Iron Man Suit Novels & Stories

Sa harapan ko ay muli niyang tinanggal ang leather jacket nawalang kasing bigat at saka iyon ipinasuot sa akin. "This is bullet proof jacket. You're safe if you'll wear it," aniya. Nang maisuot ko na iyon ay wala siyang pasabi na inilusot sa ulo ko ang itim na helmet. Pakiramdam ko ay siya si Superman. Lagi siyang sumusulpot kung saan at heto, pinadala siya para iligtas ako. Is he my secret guardian?

Ang lalaking tinutukoy ba talaga ni Susan ay ang kanyang ama, si William Rockefeller? Hindi superhero tulad ni Spiderman o Ironman ang tinutukoy nito? Sa sitwasyong ganoon, kahit suotin pa ni Alex ang kanyang buong Mystic armor, hindi niya matatablan iyon! “Mukhang marami kang hindi alam tungkol sa kapatid mo.” Masiglang sabi ni Susan, na para bang nasisiyahan siya sa sarap na malaman ang isang lihim na hindi nito alam.

Mabilis ang paglingon ng lahat. Isang lalaking matangkad, broad-shouldered, at may mapanlinlang na katahimikan ang lumitaw. Nakasuot ito ng dark, tailored suit na halatang gawa sa mamahaling tela. Sa ilalim ng chandeliers, ang presensya niya ay tila isang hari na dumating sa gitna ng mga tagapaghusga.

Nang tuluyan itong luminaw sa kanyang paningin, nanigas si Bruno. Ang lalaki ay nakasuot ng itim na combat suit, maayos ang fit sa kanyang katawan, at ang kalahati ng kanyang mukha ay natatakpan ng isang metallic mask na kumikislap sa ilalim ng ilaw. Ang aura nito ay malamig, mabigat, at mapanganib. Para bang isang nilalang na hindi dapat ginagalaw. Parang isang taong hindi marunong magpatawad.

Hindi naman ito ang mahalaga sa ngayon, ang atensyon nila ay nasa tinatawag nilang little m*nster. "Tang*na, pre. Ang seryoso ng atmosphere," bulong ng isa, halos hindi mapigilan ang kaba. "Tumahimik ka, g*go," sagot naman ng isa, hindi rin maitagong nag-aalala. Matapos ang ilang minuto ng paghihintay, bumukas ulit ang pinto ng CR. Lumabas ang little m*nster, suot ang paboritong Iron Man shirt at inaayos ang magulong buhok. Malayo-layo ang anggulo ng camera kaya hindi nila makuha ang ekspresyon ng mukha nito. Naglakad ito na nakapamulsa, at parang hindi sila makapaniwala sa nakita. The way he moved, the confidence in his steps—it was eerily similar to their boss, Dark. Napakurap-kurap ang il

Namamangha s'ya sa kan'yang hitsura na nagmukhang Japanese assassin sa suot na over all body suit. "It has a special protection for you ate. Hindi ka madaling masaktan kapag natamaan ka ng suntok at sipa o ng kahit anong matigas na bagay. At mayroon ding healing effect ang suit na ito para mabilis kang maka recover sa sakit na natamo. Special made po ito ng ahensya namin para sa mga assassins, ito ang suot-suot namin sa tuwing may mga misyon kami," paliwanag ni Lucy sa kan'ya. "Ganito kayo ka hightech?" namamangha na tanong n'ya sa kapatid.

Bumukas ang makapal na bakal na pinto. Mula sa loob, lumabas ang isang lalaking may tindig na sumisigaw ng kapangyarihan at awtoridad. Nakasuot ito ng isang perpektong tabas na three-piece navy blue suit. Ang buhok nito ay maayos na nakasuklay paitaas, at ang mga matatalim nitong mata ay may malaking pagkakahawig sa mga mata ng Major.

He was breathtaking. Nakasuot siya ng itim na suit na akmang-akma sa matikas niyang katawan. The fabric hugged his shoulders perfectly, giving him a sharp, powerful silhouette. His white inner shirt was slightly open at the collar, making him look effortlessly elegant yet dangerously attractive. His hair was styled back, clean but slightly messy in a way that looked intentional, like he didn’t even have to try. And his eyes… those eyes were already looking at me like I was the only thing that mattered in that entire rooftop.

Natigilan si Nevaeh at lumingon siya. Nakita niya si Sven na nakatayo sa likuran niya. Gaya ng dati, suot nito ang isang Italian handmade custom suit. Matangkad at tuwid ang katawan nito. Kakaiba ang aura niya, elegante at marangal na halos parang hindi naaabot. Itinago ni Nevaeh ang lahat ng emosyon niya. Kitang-kita ang mabilis na paglamig ng mukha niya. “What are you doing here?” tanong niya.

Namula naman ang pisngi ni Nayeli na kinikilig sa sinabi ni Adrian. Ngumiti siya dito at sinabi,“Hinanda ko na yung susuotin mo, heto oh! parehas yan ng design sa akin at customized talaga…” Napatingin si Adrian sa tailored suit na nakasabit. Napakaganda nito at makapal ang tela, pati ang pagkakatahi ay pulido. Halatang masinop din itong ini-steam. “Ikaw ang nagdesign nito?” tanong ni Adrian na nabighani sa suit.