In The Dark Novels & Stories

HIS DARKEST PLEDGE WRITTEN BY: TATTERDEMALION This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means without the author's permission. Also, I want to remind you that this story is unedited. I'm always updating typographical, grammatical, and spelling errors in my chapters, so please bear with me.

Tears formed around my eyes while I'm trying to gather all my courage to kill him but I couldn't. Sa huli ay bigla kong nabitawan ang baril kaya nahulog ito ng tuluyan sa sahig. I pushed him hardly but he did not even move. "Kill yourself!" Because I can't kill you. "Light's off," he murmured and the whole room went dark. Napasinghap ako nang hinigit niya ako palapit sa kanya. At ang sunod kong naramdaman ay ang malambot na bagay na dumampi sa mga labi ko.

Mga bigatin kung sabihin ng iba. At sa ikatlong palapag naman ay ang Dark Room. Mga miyembro at piling tao lang daw ang may sariling suit o silid sa Dark Room. Bukod doon ay wala na siyang iba pang alam dahil iyon lang ang impormasyon na nakalap niya kay, Xander.

Mukhang wala namang nakapansin sa aming dalawa dahil nasa pinakamadilim na sulok kami kaya tahimik naming tinuloy ang sayaw. The night is perfect for me. With a stranger who's dancing me slowly in the dark. It feels like a Disney's fairytale story. Pakiramdam ko nasa isa akong movie. Parang may mga alitaptap na lumilipad sa paligid tapos kaming dalawa lang ang tao sa mundo. Iyon ang nararamdaman ko. Gusto kong kutusan ang sarili ko sa naisip. Gano'n ba ako kahopeless romantic para mainlove agad sa lalaking kakakilala ko lang?

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

huli ng makita ni Chad nakasakay na isang kotse ang mag ama at mukhang hindi basta kotse ang dala nito dahil hindi tinatablan ng bala. "nakuha na natin ang pera kaya huwag niyo ng isipin kung makalayo ang mga ito ' " saad niya sabay silang pumunta malapit sa kanilang kotse ngunit isang iglap ang mga gulong ng kanilang kotse ay wala ng hangin at mukhang sinadya ng hindi nila napansin . "itaas ang kamay kung ayaw niyong masaktan ,sumuko kayong lahat" napapikit nalang si Chad dahil hindi maayos na kausap ang mga Bizon mukhang hindi alam ni Ella ang tungkol dito .

Dark Series 1 - Jeopardy Chapter 11 “Babae, anong balak mo? Bakit ba gusto mong buksan ang case na 'yan? Matagal na panahon na yan. Sarado na ang case na yan. Hindi mo pa rin ba maintindihan? Wala na pakialam ang pamilya ng mga biktima. Pero ikaw?" bumuga ng hangin ito. Inis at hindi niya maintindihan at maisip kung bakit ang makulit niyang partner nais pang buksan ang case na matagal ng sarado at natapos.

Walang pagdadalawang isip akong umalis ng mansyon at hinanap ang mga kasagutan sa lugar na alam kong naroon lahat. The night was cold when I set foot in the Dark Forest of Eternal Darkness. Shadows twisted unnaturally, whispering secrets in languages long forgotten. Walang liwanag mula sa buwan, tanging ang mga matang nanonood mula sa kadiliman ang naroroon upang salubungin ako. My pulse hammered in my ears, but I pressed on. If I turned back now, I would lose him forever.

Hindi lang ako ang natigilan pansamantala upang tumitig sa banda kung nasaan sina Dark at ang babaeng kasama nito. Nakasuot lang ng board shorts si Dark at puti na polo na bukas ang lahat ng mga butones kaya kitang kita ang malapad niyang dibdib at hulmadong abs. Nasa lilim ang mga ito ng coconut tree. Nakasandal doon si Dark na nakangisi habang pinapakinggan ang sinasabi ng babae.

Gusto niyang natawa at kusa na palang lumapit ang taong noon pa hinahanap. "Hindi totoo iyan, patay na siya!" nalilito na wika ni Dark. Nagugulo ang kanyang isipan at hindi kumikilos ang kasamahan hangga't wala siyang sinasabi dahil siya ang pinuno ng mga ito sa kuponan na iyon. "Buhay kami at handa kayong tulongan upang makaalis sa impyernong buhay na binuo ni Lucas!"