. Lahat ng iyon ang naglalarawan sa totoo estado ng puso at isipan niya ngayon. Makakawala pa kaya siya sa madilim na yugto ng kanyang buhay?

“Pero alam mo ba kung ano ang pagkakamali ko noon?” Tahimik akong naghintay. “Mas pinili kong maging perpekto kesa maging masaya.” Hindi ko alam kung bakit pero parang tumigil ang oras. Yung mga salitang binitiwan ni Mama, biglang dumampi sa puso ko. Parang ako ang tinutukoy niya.

Chapter 48 Ang daming nagsasabi noon na perpekto ako. Some of the businessmen who knows me always state that I am perfect. But I am not. Dahil kung perpekto nga ang buhay ko ay wala ako dito ngayon. Wala ako sa loob ng kwartong 'to. I am not begging and crying to be free. I am not perfect. Being free is perfect.