Imperfection In Tagalog Novels & Stories

Bakit may mga taong imbes na magpasalamat sa biyayang hawak na nila, mas pinipiling umangkin ng hindi sa kanila? Nakakagalit isipin. Ang kasakiman, ang kawalan ng konsensya, at ang kakayahang magsamantala, iyan ang ugali na hindi ko kayang palampasin. Handa silang magsinungaling, manira, at manakit, makuha lang ang bagay na hindi naman kailanman nakatalaga para sa kanila. Damn, gusto ko na talagang magkaroon ng kapayapaan ang buhay ko.

"Pero tandaan mo, you don’t have to prove anything to anyone but yourself. Kung sino ka, kung anong kaya mong gawin, sapat na iyon." Tumingin siya sa akin, tila ba nag-iisip nang malalim. “Pero Ate, minsan parang ang daming expectations. Like, kailangan maging perfect. Kailangan walang mali. Pero hindi ko alam kung kaya ko ba lahat.”

Isa siyang hopeless romantic, at madalas sabihin ng kanyang ina na siya ay katulad ni Grammie Miranda. Tuwing nakikita niya ang kanyang mga magulang, ang puso niya ay punong-puno ng pagmamahal at kaligayahan. Ang kanyang mga magulang ay nagkaroon ng arranged marriage, ngunit sa huli, umusbong ang kanilang pagmamahalan. Kita na kita ang pagmamahal sa pagitan nila. At tama ang kanyang ama. Walang perfectong kasal sa panahon ngayon.

Huminga ito nang malalim bago nag-umpisa muling magsalita. "Alam ko na hindi ako ganoong kaperpektong lalaki. May mga kahinaan at pagkakamali rin akong nagagawa. Hindi ako magaling sa ganitong bagay, pero ginawa ko ito para malaman mo at nang ibang tao na handa kong gawin ang lahat para sayo. I know hindi ito kasing bongga nang mga napapanood mo sa social media na proposal nang ibang lalaki.” Bahagya akong natawa sa salitang bongga. Nanliligid ang luha ni Rigor sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Hindi rin maitago ang kaba sa kanyang boses. Hindi ko rin mapigilan na hindi tumulo ang aking mga luha, habang nakangiti. Hinayaan ko lang siyang magsalita at sabihin ang lahat nang gustong ni

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

isip ko. "Yes You're right, You're frank enough to tell me what you really have in mind." komento ni mama sa sinabi ko kaya napangiti ako. "You're stating facts but I want to tell you that my son isn't perfect but actually he is very passionate when he learns to care for the people around him." dagdag niyang sabi.

Mama explained and took a deep breath. Ayoko na maiwanan ang nanay ko sa impyerno na bahay na iyon, naawa ako at ayoko na makulong kami sa imahe na inaakala ng ibang tao, na perpekto kami, pero ang totoo ay napaka miserable sa pamamahay namin. “Mama, ayoko na iwanan ka sa bahay-“

Impossible naman po ata yan sir. Walang impossible Darwin hindi lahat ng babae ay pariho. Tandaan mo tulad din natin yan sila minsan napupunta talaga tayo sa masamang tao. Pero yon ang dahilan para matuto tayo kong paano magmahal ng tapat. Hindi ka marunong magmahal Darwin kong hindi masasaktan. Alam ko makahanap kapa ng babaeng mamahalin ka habang buhay. Yong babaeng mamahalin mo rin habang buhay at ipaglaban ka kahit kanino man. Hindi natin hawak ang kapalaran natin Darwin tanging ang dios lang ang nakakaalam at siya rin ang nagpipili nang taong makakasama natin habang buhay.

Hindi kaya perfectionist lang talaga si ellaine? "Kasi if I fail, I will not only fail as a student. I will also fail as a daughter, as a sister, and as a human being part of this society. Kasi this society doesn't accept failures." sagot niya. Hindi perfectionist si ellaine. Perfectionist yung mga taong nakapaligid sakaniya. "Alam mo matatanggap naman ng magulang mo kung mag-fail ka ng isang beses eh." ani ni leo kay ellaine.

“Pero alam mo ba kung ano ang pagkakamali ko noon?” Tahimik akong naghintay. “Mas pinili kong maging perpekto kesa maging masaya.” Hindi ko alam kung bakit pero parang tumigil ang oras. Yung mga salitang binitiwan ni Mama, biglang dumampi sa puso ko. Parang ako ang tinutukoy niya.