Jack And The Beanstalk Storyline นิยาย & เรื่องราว

Doon na rin siya naghintay dahil may ni-request siya sa lalaki. "Ito na ang lahat?" aniya pagkakuha ng envelope na ibinigay ni Jack. "Yes, ma'am. Iyan na po ang lahat. In-edit ko lang ng kaunti upang luminaw. May iba pa po ba kayong kailangan?" "Wala na. Umalis ka na. Ihuhulog ko na lang sa bank account mo ang bayad. " Umalis na nga si Jack na hindi sinabi na binayaran na siya ni Katie sa kanyang serbisyo. Minsan din ay kailangang lamangan ang mga ganitong klaseng tao.

"Bahay lang, hindi kasama ang pagkain doon. Hindi ka naman siguro tamad para hindi sundin ang utos ko." "Hindi ako tamad no!" Bumuntong-hininga si Jack at naghanap na lang ng tarapal na itatabing niya sa bigas. Walang makakakuha niyon dahil sa bantay niyang mga nakatago sa halaman, hindi lang isa kung hindi lima ang nakakalat na kakulay kung nasaan sila, katulad ng nasa halaman na humalo sa dilim.

Alam niya kung bakit tuwang-tuwa ang gago dahil ito sigurado ang nagsabi kay Paul na tawaging Jack and Jill si Jack. Nang makita ang mga tauhan na nasa likuran nila ay sumenyas na siya. Apat ang unang pumasok saka sila sumunod ni Jack. Isinuksok na niya ang hawak na baril sa kanyang baywang. No need for it.

Kaagad siyang pumunta sa digmaan. Naglaho ang Raksasa tribe sa loob ng ilang libong taon at sa wakas ay nagawa nilang bumalik sa Nine Continent. Hindi iyon madaling gawin. ‘Hinding-hindi ko hahayaang makuha ni Jack ang gusto niya kahit na kailangan ko pang mamatay dito sa digmaan ngayong araw.’ Habang inaatake ni Jack ang tribo, punamunuan ni Lord Kenny ang kaniyang New World grand army sap ag-atake sa World Universe.

Naroon din ang sagwan na ayon pa sa binata ay pag-aari pa ng ama nito. Nang matapos silang maghapunan ay dumating si Jack upang ayain na ito sa pag-alis. Sa hindi malamang dahilan ay naroon lang siya sa may pintuan at inihatid pa ang mga ito ng tanaw nang gumayak na. Gabi na at hindi niya maunawaan ang pag-aalalang umusbong mula sa kanyang dibdib para kay Randall.

Pagkatapos noon, dumulas si Jack pababa mula sa hita ni Morgan, kinuha nang buong hirap ang bag, at buhat-buhat itong sinabi, “Ito ay kay Jack!” Tinulungan siya ni Bea at masayang ngumiti, “Mas mabigat pa ito kaysa sa’yo. Ilagay mo muna rito. Hindi mo puwedeng kainin ngayong gabi. Bukas, kaunti lang ang kakainin mo. Huwag mong ubusin agad, kung hindi mawawalan ka ng ganang kumain.”

Ayaw niyang magkasakit at—lalo na—ayaw niyang makipagsagupaan ng basang-basa sa opisina. Ngunit tila pinaglalaruan siya ng tadhana. Sa gitna ng kanyang pagpapahinga sa sulok ng tindahan, dumating si Jack—basang-basa rin, pero dala pa rin ang pamatay na ngiti. "Miss Beautiful, ikaw pala 'to. May payong ka ba? O stranded din gaya ko?" bungad ni Jack, may kasamang malambing na pagbibiro.

And so they did, si Jack ang driver nila ni Jean. They head directly at the toy store, hindi masusukat ang ngiti sa mukha ni Jean habang iniisa-isang yakapin ang mga human-sized teddy bears doon. Panay lang ang sunod nila ni Jack sa bata, siniko niya ito nang biruin siya ni Jack na kumuha rin ng isang teddy bear doon para may kayakap siya sa mga gabing malamig. Dahil ang taong ini-expect niyang yayakap sa kaniya ay may iba nang binibigyan ng bulaklak at the cake.

Pero sa isang pikit lang, may mga luhang pumatak pa rin sa sahig. Sanay na si Jack sa mga kwento ng agawan sa kapangyarihan ng mga malalaking pamilya, pero nang marinig niya ang tungkol sa barilan, nagulat pa rin siya. Saglit siyang natigilan bago napansing may mali na kay Zoe. Naglabas si Sabrina Villareal ng tissue at iniabot ito kay Jack, senyas na punasan ang luha ni Zoe.

Pinagbuksan niya na rin kami ng pinto at pinag sipilyo ko naman na si Jack para makapaghanda na kami sa pagtulog niya. "What bedtime story do you want baby?" Tanong ko sakanya at tinuro niya naman ang Itsy bitsy spider na story book. Nagulat ako ng pinaghandaan ako ng upuan ni Thomas. Pumwesto naman siya sa tabi ng anak niya at hinahaplos ang buhok ni Jack.