Jenna Face Reveal 소설 & 이야기

Kinuha nito ang cellphone at binuksan ang front camera. Pagkatapos ay itinapat iyon sa mukha ni Janella. "Tingnan mo ang sarili mo." Napatingin siya sa screen. Halos mapasigaw siya sa nakita. Pulang-pula ang mukha niya. Parang batang nahuling nagsisinungaling. Siguro kung kadugo lang siya ni Honesto baka lumaki na din ang ilong niya. Napangiwi siya.

wika ni Jenna. “Pansin mo rin? Ang pinkish na ng pisngi niya ‘no? Lumalabas ang pagiging tisay niya ngayong matino na ang tulog niya,” sang-ayon naman ni Leah. Wala sa sarili akong napahawak sa ‘king pisngi. “Grabe naman kayo. Kakaligo ko lang kaya siguro namumula ang pisngi ko.” Sabay na umiling ang dalawa. “Ay hindi, te. Iba ang glow ng mukha mo ngayon.”

], sagot naman ni Jenna. "What? What about ate Valerie?", kunot-noong tanong ko naman sa kanya. Oo, kahit ayaw kong makatrabaho ang kapatid ko ay wala akong choice kundi kunin siya bilang model ng products na irerelease ng AC. Si ate kasi ang official face ng company sa public.

Pagtaas ko ng tingin ay isang lalaki ang nasa harapan ko. Tumingin ako sa likod ko, ako ba ang kausap nito? “Yes, I am talking to you.” At ngumiti ito sa akin. Medyo natulala ako sa mukha nito, ang gwapo eh. “Hello.” Tipid na sagot ko. “I’m Ethan.” Sabay lahad ng kamay nito. Ethan, ang ganda naman ng pangalan. “Ako po si Jenna.” At kinuha ko ang kamay nito para kamayan.

At bakit naghihimutok din ang kanyang damdamin habang tinitingnan ito na nakikipag-usap sa ibang lalaki. He hate the truth that this woman affect him so much. Mix emotions and sudden anger lalo kapag sinasaktan nito si Mara. “Everyone, we are going to start our meeting. First of all I want o introduce to you our new shareholders, Ms. Lara…” Hindi masabi ni Jake ang apelyido ni Lara. Naiinis na ngumiti si Lara, “Everyone my name is Lara, and still the wife of our CEO. But unfortunately, he doesn’t recognize me at all, so you can address as Ms. Lara Bernal,” sarkastikong pahayag niya.

Nasa area lang kasi classmates namin maraming makakakita. "Hoy bawal daw boys dito, alis Ryevann. Mamaya kana lumandi"taboy nila Jenna sa kanya. "Bitter"sabi niya kay Jenna bago umalis, sumenyas naman siya sa akin na babalik na daw siya sa room niya kaya tumango ako at pumasok ulit. Aakyat na sana ako sa upper deck ng mapansin ko yung phone ni Eyan na nasa bed.

Pero ngayon tila ba iba na ang nangyayari. Likas naman kasi sa kaibigan niyang ito ang pagiging mahiyain. At hindi iyon mahirap tukiyin dahil nasa obvious iyon sa aura ng mukha nito. Ang totoo napakaganda kasi ni Jenny. Iyong tipong timeless beauty katulad nina Kristine Hermosa, Alice Dixon at Dawn Zulueta na mga kilalang aktres sa Pilipinas. Napakasarap pagmasdan ng mukha nito. At bilang matalik na kaibigan rin ni Jason, para sa kanya walang ibang babae na pwedeng bumagay sa binata kundi si Jenny lang.

"Okay lang ako. Just give 5 minutes lalabas na rin ako." Sagot ko naman sa kanya. Lumabas ako ng nasiguro kong wala na siya. Ayokong makita niyang umiyak ako. Saglit kong inayos ang make up na nagkalat sa aking mukha dahil sa aking pag-iyak pagkatapos ay lumabas na rin ako. Naabutan kong hinihintay ako ni Jenna sa labas. "Ang galing mo kanina ha."

Nanatiling tahimik si Jenna, For a moment, she simply stared at him. “ kasalanan ko pa?" “You have responsibility too!” “Wow. Ang kapal ng mukha mo" namula ang mukha ni Jaxon Tumalikod si Jenna “We’re done here” “Done?! We're not! Hey! ” Hinabol siya nito. “What do you want?!” “Comeback to me" “What?” “Then I'll pretend nothing happened.” Ilang segundo siyang nakatitig dito. “Are you insane?” then she laughed

Patuloy pa rin ang pagtitig ng babae sa kanya, iniisip na napakaganda ng boses nito, at ang kanyang kalmado at hindi nagmamadaling kilos ay nagbibigay ng pakiramdam na tila ba isang payapang dagat. “Ako nga po pala si Jenna Suarez.” “I’m Nixie Montero.” "Your requirement is that I must wear a mask throughout the course and identify myself as you, right?" paglilinaw ni Jenna. “Walang problema roon. Pero mukhang kailangna ko ring ilugay ang buhok ko. Magkaiba ang kulay ng buhok natin, pero halos magkapareho lang naman ang haba.”