Novel & Cerita Iyotan Ng Magkapatid

“Sa huli, nagsawa na ako sa gulo naming magkapatid hangang sa mas pinili kung magpaka-ate para sa kaniya at bilang isang Ate ay nagpa-ubaya ako at sa panahong iyon ay sawa na rin siyang makipag-agawan sa akin, handa na niyang kalimutan ang nobyo ko... Wala kahit isa sa amin ang nakatuluyan nito... Dahil ikinasal ang lalaking pareho naming minahal sa pinsan naming si Lydia.” “Nagka-ayos kaming magkapatid, kinalimutan ang nakaraan, nagsimulang muli... Ginawa namin ang lahat para kay Nanay pero katawan na nito ang sumuko hangang sa tuluyan na siyang bawiin sa amin, nilisan niya ang Mundo na may ngiti sa labi dahil ang dalawa niyang anak ay nagkabati... Mula noon ang isa't-isa ang karamay namin.

" dom, magpapaka bait ka sa ate mo ha.. Huwag mong bigyan ng sakit ng ulo.. Dalawa nalang kayong magkapatid kaya aalagaan ninyo ang isa't isa.." "opo tiya.. Huwag po kayong mag alala, ngayon pa na makakasama ko na si ate!.." Tugon ng kanyang kapatid sa kanilang tiyahin at yumakap ito sa kanilang tiyahin. "talaga lang dom ha.. Aasahan ko yang sinabi mo!.." Saad ni andrea sa kanyang kapatid. "oo naman ate, pag bubutihin ko pa ang pag aaral ko.."

Natatawa ko namang binigay ang mga binili ko sa kanila. "Hay naku kayo talagang dalawa, hindi niyo muna pinagpahinga ang ate niyo." "Hayaan niyo na po 'tay." "Hays, ano pa nga ba? 'Wag mong masyadong i-spoil yang mga kapatid mo at baka mamihasa. Buti sana kung mayaman tayo, ayos lang. Kaya lang hindi, kaya paano na kapag nasanay yang mga yan at may hiningi na hindi naman nating kayang ibigay?" malungkot na sabi ni tatay habang pinagmamasdan ang mga kapatid ko na sarap na sarap sa kinakain na donut.

"Alam niyo ba, napakasuwerte ninyong dalawa sa isa't isa dahil may kapatid kayo? Ang magkapatid, hindi dapat nag-aaway dahil sa isang hiwa ng karne. Dapat nagmamahalan at nagbibigayan kayo. Sa mundong ito, kapag nagkaproblema kayo, kayong magkapatid din ang magiging matalik na kakampi ng isa't isa." Nagkatinginan ang dalawang bata habang nakikinig. "Ako nga, gusto ko rin ng kapatid," pagpapatuloy ni Adeline habang may bahagyang lungkot sa kaniyang ngiti. "Pero wala akong kapatid. Mag-isa lang ako. Kaya kayo, huwag niyo nang uulitin 'yan, ha? Mag-share kayo nang maayos. Napakasuwerte n’yo sa isa’t isa dapat nagmamahalan kayo.”

Apat kaming magkakapatid at ako ang panganay at shempre ako ang pinaka maganda. Wag na silang umangal kondi mawalan sila ng allowance sakin haha. My kapatid naman ako na nakatspos na pero nag asawa din kaagad. Feeling parang pasan ko ang mundo sa problema ko sa pamilya pero di ako sumusuko my dalawa pa akong kapatid. Nakikita ko din na pinagbubutihan nila ang pag aaral nila at pinapangako nila sakin na pag naka tapos sila babawi din sila sakin.

“Ako, ten years old na. May kapatid ako na mas maliit sa akin, siguro pareho kayo. He’s eight years old.” “Ewan ko,” sagot nito habang patuloy sa pagkain. “P’wede ba kitang maging kapatid?” muli niyang tanong. “Ano ba ang kapatid?” inosente nitong tanong. “Ang kapatid ay parang magkaibigan. Laging nagtutulungan at nagmamahalan. Lagi kang may kakampi kapag may kaaway. Magpapatahan kapag umiiyak ka. Papasanin ka kapag nanghihina ka. Lagi andiyan ang kapatid para sa ’yo, dahil siya ang pamilya mo.”

"Magkapatid tayo Hindi ba? Magkadugtong tayo ng buhay dahil magkasabay tayong iniluwal ni mommy kaya dapat Tayo ang magtulungan at magkakampi." "Oo tama ka magkapatid tayo kaya dapat tayong dalawa Ang magtulungan at magkakampi. Iyan din ang umakilkil sa isipan ko noon nang pinapatay mo sana ako. Iyon ba ang sinasabi mong magtulungan at magkakampi?"

"No! I cant do that! Hindi ako susuko! ipaglalaban ko cya!" "Ohh... this is gonna be fun heheh.. sige papayagan kitang lumapit sa kapatid ko kahit pa alam kong may lihim na relasyon kayo. Pero make sure na hindi mo cya sasaktan... alam mo na ang mangyayari sayo sakaling sinaktan mo ang kapatid ko!"

tanong ko "Minsan. Si Anna kasi, napaka-childish kaya palagi ko siyang dinidiktahan kung anong dapat gawin." Ako kasi gusto kong magkaroon ng kapatid. Gusto ko iyong mapagsasabihan mo ng mga problema mo, 'yong palaging nasa tabi mo. Pero hindi ko naranasan na magkaroon ng kapatid buti nalang meron akong mga kaibigan na tinuring ko na din na kapatid. "Teka nga. Saan pala tayo pupunta?" pag-iiba ko ng usapan.

Nakakaduda. “Hey, hey.” Inilayo siya ng kapatid at hinawakan sa magkabilang balikat. Itinaas nito ang baba niya gamit ang isang kamay. “No crying here.” Tinuyo nito ng mga daliri ang mga luha niya. “Alam mo bang magagalit ako kapag hindi mo ako kinuhang ninong? Susugod ako sa bahay ninyo at i-impose ang karapatan ko.”