Interview With The Vampire Novels & Stories

Hindi ko alam kung kanino o sino ang bumulong sa akin, masyadong malalim ang boses nito pero sinunod ko padin ito bago hinanda ang sarili na magtanong sa kaniya. "May... May kailangan ka ba?" tanong ko habang nakatingin sa mga prutas na hawak ko. Ang lakas ng tibok ng puso ko pag alam ko na siya na ang kausap ko, lalo na't mahirap itong kausapin kahit na matatawag ko itong 'soulmate' ko pero he was really different from the other vampires. He is the type of a guy that isn't sweet, malamig ito mas malamig pa atah sa iceland eh.

Binuksan ko ito at bumungad sa akin ang mukha ni Zyron. Napakunot ang noo ko. Ano ang ginagawa niya diyan? I mean, bakit parang ini-interview siya? Siya pala ang nagligtas sa akin kasama si Vasileios dahil kung wala sila, siguro pinaglalamayan na ako ngayon. “Good afternoon, Mr. Zyron, but we have a question.” Saad ng isang reporter. “What?”

“Isa-isa lang.” Tumawa si Damon, isang matigas, walang-katatawang tunog na nag-echo sa silid. “Interview? Para saan? Isa ka ba sa mga taong iyon sa media? O kamag-anak ka ba ng Winter—ng manipulatibong bruha na nagsisikap na ibagsak ako?”

He laugh devilishly as he step forward. "Stupid! Of course I am not!" Inis na sigaw niya sa mukha ko at agad na nagbago ang kulay ng mga mata nito, crimson red. A vampire! "What do you want from me then?" pinilit kong pakalmahin ang sarili ko kahit na buong sistema ko ay nagsusumigaw dahil sa panganib na nararamdaman ko.

hindi na niya naituloy pa ang saabihin noong makita niya akong hawak ang isang plastic ng dugo na nasa cooler. “Are you a vampire?” diretso kong tanong. “Yes,” matipid niyang sagot. “But I didn’t hurt anyone. Please don’t be scared at me Kath,” pakiusap niya. “I-I trust you,” Lumapit ako sa kaniya at niyakap siya. Galit ako sa bampira dahil ang totoo, sila ang pumatay sa mga magulang ko. Hindi ko lang matanggap na ang itinuring kong kaibigan na si Vien, kaanib sa mga bampirang kinasusuklaman ko.

“Hindi ko akalain na may ganoon ka na kaagad na kakayahan.” “Iyong mga katulad niya ay may matinding pinagdaraanan. Mayroon ka bang masamang experience sa mga bampira?” tanong ng babaeng lumapit sa kanya. Ang edad ng mga naroon ay nasa dalawampu’t walo hanggang animnapu. Binalikan ni Vince kung ano ang pinagmumulan ng kagustuhan niyang maging isang Vampire Hunter.

Maraming mga tauhan ang pumalibot sa akin kaya ni isang reporter ay hindi nagawang makalapit. "Miss Da Vinci, can I interview you?" "Miss Da Vinci!" "Why are you here in our country?" "Are you on a vacation, Miss Da Vinci?" Ni isang tanong ay hindi ko pinaunlakan. Cavi and Toru immediately lead me to the car. Sa isang van naman sumakay ang iba pang mga bodyguards.

dali-dali tumayo si Vladi at lumapit sa tv habang maiging pinagmamasdan ang naka zoom na mukha ng guwapong Prime Minister na iniinterview sa mga oras na 'yun. "Bakit lumapit ka pa sa tv? Pag guwapo talaga ang nakikita mo hindi ka mapaka--" hindi natapos ni Samantha ang sasabihin niya ng bumaling ng tingin si Vladi sa kaniya. Nakakunot ang noo nito na parang may iniisip kaya hindi maiwasan ni Samantha na maguluhan. "Ba-Bakit ga-ganiyan ka naman makatingin sa akin? Problema mo?"

Bubulungan ko na sana siya nang biglang marahang hinampas ni Belle ang upuan. “So. Care to explain Amber Colt?” mataray na tanong ni Belle. Napalunok ako. Para akong nasa isang hot interview na mayroon mga nagiinterview na matataray. Kaya hindi mo maiwasang kabahan kahit na wala ka namang masamang ginawa. “Is this some kind of interview?” sabat ni Damon. Parehas na matalim na tumingin si Belle at Diana kay Damon.

Nakatali sa mababang ponytail ang buhok niya kaya lantad ang maputi at mahaba niyang leeg. Simple lang ang ayos niya, pero dahil sa likas nitong ganda, imposibleng hindi siya mapansin. “May lakad ka ba ngayon?” tanong ni Hendrick habang humihigop ng kape, hindi inaalis ang tingin sa kanya. Bahagyang kinagat ni Venice ang labi. “May interview ako.” “Interview? Saan?” Tinaasan siya ng kilay ni Hendrick habang hawak ang coffee cup. “Anong company?”