Irene Belserion Novels & Stories

She bit her lower lip as she nodded thrice with her tears flowing uncontrollably. "I'm Alexis Nicole Fronda. I'm one of your close friends six years ago..." Natatawa ito habang nagpupunas ng kaniyang luha, masaya at may kurot ng lungkot ang kaniyang mga mata. "I was your partner in crime, actually tatlo tayo. Her name is Serenity Quinto, Eren is her nickname. Marami tayong memories noong Elementary at high school, mauubos ang oras kapag ni-kuwento ko. But I kept a lot of our pictures sa bahay, I could lend you all if you want."

Asar ni Ivan. Umupo na ako sa tabi ni Stefan. “Is this Ce–” Pinutol ko na agad ang babaeng sa tingin ko ay pinsan niya. “Ako si Calliste, hindi ako si Cerise.” Ako na nagpakilala sa sarili ko. “Oh—hi, sorry. My bad, ang lagi niya kasing kinukwento sa amin ay si Cerise.” She looked at Stefan awkwardly. “Anyways, I’m Serina, his cousin.” Ngumiti ito sa akin.

Akin ka, Sariah, bulong ng isang bahagi ng isip ko na tila isang hayop na nagbabantay ng kanyang teritoryo. Nang lumapag ang chopper ni Ariella, naramdaman ko ang mabilis na pag-akyat ng galit sa aking sistema. Ariella Vargas is a relic of a past I’ve long buried—isang babaeng akala ay mabibili ng pera at koneksyon ang isang Montenegro. Ang kanyang presensya rito ay isang insulto, hindi lang sa akin, kundi sa katahimikang pilit kong ibinibigay kay Sariah sa pulong ito.

Nagpakasal sila ni irene ngunit hindi bilang irene Lloyd kundi bilang Irene Guañiso at iyon na rin ang ipinagamit sa kanilang bagong silang na anak na si irish. Nagtugma-tugma sa isip niya ang lahat at sinariwa niya ang mga panahong iyon habang hindi niya napapansin na matagal na pala siyang nakatitig sa donyo, Ang pinagtatakahan niya ay kailan pa nito alam na ang kanyang nawawalang apo ay tunay na si irish.. at posible kayang may alam ito tungkol kay irene.

Ang pantalon ay kulay-kape na tinernuhan ng itim na sinturon. " M-Magandang hapon, Señor. " Napayuko si Isabella, pinakalma muna ang sarili bago ipakilala ang sarili. " Ako ho pala si Catriona. Anak po ako ni Hector Bustamente at Leticia Bustamente... "

"Ama, ang daming mga nangyari...Halos hindi ko kinaya ang mga nangyari." Hinagod naman ni Agamemnon ang likod ni Erenea. They have the same hair and but her eye color is the color of amaranthine who's similar to Agape's eyes. It's normal since Agape is his sister, and this is the trait of the females in their bloodline.

Wala itong hawak na torch kaya sa mismong kamay nito sila bumagsak kanina. “Ikaw ba iyan?” tanong ni Hasper na nakatayo sa tabi niya. Pareho silang nakatingala sa pwesto nila kanina. “Hindi. Siya si Divine Luzhia—ang kauna-unahang reyna ng Forbideria,” sagot niya. “Gaia!” Nakangiting lumingon si Gaia nang marinig ang boses ni Aurus. Tumatakbo ito patungo sa kaniya kaya sinalubong niya ito.

Kilala rin bilang heartbroker dahil madalas o araw araw pa ay papalit palit ito ng babae. Aika Annalice Inferro. The princess of Esgalduin Kingdom. Ang nagmamayari ng mahika ng tubig. Kilala s'ya bilang mainitin ang ulo or a short tempered one. And Sofhia Solene Serenity, the magic owner of poison. The princess of Sangruil Dynasty Kingdom. She was known for a perfectionist angel of the group. Dahil sa mala anghel nitong ugali at mukha. Bukod pa roon, hindi mo rin ito maririnig na nasasangkot sa away or gulo. Kilala rin ito bilang delikadong myembro ng Royal Elites dahil sa nakakamatay na kapangyarihan n'ya gamit ang lason.

Xelize's POV. "Xelize!" Aleksantrei aka Xeviona Evigheden called me while her hand are waving at me. She's with Alastair aka Lhaiyre Aristotle Evigheden, Xylie Evigheden and Astrid Evigheden. I wave my hand and quickly walk my way towards them. Inaya ako ni Aleksantrei na maupo dahil umiinom naman ang mga ito ng strawberry shake. "I thought you can't come? May shooting ka pa diba? We understand naman if you have a hectic schedule Xel," nakangiting sabi ni Xylie.

Ayaw pa sana itong pabayadan ng may-ari dahil kaibigan siya ni Maximo, ngunit hindi pumayag si Maximillian. Tumakbo si Belinda palabas ng helicopter, manghang-mangha siya sa puting buhangin, asul na karagatan, at bughaw na kalangitan. Ang laki ng ngiti niya habang habang nilalanghap ang sariwang hangin, “walang ganito sa kaliwa ng San Felipe! Walang fresh air!” Isang malawak na bahay ang naroroon, walang ibang tao kung hindi sila at ang naakagandang tanawin ng dagat.