Inhuman 소설 & 이야기

wika nito na ang arte ng tono No !! Monina ! 3 months ago ay natapos na tayo! matapos kong malaman na gumagamit ka ng illegal na drugs ay tapos na tapos na tayo! kahit sabihin mo pa na tumigil ka na sa pag gamit at hinding hindi na uulit ay wala ng balikan na mangyayari, alam mo na may girlfriend na ako at mahal ko siya. sabi ko rito para tumigil na to hindi ito natinag sa sinabi ko at bigla itong nagbanta

Ang seryoso naman nito sa boses pa lang at mukhang masungit. Tahimik naman agad matapos nitong sabihin iyon. Mukhang mga takot ito sa kanya. Kahit naman ako napakaseryoso kase ng boses at masungit pa. Ilang minuto pa ay natapos na rin ang misa at ng paalis na kami ay lumingon pa ako sa bandang likod ng inuupuan namin upang tingnan kung nandoon pa ang mga lalaki na nag uusap kanina. Ngunit ng tumingin ako ay nakatalikod na ang mga ito at naglalakad na palabas ng simbahan. Hindi ko man nakita ang mukha nila ngunit masasabi ko na mga gwapo ito kahit nakatalikod lang. Napakakisig naman kase halata sa sout nila na medyo hapit sa katawan at mukhang mga mayayaman rin. Mas mukhang mayaman pa sa amin

Nabitawan niya rin ang baril niya. “Anong klase kang tao? Paano mo nagagawa ito, may buhay din sila! You are not a human, you don’t deserve to be called a human dahilmas hayop ka pa sa mga hayop!” Sigaw ko sa pagmumukha niya, she was trembling out of fear as her eyes are closed.

“Hindi kita pinili. Isa ka lang Slave sa bahay na ito.” Dahil sa malaking utang ng kanilang pamilya, napilitan si Eliana Monteverde na tanggapin ang trabahong magiging personal slave ng isang mayamang young master. Ang tanging gusto niya ay mabayaran ang utang at maipagpatuloy ang pangarap niyang maging chef. Ngunit sa halip na manatiling simpleng utusan, mabilis siyang naging paboritong libangan ng isang kilalang playboy. Ang mga pang-aasar ay nauwi sa harutan, halikan, pag-aaway, at damdaming hindi nila kayang takasan. Habang lumalalim ang kanilang relasyon, unti-unting nabubunyag ang isang lihim mula sa nakaraan. Hindi pala ordinaryong babae si Eliana. Siya ang tunay na tagapagma

Sambit niya. Nagugulohan akong napatitig sa kanya. “ If he isn't a human, the what the hell is he? A freaking ghost?” Umiling siya.“ Hindi rin,” Nagtaas ako ng kilay. “ Eh ano nga? Kung ganon?” Pinunasan niya ng tissue ang kanyang mukha bago ako muling hinarap at sinagot. “ A hamster. ”

I don't have time with this kind of thing. I continue walking. "Hindi ka type pare. Baka ako type niya. Miss pwedeng makuha number — Oh shet! Ang ganda!" I rolled my eyes. What's with their face? They doesn't look like a human being, are they monkey? Or just a living ugly?

Kahit hindi naging maganda ang relasyon niya sa ibang Black Widow Spider. They are still human! Na biktima ng pagkakataon at panahon. Parehas lang silang lahat na biktima. And she understand what Justin did. They are all blinded by hatreds. Hindi niya ito sinisisi. Pero itong si Mina ay ayaw tumigil at talagang inuubos ang pasensiya niya! "How dare you! They are all humans just like you. They are just victims of this cruel Mafia World." Mapait na sabi ni Winona.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Umpisa A REQUEST FROM his caller caused the thirty-one year old, Matthieus Morris Monférrer to stop diluting the colostrum replacement that their thirty-eight heads of calves needed that contains high levels of antibodies to prevent them from diseases.

hindi maiwasang itanong ni Manang Cora na bakas ang pag aalala sa mukha. " Kailangan hong buksan para malaman, " ani Lorenzo at isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa sala nang dahan-dahan nitong binubuksan ang zipper at doon, tumambad sa kanila ang isang katawan ng taong halatang pilit isiniksik sa loob ng maleta. Nangingitim na ang katawan nito at ang nakadilat nitong mga mata ay nagpadagdag sa kilabot na naramdaman nila.

“Bakit sir, nahuhulog ka na rin ba?” Hindi siya sumagot, bagkus ay unti unting lumalapit ang mukha niya sa akin. Heto na bai yon? Hahalikan na niya ako? Kaya naman ay unti unti kong ipinikit ang mga mata ko. One, two, thr-, naputol ang pagbibilang ko sa isipan ko anng may marinig na kung ano. “Que barbaridad! Aiden, iho! Ano ito?”