Imperfection In Tagalog Novels & Stories

A beautiful definition of a perfect art. “Laway mo tumutulo, paki-punasan naman,” Muntikan na akong malaglag dahil sa gulat. Tiningnan ko kung kanino galing ang boses na ‘yon at hindi nga ako nagkakamali na galing ‘yon sa magaling kong pinsan. Mabuti na lang at nakakapit ako sa hamba ng hagdan kun ‘di ay tuluyan na akong nasa baba.

Agad siyang napalingon sakin. "Mali yung ginawa mo.. p-pero tama ka..lahat naman tayo nagkakamali..there's nothing wrong with that anyway,were human after all.. we're not perfect we commit such a horrible things na akala natin ay tama..but then as I've said there's nothing wrong with doing mistake..what's wrong is if we let that mistake remain as a mistake.. without trying to making it right" napakunot noo siya..

"Katulad ng mukha mo. Naging perfect dahil nagpa-enhance ka ng ilong mo. And kaya ka rin maputi dahil nagpapa-injection ka. So, perfect but fake." Umawang ang bibig ko. Hinarap ko siya na may ekspresyong hindi maipinta ang mukha. "What the hell are you saying?" Nag-cross arms siya. "Naka-perfect ka sa exam dahil sa kodigo. Well . . . proud ka ba talagang pangalanang Ms. Perfect kung puro pandaraya naman?" nakangising aniya.

gigil na sabi ko " I'm sorry..I thought..". paumanhin niya Wala akong pake sa sorry mo!y*wa yan!ka badtrip! " I thought..i thought ka dyan!utot mo! ". galit na bulyaw ko sakanya at galit na binuksan ang pinto ng kwarto niya at pumasok na " Chin ". tawag nito saakin " Bahala ka dyan! ". sigaw ko **

"Kaya nga ako nagkaroon ng mga gasgas, Ate, e." "Bakit? You got disgrace in the motor?" "Ate!" Natawa ako. Alam kong mali iyong nasabi ko dahil nagtatawanan sila kanina. "Ano ba ang nadisgrasya sa English, Ate?" "Accident," sagot naman niya. Napatapik ako ng aking noo. "Eh, ano'ng tagalog ng disgrace?" "Kahihiyan." Nakakahiya! Kailangan ko talagang matuto. Gusto kong maging matalino din, kahit hindi ako nakapagtapos.

"Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan." Yumuko ito. "Hindi ganun kadali ang lahat, Sheena. Sobrang trauma ang ibinigay ng Pilipinas sa akin. Kaya nahihirapan akong bumalik sa kung saan ako nagmula." "I know. Alam ko ang pinagdaanan mo. "Alam ko ang lahat ng Pinagdaanan nito sa Pilipinas noon. Sobrang traumalize naman talaga. Nagkwento kasi ito sa akin, at sa bawat bigkas ng salita nito ay may kaakibat na sakit."

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Hindi naging madali. "Zhane, I'm really so sorry, I was too late!" I whispered in the air, feeling the pain in my chest, hope my message reaches her. "Patawad, aking mahal!" gustong-gusto kong umiyak, pero wala na ata akong luhang maiiyak dahil iniyak na lahat ng puso ko. Iniyak niya na lahat ng sakit, ng lungkot, ng pagsisisi at katangahan ko. I am a coward! Years later...

dagdag naman niya. "Yup, right ka diyan kaya don't judge the person kung di mo pa naman talaga siya kilala. And beside bakit mo huhusgahan ang iba kung may mali sila na nagawa at may hindi kanais-nais sila na katangian. E, bakit perpekto ka ba? There's nothing perfect in this world kaya ayos lang na makipagkilala at makipagkaibigan tayo sa kahit kanino. God create his creations with both good and bad images in equally appreciation." Ang napakahaba na sagot ko sakanya na napakunot noo pa siya sa sinabi ko. Ewan ko nga ba kung saan iyon nanggaling na parang daig ko pa ang pinangangaralan siya sa buhay niya.

"Talaga ba? Mukhang madalas ka rin doon ha?" "Excuse me, hindi ako nagpupunta sa ganoong lugar kasi may delikadesa ako!" "Spell delikadesa?" Napaisip muna si Kendall pero nahiripan siyang spellingin ang delikadesa kaya iniba na lamang niya ang kanyang term. "Ah basta, may dangal pa ako hindi kagaya mo, p****k!"