It's Really Hurt Lyrics Novels & Stories

I really feel the pain that she has been feeling right now. Cause I may be homeless, but not hopeless Fatherless but fearless I've got myself, I've got my freedom But I'm searching for my home...... My home.. And her tears start coming out.. I feel shrank inside seeing her crying and continue singing even her voice started to cracked... Cause I am hurting but not helpless Full of strength and scars I'm out here in the darkness Looking for a light to call home Looking for a light to call home........ Bawat word ng lyrics ng kanta bakit parang tamang tama sa kanya... Bakit sa paraan ng pag kanta niya para niya ito kwenekwento...

Dahil palaging nasa unahan ng playlist ko ang 'Till my heartaches ends na kanta ay iyon ang pumapailanlang ngayon. Matagal-tagal na rin na hindi ko naa-update ang playlist ko kaya halos lumang kanta ang naka-save dito. I was afraid this time would come, I wasn't prepared to face this kind of hurting from within... Napailing ako dahil sa lyrics ng kantang iyon. Hindi para sa akin ang kanta pero tuwing naririnig ko ito ay naaalala ko si Greel. Kahit anong pilit kong kalimutan ang lalaking iyon ay hindi ko magawa. Minsan ay naitatanong ko rin kung naaalala pa ba ako nito o kung nasaan na ba ito ngayon.

“Then they’ll figure it out. That’s not on you.” Tahimik ulit. Ang bigat sa dibdib ko parang hindi lang dahil sa lagnat. “I don’t want to hurt them,” I whispered. “I know,” he replied. “That’s why you’re the one getting hurt.” That was when I fell completely silent. It felt like I was slapped gently, but straight to the heart. Heartbroken. Hopeless. Napapikit ako, at dahan-dahang umikot ang dibdib ko. Hindi ko alam kung dahil sa lagnat o sa sakit na parang unti-unting bumabaon.

galit pang sabi niya na ikinailing ko na lang. I wipe my tears then smile at him. "Okay, lang, I was used to getting hurt always naman. Napakailit na bagay lang n'yan! Malayo sa bituka, in fact... I was numb from feeling those pain, sorry ha! Usisera kasi ako." I stand up and walk out, holding my chest as I feel the unexpected feeling I have right now. I don't know why and how but all I know is that... It hurts! I was hurt so bad! ***

But I found out darling that you'd been hurt You felt that you'd never love again Napakurap-kurap ako habang kinakanta ng grupo nina Luigi ang "I'll Never Break Your Heart By Backstreet Boys." Tag-isa silang mic at wala ngayong bitbit na gitara si Luigi. Hindi ko akalain na ang gagaling pala nilang kumanta. Pero nakakapagtaka naman bakit ganun ang kinakanta nila? Pwede ba 'yong song ngayon? Parang hindi akma e. Hindi ako sigurado kung pinapatamaan n'ya na naman ba ako or ano. Tapos nakatingin pa silang lahat sa pwesto naming magkakaibigan. Kinabahan ako bigla sa aking nakikita.

Napatigil siya sa paglabas sa pintuan at muling nagsalita. "And don't say you love him when you hurt him so much. Love doesn't say sorry it's a responsibility to hold." Hirit ni kuya bago tuluyang lumabas ng bahay. "Mahal na mahal ko siya kuya. Alam na alam mo yan! Alam mo kung gaano ko siya kamahal na lahat ibibigay ko para sa kanya kahit masaktan ako ng paulit - ulit! I love him so much that I don't even know what is right and wrong! I love him so much that I can't resist even if it's hurts too much!! Mahal na mahal ko siya!" Pagngangawa kung sigaw. Pero kahit maglupasay pa ako ngayon ng paulit - ulit hindi ko na maibabalik ang dati. Nasaktan ko siya at nasaktan ang pamilya ko. What is lov

Hindi nalang ako nagsalita pa at hinintay ko na lang siyang magsimulang kumanta. "And what if I never kiss your lips again? Or feel the touch of your sweet embrace? How would I ever go on?..." Hindi nga ako nagkamali, kinakanta niya ang "It's Not Goodbye." Kahit na may sentimental value 'tong kantang 'to kasi ito ang pinatugtog nang ihatid si Alex sa huling hantungan niya but this time habang kinakanta ito ni Chris, ay kakaiba ang dulot nito sa akin. He said, it's our theme song so, I need to take the meaning of it in a completely different way.

tanong niya kaya naman sinagot ko siya. “Dahil malungkot ang maging only child, isipin mo nag-iisa ka lang na anak, wala kang kapatid na p’wede mong maging kalaro, nakukuha ko nga ang lahat pero hindi ko naman masabi sa sarili ko na masaya talaga ako sa mga natatanggap ko,” sagot ko at agad na gumuhit ang kalungkutan sa kaniyang mga mata.

Eh ngayon pa nga lang pangit na ang paningin mo sa akin. "Weh? Ayaw mo lang na magustuhan ko si MESH." "Tama na, Lovimer." "Oh, okay. Nevermind na nga lang. Pero seryoso. Ang galing niyang gumawa ng kanta." "Anong title ng song?" "Random Memories? Basta, parang tungkol sa sakit ng nakaraan na hanggang sa kasalukuyan ay dala-dala pa rin natin. Hindi naman ako broken-hearted pero alam mo 'yon? Noong nabasa ko pa lang ang lyrics parang ang sakit na sa dibdib."

Pag-iyak Ko nang Walang Tunog Pagharap ko sa pader ng kama, hindi ko mapigilang pumikit nang mahigpit. Tears slipped slowly. Hindi ko gustong marinig niya. Hindi ko gustong maramdaman niyang mas komplikado pa ako kaysa sa inaakala ko. Pero totoo. I’m hurting. I’m scared. I’m confused. At sa gulong ito… si Liam ang nadadamay. “Sorry… sorry…” paulit-ulit sa isip ko. Pero hindi ko masabi out loud. Hindi ko kayang harapin na baka isipin niyang hindi ko siya mahal.