Iyotan Ng Magkapatid Mga Nobela at Kwento

Sagot nito. Umiling ako at nag salita. “Wala akong nakaka batang kapatid mag isa lang ako, gusto ko naman may tumatawag sa akin na ‘Kuya’ kahit hindi ko kadugo.” Sagot ko dito. “Tell your Nanay and Tatay i will give them an allowance for your younger siblings. Kahit ako na mag paaral sa kanila hanggang colleges.” Wika ko dito na kina laki ng mata ko.

Mahal na mahal talaga siya ng mga kapatid n'ya. "matutupad natin ang mga pangarap natin. Gagaling si Mark sa sakit n'ya at makakapagtapos ng pag-aaral ang iba nating kapatid. Kakayanin natin lahat ng ito." aniya pa sa kapatid at inakbayan ito.

sinabi ng magkapatid habang umiling sila na may mapait na ngiti sa kanilang mga mukha. “Hindi na kailangang maging mahinhin! Gayunpaman, isang toast sa tagumpay ng unang yugto bukas! "

“Bakit?” “Hindi ba't kahit mag-asawa tayo, kapatid lang ang turing mo sa akin? Ngayon, paninindigan natin ang pagiging magkapatid. Lalaki’t babae tayo. Kung magkapatid tayo, dapat may hangganan.” “Pero noon, palagi naman kitang niyayakap ng ganito. Sabay pa tayong natutulog sa iisang kama.”

Iiwan nya lang ba ako at ipagpapalit katulad ng ginawa nya sa kapatid ko? _________ Read and Vote na guys thank you😘😭💜

Nakangiti kong sagot, na ikinangiti rin rito. “Pareho lang kayong nasaktan ng kapatid ko. Tatlong taon din siyang nagtiis. Pumayag siya sa kondisyon ni dad dahil gusto rin niya na maging maligaya kayo sa susunod at darating pa na mga taon na parehong walang pinagsisisihan. Hindi naging madali sa inyo ang lahat. Kahit hindi mo siya balikan, kahit hindi mo siya mahalin kagaya noon, pero wag mo sanang ipagkait ang kapatawaran na nararapat sa kanya. Pareho kayong nagkasala sa isa’t isa noon. Wag mo sanang hayaan na hindi maghilom ang galit at sakit na iniwan ng kahapon.”

Ang petsang ibinigay mo ay nagpapakita na magkakaroon ka ng alitan sa iyong mga kapatid, at magiging palaboy-laboy at maghihirap sa iyong kabataan, na labis na hindi tugma sa iyong mukha."

tanong niya nang magalang. Tumango si Diego. “Sige, ngunit maging mabait ka at makipaglaro nang maayos. Tandaan mo, ang mga batang ito ay iyong mga kapatid din. Walang pagkakaiba sa inyo maliban sa kung ano ang mayroon kayo. Ang mahalaga ay kung paano kayo makitungo sa isa’t isa.”

Sa takot na matamaan ay parehas na dumapa ang magkapatid habang parehas na tinatakpan ng mga ito ang kani-kanilang mga tainga. Ilang saglit lang ang lumipas, huminto ang putukan. Dahan-dahang iminulat parehas ng magkapatid ang kanilang mga mata at makahulugang nagkatinginan sa isa't-isa. Parehas sila ng katanungan sa isip nang puntong iyon.

"Salamat sayo.. kung hindi dahil sa pagpayag mo, hindi rin uto maisasakatuparan. Ngayon, magkasama na sila nina daddy at papa sa langit.. Nakakatuwa, na kahit hindi mo ako tunay na kapatid.." "Sssh.. ate.. magkapatid tayo.. sinong may sabing hindi tayo magkapatid?" natatawang sabi ni Santi, "maaaring sa dugo, hiindi tayo magkapatid, subalit sa aking puso, ikaw ang nag iisa kong kapatid, ate.. ikaw lang at wala ng iba.." "Salamat-- hindi ako nagkamaling alagaan kang mabuti noong kabataan natin.. hindi mo ako pinabayaan.."