Indecision Novels & Stories

and I think nasa around 8 years old pa sya nito and nasa disneyland sila. Pinindot ko naman yung photos nya dahil wala syang featured photo and then boom! This Rad Gomez ay walang iba kundi yung guy na muntikan kong makabungguan ng dalawang beses. Rad pala name nya huh tunog virus sa isang computer amp ang suplado masyado akala mo naman kapogian siya sus! Ieexit ko na sana yung timeline niya ng bi*lang napindot ko yung like sa cover photo niyang nakapublic Gosh! jusko naman Teya!!! sa dami dami mong kagagahang gagawin bakit ganto pa argg! Jusko talaga, dali dali kong binawi yung like at inexit yung f*. Grabe ano ba nangyayari nakakainis na ha bakit ba ganon nalang ako ka clumsy myghad!!! Sa

Nagawa lang din Naman iyon ni Ingrid dahil Wala itong choice kaya Hindi rin masasabing kasalan niyang lahat. Natural na siguro talaga sa taong makagawa ng Mali sa tuwing pinapairal Ang puso at Hindi isip o sa tuwing nangingibabaw Ang pagmamahal. Minsan nilulukob ng malakas na emosyun Ang ating isip na magawa Ang function nitong makapag desisyun ng naaayon sa tama. Pero anu nga bang magiging kulay ng buhay kung lahat ay nasa tuwid. Hindi bat magiging boring din ito kung masyadong perpekto?

Agad naman akong tumakbo sa kwarto ko. Bakit ba lapitin ako ng malas? Hiyang-hiya talaga ako. Balak ko na sanang magbihis ng may naalala ako. Wala akong extra. Wala akong dala ni isa. Bakit ang tanga ko talaga? Anu nang gagawin ko? Ang layo kaya nito sa sentrong bilihan. Alangan namang ako ang bibili na ganito yung itsura ko? No choice ako kundi ang pakiusapan siya.

Hindi nagsalita si Lindsey, nalilito sa pag-iisip habang sinusubukang magdesisyon kung magtitiwala kay Riley. Nag-alinlangan siya dahil hindi niya naiintindihan ang mga motibo nito. Kung papayag ako, baka gamitin niya ito laban sa akin mamaya, naisip niya. Nagsimulang tumakbo ang kanyang isip, ngunit wala nang oras para isipin iyon. Kailangan niyang magdesisyon nang mabilis. “

"Isn't this a bad thing? Us?" I really am so clueless about these things. I didn't even know if it was right for me to bring it up. Pero kailangan naming pag-usapan. Kasi natatakot rin ako. If we decide to be in a relationship now, what's going to happen to us?

O may mawawala sa akin nang higit pa sa kasalukuyang hindi ko matandaan? Bumalik ako sa upuan ko, tumingin sa lahat, at huminga ng malalim. Ang desisyon ay hindi pa sa akin ngunit alam ko na sa bawat oras na dumadaan, ang bawat kilos ko ay bahagi ng mas malaki at mas delikadong plano na hindi ko pa lubos naiintindihan.

Hindi ako dapat matakot magdesisyon lalo na tungkol ito sa sarili kong kaligayahan. Ika nga nila, huwag matakot sumugal dahil hindi mo malalaman ang magiging resulta kung hindi ka naman tataya. At higit sa lahat huwag padalos dalos lalo na kung sa umpisa palang ay alam mong ikaw ang matatalo at masasaktan sa desisyon na papasukin mo. You have to be wise enough for your own sake and happiness. Hanggang ngayon pinagsisisihan ko parin ang pagpapanggap na ginawa ko noon matakasan ko lamang ang sakit ng katotohanan sa pagitan namin noon ni Caitlin.

Ngunit sa kabila ng lahat, may bahagi ng kanyang puso na naglalaban—ang pagnanais na magpatawad, at ang takot na baka hindi niya kayanin. Sa mga oras na iyon, nahirapan siyang magdesisyon. Ang galit na taglay niya ay tila nagiging kalaban niya sa sariling puso. Alam niyang hindi niya kayang patagilid lang ang lahat, na walang pagkilos. Kailangan niyang magdesisyon. Alona (sa kanyang isip): "Kaya ko pa bang magpatawad? O baka patuloy na lang akong magdusa?"

Nasayang lang sa mga taong inggit ang pinapairal at hindi na nakakapag isip ng tama. Pasado alas dos na ng madaling araw ngunit hindi pa rin siya dinadalaw ng antok kaya naupo muna siya at nagmuni muni at kung mapagod man siya hihiga na lang siya ulit. Kaso sadyang mahirap gumawa ng desisyon agad agad na sa bandang huli ay labis labis mong pinagsisihan.

Paano kung mali ang desisyon kong ito? Paulit-ulit na umiikot ang mga tanong na iyon sa isip ko. Ngunit sa bawat pagkakataong naiisip kong bumalik, agad ko ring inaalala kung bakit ako umalis, at sapat na iyon para magpatuloy ang desisyon kong lumayo na. Minsan, humihinto kami para umihi sa gilid-gilid. Humihinto rin kami para bumili ng pagkain at maiinom.