Indecision Novels & Stories

Kung si Pipay ang may kinalaman dito, paano kung may higit pang sikreto na hindi ko pa alam? Habang patuloy na iniisip ang lahat ng nangyari, alam ko na kailangan kong panindigan ang mga desisyon ko, kahit na may mga pagdududa. Kahit na may konsensiya akong nararamdaman, may mga bagay na kailangang tapusin at itaguyod. Hindi ko maaaring hayaan ang mga alalahanin at tanong na ito na magdulot sa akin ng pagkalito, lalo na at may mga responsibilidad na akong kailangang gampanan.

hindi makapaniwalang tanong niya rito. “Uhmm…” tinanggal lamang nito ang bara sa lalamunan at walang ibang sinabi. Habang hawak- hawak niya ang ultrasound picture ay gusto niya sana itong tanungin ito na wala bang paraan para mabag ang desiyon nito? Paano kapag sabihin niya rito na nagdadalang- tao na siya may mababago kaya? Pag- iisipan kaya nito ulit ang desisyon nito?

Simple ngunit puno ng mga bagay na hindi niya masabi. Alam niya ang ugali ni Kiel. Kapag nakapagdesisyon na ito, bihira na itong umatras. Kahit pa may humadlang, kahit pa may magsabi ng kabaligtaran, mananatili ito sa pinili nitong landas. Kung pinili nitong i-delay ang pagbabalik, may dahilan. At kung may dahilan, kailangan niyang igalang iyon.

Selfish nga ba siya dahil mas inuna niya pang isipin ang sariling mararamdaman kesa damdamin ni Leanne? Oo, selfish nga yata siya dahil hindi niya kayang pangangatawanan ang sariling desisyon. Buong umaga siyang walang tulog dahil kakaisip sa mga nangyayari, at sa buong gabi na yon nakapag-isip siya ng isang plano, ang itama ang lahat ng kanyang pagkakamali bilang isang ina. At sa puntong iyon buo na ang kanyang desisyon.

hindi ko mapigilang manghina sa nalaman dahil kahit paano ay tinuring ko na din siyang kaibigan kahit na sa ikli nang pinagsamahan namin and I am confuse kung ano ba ang dapat kong gawain, dahil kapag binuking ko ito ay siguradong matatapos na ang problema ni Henry pero kapag ginawa ko naman iyon siguradong mawawalan nang trabaho si Ang at maari pa itong makulong. Dahil sa labis kong pag-iisip ay ni hindi ko man lang naramdaman ang pagkagutom dahil abala pa din ako sa pag-iisip kung ano ba ang dapat kong gawin, dahil siguradong may masasaktan kapag nagdesisyon ako.

Hindi pera ang kabayaran. Kundi ang sarili ko. Bawat desisyon ay kumakain ng isang piraso ng aking pagkatao. Bawat utos ay kumikitil ng natitirang inosensya. At sa isang punto, hindi ko na alam kung may natira pa ba.

' Pero heto at kahit anong gawin niyang pagsisisi sa naging desisyon ay hindi niya malaman kung paano ang gagawin sa mga oras na iyon. Halos magkasamaan pa sila ng loob ng kanyang ina dahil sa kanyang biglaan desisyon. Totoo nga ang sinabi nitong mapanganib sa siyudad lalo na sa katulad niyang probinsyana. Mabuti na nga lang at nandoon ang kanyang lola upang suportahan siya sa kanyang mithiin. Marami daw kasi itong mga bagay na pinagsisisihan dahil hindi nito sinubok noong ilaban ang mga bagay na ninanais nitong makamit, pero ngayon hindi niya alam kung naging tama nga ba ang kanyang naging desisyon.

Mababantayan kita, naiwan yon sa isip ko. Bakit kailangan niyang gawin yon? Hindi agad ako nakasagot. Ayokong magdesisyon sa mga bagay-bagay kung maraming tanong sa isip ko. Sa dami ng pinagdaanan ko, natutunan ko na laging piliin ang pinakasimple at payak sa mga choices na nakalatag sa harap ko. Kapag ganun, kung may lapses, kaya ko ring karguhin.

Mabilis na nagsimulang magtrabaho ang utak ko habang iniisa-isa ang mga posibleng dahilan. Sa isang taon naming pagsasama ay hindi ko pa talaga lubos na kilala si Quinn. When it comes to running a business, I had no idea kung paano siya dumiskarte. Hindi ko alam kung basta-basta na lang ba siya gumagawa ng desisyon nang walang sapat na dahilan. Or kung impulsive ba siya, o kaya naman ay madaling maimpluwensiyahan.

Hindi maiwasang manginig ng tuhod ko dahil siguro ay dala na rin sa kahihiyan na maari kong maani nito kalaunan. I am hesitant whether I should follow Winter or not. Kung susundan ko naman siya ay baka mas lalo ko lang pinatunayan na kabit ako na wala namang katotohanan. Kapag hindi ko naman siya susundan ay wala naman akong ibang alam na pupuntahan o ewan ko na nga ba kung may mapupuntahan ako. "Raine! Get in." Napatingin ako kay Winter na hanggang ngayon ay iritado pa rin ang mukha. Nasa loob na siya ng kanyang sasakyan habang hinihintay akong pumasok.