Ito Naman Novels & Stories

Dinig na dinig ang yabag nito dahil sa sobrang katahimikan ng paligid. Bakit gising pa si Manang Betty sa ganitong oras? Anong kailangan ni Manang Betty sa kanya? Bakit hindi na lang pinagpabukas?

sagot nmn niya sakin kaya tumango nlng ako "Let's go Tita ihahatid kona kayo sainyo" Sabi nmn niya kaya tumango nmn siya at ako nmn ay kinuha yung Ibang gamit niya. Lumakad nmn kami papuntang parking lot kasi dun nakapark ang van na sasakyan namin, pagdating namin doon ay agad nmn namin pinasok yung mga gamit at pinasakay yun sa sasakyan. Pumasok nmn ako at agad na bumyahe.

nag pumiglas Naman Ito. But in ending ay nanatili Ang pagkakaakbay ko... Yesssss Sana Hindi na to mataposssss!

"O-oo naman, w-wala 'yong meaning." Tinanaw niya si Derrick hanggang sa makaalis na ang sinasakyan nito. Sana ganito na lang sila palagi. Hindi nagbabangayan, hindi nagsasakitan. Biruin mo nga naman, may gano'n din palang side si Derrick? —————

tugon naman niya Natawa naman ako sa kaniyang sinabi at agad naman akong umiling sa kaniya, “Of course, I’m okay Kim, okay? Don’t worry about me, tsaka wala namang maling sinabi si Tita sa akin—and it’s true naman na may ginawang kasalanan si mom, and I don’t care about it. problema na niya yun,” tugon ko naman sa kaniya Ngumisi naman sa akin si Kim nang sabihin ko iyon sa kaniya, nang biglang umimik si yum isa amin.

sabi ko na totoo naman. …

Pucha naman oo ba't naman napasali pa siya dito? "Sir naman, peksman sir mamatay pa ang aso ng kapitbahay natin hindi ko alam kung nasaan si Aialyn. Kung alam ko lang sasabihin ko agad sa inyo," agad na sagot niya sa binata na tila tinatantiya ang kanyang bawat ikinikilos. Ramdam ni Yana ang malakas na kabog sa kanyang dibdib dahil sa sobrang kaba. Mabuti nalang at tumunog ang cellphone ng binata at sumenyas itong pwede na siyang bumalik sa kanyang trabaho. Nagpakawala siya ng marahas na hininga.

At pitong napakagandang araw na hindi ko nakita ang mukha niya. Emphasis on napakaganda. Sinabi sa akin ni Lina na umalis siya para sa isang business trip sa Italy kinabukasan matapos ang pagtatalo namin. Simula noon, mas madaldal siya kaysa dati, pilit akong kinukuwentuhan tungkol sa mga nakasanayan ni Dante—kung gaano siya kadalas bumiyahe, kung gaano niya kinamumuhian ang mga pagtitipon, at kung minsan ay bigla siyang nawawala nang ilang linggo.

Imbis na matawa ulit ako ay natahimik ako ng marinig ko ang katagang nagpapakaba sa aking dibdib. ************************************ Omo! Ano naman kaya iyon? Huwahhh ito na oh pls lang mag reply kayo sa ud. Hayst ano ba naman yan ang hirap ba iclick ang reply? Kung madumi ang inyonh utak pwes diyo panatalihing malinis.

Hindi man nito sinasabi, pero nararamdaman ko pa iyon. Kung pwede nga lang manatili na rin ako dito ginawa ko na. Lalo na ngayon na unti-unti ko nang natatanggap sa puso ko ang lahat. Isa na lang naman ang hindi ko pa nagagawa. Ang sabihin kay Franco ang totoo. Napabuntong-hininga na lang ako. **