In The Dark Novels & Stories

Wala. Nang nakatulog na ang ina ay dahan-dahan siyang tumayo at lumabas sa kwarto nito na walang ingay. At saka siya pumasok sa sariling kwarto niya. Tinatawagan niya rin ang ama para sana pauwiin ito at makapag-usap silang tatlo ng maayos, lalo na ang Mommy niya. Pero hindi ito sumasagot. Napabuntong hininga na lang siya.

sabi pa ni Levi pagkatapos ay saka nila pinagpatuloy ang paglalakad. Everything is pitch black. Halos walang makita si Luisa sa sobrang dilim ng paligid. Bukod sa maingay na tunog ng mga palaka at iba pang hayop, tanging tunog ng malakas na buhos na ulan ang kanyang naririnig. Sa halip na payong, isang windbreaker jacket na may hoodie ang kanyang suot. “Malayo pa ba? Natatakot ako, Levi! Halos wala akong makita sa sobrang dilim,” reklamo niya.

“Kanina pa ako napipikon sa iyong bakla ka, ha! Ang ayos ng mga tanong namin pero hindi maayos ang mga sagot mo. Baka gusto mong ipalapa kita sa mga nocturno na gumagala rito sa Maynila?” Agad namutla si Khid pagkarinig sa nocturno. “Eh, kasi naman kayo…bigla kayong susulpot dito sa unit ko at pagkatapos ay parang may kriminal kayong hinahanap kung makapagtanong.” “Kung alam mo lang,” singit ni Rigor, “mas masahol pa sa isang kriminal ang hinahanap namin. She’s a devil. The carrier of death to mankind. ”

It was indeed my first time at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala. In addition to my fear of darkness, I also had this fear of heights. Hindi ko kayang tumagal sa kahit na anong mataas na lugar basta nakikita ko ‘yong ibaba. Pakiramdam ko, ano mang oras ay mahuhulog ako. “Diane, wake up! We’re here. Look,” sabi ni Liam na sinasabihan akong tumingin daw ako sa ibaba. Hindi naman talaga ako nakatulog eh. Gusto ko lang pumikit at ipaksiksikan ang sarili ko sa kanya para hindi ko maramdamang nasa mataas na lugar kaming dalawa.

walang emosyong pagpapaalam naman nito. Teka, hindi rin ako na-inform na matira ang matibay pala ang pagkakatagal namin sa pagkakaupo rito. Ano bang nangyayari sa mga tao ngayon. Mabilis ko namang hinawakan ang braso ni Dark ng tumayo ito sa kinauupuan. "Huwag mo rin sabihin na magtatae ka. Hoy! Alam ko na ang trip ninyo!"

Habang nakadungaw sa bintana ay napaisip ako bigla. "Ilang araw na ang lumipas di ko na ulit napanaginipan ang dark forest na yun" Ang nasabi ko sa aking isipan habang nakatingin ako sa malayo. "Dalawang araw pa ang bibilangin bago sumapit ang aking kaarawan" Sabi ko na mahina ang boses.

Kung bakit mas pinili nitong maging miserable ang buhay? Doon bumukas ang pinto ng kwarto ko at iniluwa niyon si Dark. Tulad ko ay naka ayos na rin ito. Isang mamahaling itim na tuxedo ang suot nito at mamahaling sapatos. Ang itim nitong maskara ay napalitan na merong maliliit na brilyante sa gilid. Kahit may takip ang kalahating mukha nito, masasabi niyang hindi naitatago ni'yon ang taglay nitong kagwapuhan.

"L*ko ka, ha? Sin—" "Shut up, assh*les! Can't you see I'm concentrating here?" Dark growled, more annoyed than ever. He couldn’t help it—his temper was on edge. His enemies were just outside, and he had to finish this nonsense as quickly as possible. "Honey, listen to me. Don’t go outside, okay? Stay where you are. Everything’s going to be alright. Stay safe, my honey and my little sweet," Dark said, his voice softening once again.

Audrey just clicked her tongue, iniisip na binibiro lamang siya ng kaniyang pinsan. "I'm waiting for her already," Dark answered habang prenteng nakasandal ang likuran sa sasakyan ni Exelle na nakaparada sa parking lot ng mall. Hinihintay nito ang dalaga, habang iniisip kung paano siya magpapakilala rito. He's going mad trying to figure out what he should do and what he shouldn't do. A sighed could be heard from his cousin on the other line bago ito magsalitang muli. "Just tell her that you're Dark. Its not like your going to confess to her, right?"

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.