Novel & Cerita Imperfection In Tagalog

The one who can never make a single mistake. Tumingala ako, pinipilit pigilan ang luhang hindi ko na kayang pigilan. "Bawal akong magkamali, diba?" Bulong ko, pero alam kong naririnig nila. "Kasi ako na lang ang natitira. Ako na lang ang meron kayo. Ako ang anak na dapat hindi sumablay, na dapat perpekto, na dapat walang bahid dungis sa pangalan natin. Pero alam niyo bang ang hirap? Alam niyo bang ang bigat? Alam niyo bang ilang beses kong gustong sumigaw pero hindi ko magawa dahil natatakot akong madisappoint kayo?"

Chris One week has passed since the day I arrived here in Coron. At one week narin simula ng takasan ko ang buhay ko sa manila. Malayo sa gulo, sa ingay at mga problema. Pero mas naging magulo pa yata ang buhay ko simula ng dumating ako rito. Hindi ko mahanap ang kapayapaan na inaasan at ninanais ko. This girl. I'm so sick of this girl. Damn, she's so...argh! Never mind. Ang ingay ingay niya, wala na yatang magawa kung hindi ang bumuntot sakin. And it's freakin' annoying.

[ asiwa - awkward ] Nais niya mang gawing magaan ang atmospera, hindi niya alam kung papaano. Palihim siyang tumalikod at nagsimulang katkatin ang dulo ng kanyang mga daliri. Ilang pag-angil ang kanyang ginawa. [ pag-angil - mutter ] Para bang gusto niyang pukpukin ang kanyang ulo sa labis na pagkairita. Pinipigilan niya lamang ang kanyang sarili, subalit labis na niyang gustong gawin ang kanyang naiisip.

sagot ko. "Almost everyone thinks that they're not good enough for their better half, Enna. We always find fault in ourselves dahil tao lang tayo. Kahit gaano natin sinisikap na maging perpekto pero hindi natin nagagawa. Kayaga rin iyan sa buhay natin. Walang taong ninanais na maghirap o magdusa pero hindi man natin gustuhin, nariyan lagi ang problema. Hindi perpekto ang buhay. Sometimes we are tested, hindi para masukat kung saan ang hangganan natin pero para lalo tayong patatagin. Alam kong sobrang hirap ng mga napagdaanan niyo ni Mikho. I actually admire how the two of you have come this far at magkasama parin hanggang ngayon. And I admire you so much for being strong. Mikho is indeed luc

Ngunitiin ko siya at hinaplos ang makinig niyang mukha gamit ang aking palad. “Walang perpekto na tao, walang relasyon na hindi nagkakaroon ng hindi pagkakaintindihan. Kailangan nating tanggapin na sa mundong kinabibilangan natin ay wala tayong makikitang perpekto pero mayroong taong sasakto at pupuno ng pagkatao natin.. at ang sa akin ay ikaw. Hindi ka man perpekto ay ikaw ang bumubuo sa akin, sapat ng ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo para sa akin. Para sa kinabukan nating dalawa.”

--- --- "Hmm?" --- "Ano iniisip mo?" --- --- Sandali siyang natahimik. --- --- "Kung magiging mabuting ama ako." --- --- Nagulat ako. --- --- Dahil siya ang taong palaging mukhang handa. --- --- "Khaizer." --- --- Tumingin siya sa akin. --- --- "You don't have to be perfect." --- --- Napangiti ako. --- --- "I learned that too."

LANCHE's POV "I want to be selfish. I want you to be back. I want you to be mine again. I hate seing you like this. P-pero kung talagang..." hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sumikip ang dibdib ko. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. "K-kung talagang nahihirapan ka na, t-tatanggapin ko. " naiyak na sabi ko habang hawak ang kamay niyang maputla.

Sabi nga ng teacher ko no’ng high school, ‘Hindi lahat ng tao ay perpekto kahit pa Perfecto ang apilyido mo. Kagaya rin naman ‘yon ng mga lugar o kahit na ano pang nakikita natin. Ang ipinapakita lang nila ay ‘yong magandang angulo ng lugar ngunit kapag tayo mismo ang pumunta sa lugar na ‘yon, makikita natin ang mga flaws na siyang nagpapa-realize sa atin na hindi nga lahat ay perkpekto. Kailangan nating itatak sa isip natin na walang perpekto sa mundo. Lahat ay may tinatago. Lahat ay may kapintasan. Lahat ay may sekretong prinoprotektahan. Ngunit hindi natin sila maaring husgahan base sa nakikita ng ating mga mata sa halip ay dapat natin silang intindihin dahil pareho lang naman natin sila.

"Tsaka last step 'tay, mahalin mo po ang sarili mo. Mahalin mo ang sarili mo nang mas higit pa sa pagmamahal mo sa kaniya. Kasi kapag nangyari yon, hindi ka na makakaramdam ng mga insecurities mo because you love you for who you are. Tanggap mo kung sino ka, kung anong kakayahan mo maging ang mga kulang sayo. And that's the real beauty. Sabi nga nila, beauty is when you turn your imperfections into perfection." "Salamat anak, simula nung una hanggang ngayon, hindi mo sinusukuan si tatay. Palagi mong pinapalakas ang loob ko, kaya hindi ko kayo magawang iwan e kahit na gustong gusto ko nang tapusin ang paghihirap ko."

muli kong tanong dahil hindi ko talaga maintindihan ang ibig niyang sabihin. "Hindi naman, kaya lang perfectionist ka eh. Minsan, well hindi pala minsan, madalas sumosobra na nga sa pagka perfectionist kaya naman nangingilag na ang lahat kapag nag umpisa ka ng magtaas ng boses." Simulang paliwanag niya sa akin. "I am just doing my job. Kasalanan ko bang gusto ko na pulido lahat ng gawa ko? Kasalanan bang gusto kong maganda ang kalalabasan ng gawa ko?"