Imperfection In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Hinawakan niya ang baba ko’t itinaas ang mukha sa kaniya. “Love, you don't need to be perfect. You, your son, me and my daughter... we together is enough to called it perfect. You don't have to worry because once I marry you it means I accept everything even your imperfections,” pagsasawika niya. Ngunit imbes na gumaan ang loob ko ay mas lalo lang yata itong bumigat. Pumikit ako. “I love you,” ang naiusal ko na lang.

LOVE is affiliated with pain. Kapag kasi nagmahal ka asahan mong masasaktan ka. Hindi mo maiiwasan ang sakit na iyon kapag totoong nagmamahal ka. Nasasaktan ka kasi sobrang minahal mo ang taong iyon. Love isn't always perfect. It isn't a fairytale or storybook. And it doesn't always come easy. Love overcoming obstacles, facing challenges, fighting to be together, holding on and never letting go. It is a short word, easy to spell, difficult to define, and impossible to live without.

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

Napatigil naman ako at ilang beses na kumurap. "Huh?" I asked confusedly. "Pwede siguro kung sinabi mong nakapag-move on ka na. Kaso hindi eh." I bit my lower lip. Mali ba ang term na nagamit ko? "May nahanap ka na bang mas mahal mo kaysa sa kaniya?" Tanong niya. "W-Well..." "O minahal mo ba talaga siya?" ----- 💫

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Ano na lang ang iisipin nila? “Sorry…” basag ko sa katahimikan. “Ang talino mo at sipag samantalang ako, wala.” I’m feeling a lot of emotions right now. “What do you mean sa wala? You’re my everything.” Malumanay at masuyong sabi niya. “Hindi ako kasing talino mo.” I am so insecure about those girls na may maibubuga, “wala man lang akong maibubuga at hindi tayo perfect match.”

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Ganon ba talaga ang tadhana o kami ang gumagawa ng tadhana namin. Marami siyang kaibigan na hindi ko kilala, marami rin siyang kaibigang babae. Marami siyang kilalang babae na mas maganda sa akin, mas matino kung baga Ideal Girl niya. Bakit ako? Na tiga probinsya, lahat ng bawal ay sinubukan kahit hindi ito nakakagandang tingnan sa akin. Bakit akong maraming imperfection?