Novel & Cerita Jenna Face Reveal

“I really don’t believe you’re his fiancé.” Wala sa sarili akong napatingin nang may magsalita sa ‘king gilid. Nilingon ko ito at hindi na ako nagulat nang makita ko si Jenna na may hawak na juice. She put her sunglasses above her head and looked at me. “It’s not my job to make you believe what he told you,” I said. “Bakit? Still thinking of a chance to have him?” Her eyes widened as she looked at me. “You─”

"Okay. If you want to call me Papa. Pero hindi mahilig sa makeup ang Papa mo." "Hmmp," nguso ni Jenna nang ma-disappoint. Itaas ni Duke ang kanyang mga kamay, inayos ang magulong buhok ni Jenna nang maingat, mas malambot pa ang kilos niya kaysa sa itsura ng kanyang mukha. "Sorry, Papa, ha?" pabulong niyang sabi kay Jenna. *** CHUP! Isang malambot na halik ang dumapo sa hubad na tiyan ni Jenesis. Hindi lang isa. Paulit-ulit itong ginawa ni Raoul, puno ng pag-iingat.

Hindi na siya nagtanong kung nasaan si Jenna dahil pakiramdam niya sasagutin lamang siya ni Arca na may inaasikaso ito. Hindi kagaya kanina, sinadya ni Arca na magdala ng kaunting kanin at ulam para sabayan siya. Ngunit kagaya ni Jenna, tahimik ito noong una at kahit na subukan niyang makipag-usap ay hindi sumasagot ang babae. Sinukuan na niya ang ideyang makakakuha siya ng impormasyon. Pagkatapos nilang maghapunan, ilang oras lamang ay umakyat naman si Jenna para dalhan siya ng gatas. Nagulat pa siya noong makita na ito ang pumasok sa kaniyang silid.

Pareho silang sopistikada; halata sa postura, sa paraan ng paglakad, at sa mamahaling tela ng kanilang kasuotan na parehong galing sa pamilyang mayaman. “Yeon Na,” tawag sa akin ni Jenna. Napalingon ako sa kaniya at nakita ko siyang nagmamadaling lumapit, hawak-hawak pa ang isang maliit na pouch, mukhang kagagaling lang niya galing washroom. Kumapit siya sa braso ko. “Good morning po,” agarang bati ni Jenna sa dalawang bisita ni Sire nang magtama ang landas namin.

"Veronica, what should I do to win you back?" "Hello!" Naririnig niya ang boses sa may gilid niya. Napalingon si Luke at nakita niya ang isang babae na naka suot ng dress sabay ngumiti sa kanya. "My name is Jenna, and I'm in the same department as Veronica. Are you her...boyfriend?" "Yes." sagot ni Luke sabay ngiti. Tinuro ni Jenna ang lunch box na nasa baba. "Do you need me to help you take this up to her?" tanong ni Jenna.

Naudlot din ang plano ni Jenna ngayong gabi na ipakilala ito sa kanyang mga magulang, dahil nagbabakasakali siyang baka magbago pa ang isip ni Easton at piliin ulit siya nito. Napansin ni Lovi ang banayad na ekspresyon sa mukha ni Jenna, ngunit hindi na lamang niya iyon pinansin. Tinawag na si Jenna ng kanyang ina kaya umalis na ito at pumunta sa may unahan. Pagkatapos nitong magsalita at magpasalamat, hinipan na nito ang kanyang keyk. Halata sa mukha nito na hindi ito masaya, ngunit pinipilit pa rin nitong ngumiti sa harapan nilang lahat. May ilan na nakahalata, at ang iba naman ay hindi napansin ang ekspresyon sa mukha ni Jenna.

Bunso siyang anak ni Tita Jet. "Can I come in?" tanong naman niya. Napatango ako sa kanya at ngumiti. Pumasok si Jenna at tumabi sa akin. Hindi niya nilubayan ang mukha ko at tiningnan ako nang masinsinan. "Did you cry?" bigla ay tanong niya. Umiling ako at napatawa. "Why would I cry, Jenna?" She shrugged. "Kasi that woman said you're not the real fiancee."

Mabilis na tinanggal ni Jenna ang kanyang salamin at facemask habang humingi siya ng tawad kay Charlie, “Patawad, Mr. Wade. Medyo bastos ako kanina.” Nang makita ni Charlie ang totoong hitsura ni Jenna, hindi niya mapigilan na bumuntong hininga habang inisip, ‘Sa wakas ay naintindihan ko na kung bakit handa si Uncle Janus na manatili nang illegal sa United States para kay Jenna sa loob ng napakaraming taon. Para sa ganitong babae, kahit na nasa katanghaliang-gulang na siya, may halina pa rin siya! Walang mali sa hitsura, balat, katawan, at ugali niya, at mukhang nasa 30s pa lang siya! Makikita na siguradong mas maganda siya noong bata pa siya.’

"Ako nga pala si Zeus, Zeus Delleno. I want to apologize for what happened. I'm really really sorry. Kung may kailangan ka, pwede kang magsabi sa akin since I am the reason why you ended up being like this." Kita ko sa mukha niya ang sinseridad. I smiled. "Don't worry about it. Okay naman ako." Kahit hindi. "Are you sure?" Muli ay tumango ako. "Alright. Anyway, can I ask your name? I still have no friends here. Can you be my friend?" Naawa naman ako sa lagay niya, kaya naman tinanggap ko ang kamay niyang nakalahad sa harap ko. "Sure. I'm Jenna, Jenna Levanier. We can be friends."

saway naman ni Ohani rito. “Okay fine,” pagsuko nito at ngumiti naman ito sa akin. “Sorry dahil nagulat kita. By the way, I am Jenna.” dugtong pa niya. Nagpalipat-lipat naman ang tingin ko sa kanilang dalawa.