Indecision Novels & Stories

Mahabang pahayag ng kaibigan. Nag iwas siya ng tingin dito at bumuntong hininga. Hindi alam kung tama ba ang desisyon na naiisip. "Inday. Bakit ba?" Muli ay usisa ni Kimmy na tila inip sa sagot niya. "Nakapag-desisyon na ako." "Desisyon? Anong desisyon naman, aber?"

Ano ba ang iniisip niya at nakatitig siya mga labi ko? Well, hindi ko na kailangan pang maghintay ng matagal sa sagot dahil ilang saglit lang ay unti-unting bumaba ang kanyang mga mukha palapit sa mukha ko. Alam ko kung ano ang gagawin niya ngunit hindi ko malaman kung ano ang magiging reaksiyon ko. Iiwas ba ako o hihintayin na maglapat ang aming mga labi? Ngunit hindi pa nga ako nakakapag-desisyon ay nasa mga labi ko na ang mga labi Alexander at siniil ng magaan niya akong hinalikan. Para bang binibigyan pa niya ako ng pangalawang pagkakataon na gumawa ng desisyon kung itutulak ko ba siya o tutugunin ko ang halik niya?

Hindi nito matanggap na dahil sa agarang pag dedesisiyon niya ay humantong sa ganon gayong may nakatagong katotohanan sa likod ng mga litratong iyon. May mga bagay talaga na makakasakit sa atin, masasaktan tayo sa taong mahalaga sa atin sinadya man o hindi. Masasaktan tayo, magagalit pero dapat nating isipin na walang magandang maidudulot ang pagdidisesyon habang tayo’y galit. Hupain muna ang galit tsaka magdesisyon kasi kapag galit tayo ay hindi na natin alam kung tama at nararapat ba ang desisyong iyong gagawin.

May mga desisyon— na hindi mo pinaplano. Hindi mo pinag-iisipan. Hindi mo kinokonsider ang consequence. Pinipili mo lang— dahil hindi mo kayang mawala ang isang tao. At ngayong gabi— pipili si Alexander. Tahimik ang sasakyan. Parehong hindi nagsasalita. Nasa pagitan nila ang file. Ang katotohanan.

mahina niyang dagdag. “Temporary.” “Temporary?” ulit niya habang natatawang umiiyak. “You’re living with her.” Tahimik si Edison. “At araw-araw mo siyang makikita.” Mas bumigat ang boses niya. “Don’t tell me wala kang nararamdaman.” Tahimik si Edison. Pagkatapos, malamig ang sagot: “I make decisions based on what needs to be controlled—not emotions.” Tahimik.

Bagamat hindi ito ang pinakamadaling desisyon, at marami pa silang kailangang isaalang-alang, ramdam nila na ito ang tamang hakbang para sa hinaharap ng kumpanya. Habang si Kairah ay nag-iisip at nagdedesisyon tungkol sa alok ng kumpanya, tumuloy siya sa isang tahimik na araw sa opisina, ang kanyang mga mata ay puno ng determinasyon. Alam niyang hindi madaling magdesisyon, ngunit ngayon ay mas nararamdaman niya ang bigat ng responsibilidad. Ang mga usapin ng negosyo ay laging may mga sakripisyo, ngunit ito ay isang pagkakataon na hindi niya puwedeng palampasin.

Hindi agad kumilos si Yuhei matapos ibigay ang utos. Nakatayo lang siya sa harap ng screen, nakatitig sa mukha ng lalaking ngayon ay hindi na lang basta profile kundi target na. Sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo niyang nararamdaman ang bigat ng desisyon, hindi dahil hindi siya sigurado, kundi dahil alam niyang sigurado na siya. At iyon ang mas delikado.

"So, what's your decision?" Ilang beses na kumurap si Raquel nang tanungin siya ng Mayor. Hindi niya maiwasang ma-pressure, lalo na't mukhang naiinip na ito sa magiging sagot niya. Pero kasi, hindi basta-basta ang gusto nito. Hindi naman sa nagpapakipot siya—oo, gusto niya ito pero hindi rin naman niya agad-agad na ibibigay ang katawan niya. Humugot siya ng malalim na hininga para pakalmahin ang nagririgodon niyang puso. Gulong-gulo ang sistema niya kaya hindi siya makapagdesisyon.

Maraming pamilyang nasaktan, pero wala siyang sumbat na natatanggap kahit isa sa mga ito. Hindi niya alam kung alin sa dalawa ang dahilan, naintindihan nila ang desisyon niya, ang sitwasyon o baka dahil takot lang ang mga ito sa kaniya dahil hindi siya marunong sa salitang hesitation pagdating sa pàgpàtày?

Bigla na namang nagduda ang konsensiya ko. Habang tumatagal, mas gusto ko na lang sabihin sa kanya ang totoo. Gusto kong ilabas ang lahat ng tinatago ko. Pero dahil sa takot at kawalan ng lakas ng loob, hindi ko masabi-sabi. Ang hirap kasi, pabago-bago ako ng desisyon. Isang minuto, handa na akong sabihin ang lahat, pero sa susunod na minuto, bigla akong nag-aatubili.